Krwistoborowik ciepłolubny
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | grzyby | ||
Typ | podstawczaki | ||
Klasa | pieczarniaki | ||
Rząd | borowikowce | ||
Rodzina | borowikowate | ||
Rodzaj | krwistoborowik | ||
Gatunek | krwistoborowik ciepłolubny | ||
Nazwa systematyczna | |||
Rubroboletus dupainii (Boud.) Kuan Zhao & Zhu L. Yang Phytotaxa 188(2): 70 (2014) | |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/2007-10-07_Boletus_dupainii_Boud_7045.jpg/240px-2007-10-07_Boletus_dupainii_Boud_7045.jpg)
Krwistoborowik ciepłolubny (Rubroboletus dupainii (Boud.) Kuan Zhao & Zhu L. Yang) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych[2].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rubroboletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[2].
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1902 Jean Louis Boudier nadając mu nazwę Boletus dupainii. W ostatnich latach prowadzono badania filogenetyczne w obrębie rodzaju Boletus i jego systematyka uległa znacznej zmianie. W wyniku tych badań naukowych Kuan Zhao & Zhu L. Yang w 2014 r. przenieśli Boletus dupaninii do nowego rodzaju Rubroboletus[2]. Synonimy nazwy naukowej:
- Boletus dupainii Boud. 1902
- Tubiporus dupainii (Boud.) Maire 1937[3].
Nazwa gatunkowa honoruje wiceprzewodniczącego Francuskiego Towarzystwa Mykologicznego (Société Mycologique de France), Victora Dupaina (1857–1940)[4]. Polską nazwę borowik Dupaina lub borowik ciemnokrwisty podają niektóre atlasy grzybów[5]. Spotyka się niepoprawną polską nazwę – borowik Dupainowa[6]. W 2021 Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego zarekomendowała używanie nazwy krwistoborowik ciepłolubny[7].
Morfologia
- Kapelusz
Średnica 7–11 cm, krwistoczerwony i śliski. Półkulisty, później wypukły i spłaszczony.
- Rurki
Początkowo żółte, potem oliwkowożółte. Pory krwistoczerwone.
- Trzon
Baryłkowaty, potem cylindryczny. Żółty z gęstym czerwonym nakrapianiem, z wyjątkiem górnej części, 5–8 cm wysokości.
Jasnożółty, niebieszczeje lub zielenieje po przekrojeniu.
Oliwkowy. Zarodniki 14–15 × 5–7 μm.
Występowanie i siedlisko
Spotykany w Europie i od niedawna (2002) w Ameryce Północnej[8]. Gatunek rzadki. Został uwzględniony na liście 33 europejskich grzybów, które mają zostać objęte szczególną ochroną na mocy konwencji berneńskiej[9]. Znajduje się na czerwonych listach grzybów w sześciu krajach, we Francji, Hiszpanii, Niemczech, na Węgrzech, Słowacji[10] i w Bułgarii[11]. W Polsce gatunek ten nie występuje[6][12].
Rośnie latem i jesienią, w ciepłych lasach liściastych (mykoryza z kasztanowcami, bukami, dębami)[13].
Znaczenie
Niektórzy autorzy uważają go za grzyba jadalnego, inni za trujący, jednak ze względu na rzadkość występowania nie jest zbierany na większą skalę i nie ma wartości komercyjnej[13].
Przypisy
- ↑ Rubroboletus dupainii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2015-10-25] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2015-10-24] (ang.).
- ↑ Agaricus pequinii, un champignon „niortais”, „Bulletin SMMA” (20), 2002 .
- ↑ EdmundGarnweidner, HerthaH. Garnweindner HerthaH., Grzyby: przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej, Warszawa: Muza SA, 1993, ISBN 83-7079-138-7 .
- ↑ a b AurelA. Dermek AurelA., AlbertA. Pilat AlbertA., ApoloniuszA. Rymkiewicz ApoloniuszA., Poznajemy grzyby, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, ISBN 83-04-02963-4 .
- ↑ Rekomendacja nr 1/2021 Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online], Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów, 20 lutego 2021 .
- ↑ McConnellM. OL McConnellM., BothB. EE BothB., ''Boletus dupainii'' in North America, „Field Mycology”, 3 (3), 2002, s. 103–104 .
- ↑ 33 threatened fungi in Europe: Complementary and revised information on candidates for listing in Appendix I of the Bern Convention August 2003 [online] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-09] .
- ↑ P.P. Lizoň P.P., Red list of fungi of Slovakia. The third draft [online], 2001 [zarchiwizowane z adresu 2015-11-23] .
- ↑ M.M.M.M. Gyosheva M.M.M.M. i inni, Red List of fungi in Bulgaria [online] .
- ↑ WładysławW. Wojewoda WładysławW., Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1 .
- ↑ a b 33 threatened fungi in Europe [online] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-09] .