Klasztor kapucynów w Altötting
Klasztor z zewnątrz | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | |||
Kościół | |||
Właściciel | 1. franciszkanie do 1802; | ||
Obiekty sakralne | |||
Kościół | św. Konrada z Parzham (do 1953 r. św. Anny) | ||
Fundator | Wilhelm Franz von Wartenberg | ||
Data budowy | 1654 (rok fundacji) | ||
Położenie na mapie Bawarii ![]() | |||
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |||
![]() | |||
|
Klasztor Kapucynów w Altötting (także: Bruder-Konrad-Kirche) – zabytkowy zespół klasztorny kapucynów, zlokalizowany w bawarskim sanktuarium maryjnym Altötting, przy Bruder-Konrad-Platz 5. Należy do diecezji w Pasawie.
Klasztor odwiedził podczas swej 1. podróży apostolskiej do Niemiec 18 listopada 1980 papież Jan Paweł II. W klasztorze miało miejsce spotkanie z profesorami teologii[1].
O obiekcie
Założenie ufundowane w 1654 przez Wilhelma Franza von Wartenberga. Zsekularyzowany w 1802 zakon franciszkanów (pierwotnych użytkowników obiektu) został zastąpiony przez kapucynów. W klasztorze, przez 41 lat przebywał św. Konrad z Parzham, który pełnił tu rolę furtiana. Dziś, de facto, kościół i klasztor pełnią rolę sanktuarium tego świętego.
Najważniejsze pomieszczenia klasztoru
- pokój informacyjny – wystawa zbliżająca postać św. Konrada,
- Stara Furta – miejsce długoletniej pracy świętego (w latach 1852–1894),
- pokoje spotkań: Brat furtian, Człowiek modlitwy – wystawa,
- cela w której zmarł św. Konrad,
- lucenar – specjalna metalowa szafa na wolnym powietrzu służąca zapalaniu świec,
- cela zakonna Alexiusa, w której św. Konrad mieszkał i gdzie kazał wybić otwór w ścianie z widokiem na kościelne tabernakulum,
- Skarbiec Brata Konrada z woskową figurą świętego, która w latach 1930–1967 mieściła relikwie i leżała pod ołtarzem kościelnym, a później została zastąpiona figurą ze srebra; w Skarbcu umieszczono także oryginalny płaszcz świętego.
- Oaza – pokój wyciszenia i osobistej kontemplacji,
- wirydarz.
Kościół
Kościół do 1953 nosił wezwanie św. Anny, by zmienić je na św. Konrada (klasztor przyjął to samo wezwanie w 1961). Przeprojektowany w latach 1956–1957. Pod ołtarzem srebrny grobowiec świętego. W ołtarzu dużych rozmiarów powojenny krucyfiks. W podziemiach krypta z miejscem pochówku św. Konrada w latach 1894–1912, a także miejsce spoczynku innych braci. Przy kościele źródełko.
Galeria
- Wnętrze
-
- Srebrna figura ze szczątkami św. Konrada pod ołtarzem
Przypisy
- ↑ Gabriel Turowski (oprac.): Jan Paweł II dzień po dniu: ilustrowane kalendarium Wielkiego Pontyfikatu 1978-2005. T. 1. Kraków: Biały Kruk, 2005, s. 100. ISBN 83-88918-67-2. (pol.).
Bibliografia
- Klasztor Kapucynów Świętego Konrada w Altötting – informator o Centrum Spotkań pod patronatem Brata Konrada, wyd. Kapuzinerkloster St. Konrad, Altötting, 2010, wersja polska
- http://www.kapuziner-bayern.de/Kloester/Konrad/Konrad_Geschichte.php – strona historii klasztoru (dostęp 2010-09-18)