Krzysztof Gaj
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 5 lipca 1963 |
---|---|
Przebieg służby | |
Lata służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | • WSOWP |
Stanowiska | • dowódca plutonu czołgów |
Późniejsza praca | • wykładowca na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Obrony Narodowej |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
doktor nauk humanistycznych | |
Specjalność: historia wojskowa | |
Alma Mater | • Akademii Obrony Narodowej |
---|---|
Doktorat | 2010 |
Krzysztof M. Gaj (ur. 5 lipca 1963 w Pucku)[5] – oficer Wojska Polskiego; historyk wojskowości; pułkownik doktor nauk humanistycznych o specjalności historia wojskowa, szef Zarządu Organizacji i Uzupełnień Sztabu Generalnego WP (2015–2016), doradca ds. obronności w kancelarii Prezesa Rady Ministrów (2018–2021).
Życiorys
Krzysztof Gaj urodził się 5 lipca 1963 w Pucku.
Wykształcenie
Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu (1986)[6]. Ukończył wyższy kurs doskonalenia oficerów w Poznaniu o specjalności dowódca batalionu czołgów (1992). Absolwent Akademii Obrony Narodowej (2008 – studia magisterskie na kierunku Bezpieczeństwo Narodowe, 2009 – studia podyplomowe w AON na kierunku Międzynarodowe Stosunki Wojskowe). W 1999 odbył staż w brytyjskiej Armii Terytorialnej[5]. W 2011 uzyskał stopień doktora[7] nauk humanistycznych w zakresie historii na Uniwersytecie Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach[8][6][9].
Służba wojskowa
We wrześniu 1982 podjął studia wojskowe jako podchorąży Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu, które ukończył w 1986. W sierpniu tego roku był promowany na pierwszy stopień oficerski – podporucznika[5]. W tym samym roku został skierowany do Międzyrzecza, gdzie w latach 1986–1996 pełnił służbę wojskową w 17 pułku zmechanizowanym 4 Dywizji Zmechanizowanej na stanowiskach: dowódcy plutonu i kompanii czołgów, a następnie szefa sztabu – zastępcy dowódcy batalionu czołgów[8][5]. W latach 1996–2005 zajmował stanowiska sztabowe w pionie mobilizacyjnym, operacyjnym i uzupełnieniowym w 17 Wielkopolskiej Brygadzie Zmechanizowanej w składzie 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej[10]. Od 2005 roku służył w Dowództwie Wojsk Lądowych[6] zajmując stanowiska specjalisty w Oddziale Organizacyjnym, potem starszego specjalisty w Oddziale Szkolenia Dowództw[8]. 30 września 2011 po 29 latach służby wojskowej w stopniu podpułkownika został przeniesiony do rezerwy[6].
Praca po zakończeniu służby
W 2011, po zakończeniu zawodowej służby wojskowej, był m.in. wykładowcą na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Obrony Narodowej. Od 2013 był ekspertem w Fundacji Narodowe Centrum Studiów Strategicznych, które było kierowane przez Jacka Kotasa[11]. W 2014 Gaj opisał władze ukraińskie jako „faszystowskie”, co wywołało kontrowersję[12]. Pułkownik także wyraził podziw dla prezydenta Władimira Putina, popierając zajęcie przez niego Krymu[13] wskazywał[14][15]:
Nie jestem rusofilem, ale w tym miejscu doskonale rozumiem Putina - to są faszyści. I Putin ma w zupełności rację - z nimi trzeba walczyć, bo Europę z ich przyczyny ogarnie pożoga. To jakiś okrutny chichot historii, że ja przyznaję rację Putinowi i Rosjanom – ale w tej sytuacji nie widzę innego wyjścia.
Powrót do czynnej służby, rezerwa kadrowa
W 2015 został doradcą ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza ds. obrony terytorialnej (OT). W tym czasie opracował koncepcję rozwoju Sił Zbrojnych RP, w tym odbudowy OT[10]. 28 grudnia 2015 powrócił do czynnej służby wojskowej. Został awansowany przez ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza do stopnia pułkownika[10]. 4 stycznia 2016 objął stanowisko szefa Zarządu Organizacji i Uzupełnień Sztabu Generalnego WP[16] przyjmując obowiązki od gen. bryg. Krzysztofa Domżalskiego[17]. Od początku służby w Sztabie Generalnym WP otrzymał zadanie stworzenia koncepcji Wojsk Obrony Terytorialnej[16]. 10 lutego 2016 w siedzibie MON był współorganizatorem narady na temat współpracy Gwardii Narodowej stanu Illinois z Ministerstwem Obrony Narodowej przy tworzeniu w naszym kraju Obrony Terytorialnej[a]. 14 maja 2016 w Sandomierzu na Zamku Kazimierzowskim wręczył odznaczenia podczas uroczystości z okazji 60-lecia utworzenia Wojskowej Komendy Uzupełnień w Sandomierzu[19]. 28 września 2016 został przeniesiony do rezerwy kadrowej[20] w związku z ujawnieniem jego antysemickich i antyukraińskich wypowiedzi[21].
Afera mailowa, rezerwa kadrowa, śledztwo
Od 2018 był doradcą w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów[22]. W 2021 pojawiły się informacje o jego powiązaniach tzw. aferą mailową[23]. 23 czerwca 2021 został przeniesiony do rezerwy kadrowej 12 Dywizji Zmechanizowanej[b]. W sprawie wycieku rozpoczęła śledztwo Prokuratura okręgowa w Warszawie. Działania podjęły też służby: Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Służba Kontrwywiadu Wojskowego[11]. 17 czerwca 2022 Służba Kontrwywiadu Wojskowego podjęła decyzję o odebraniu pułkownikowi poświadczenia bezpieczeństwa odnośnie dostępu do tajemnic państwa (przez trzy lata doradzał w sprawach wojska szefowi kancelarii premiera Michałowi Dworczykowi)[24]. W sprawie afery mailowej 1 marca 2023 na konferencji prasowej posłowie Cezary Tomczyk i Adam Szłapka przekazali, że 22 lutego 2023 Prokuratura Okręgowa w Warszawie wskazała pismo, które mówi o prowadzeniu śledztwa w sprawie „ujawnienia przez funkcjonariusza publicznego – doradcy ds. obronności w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów informacji niejawnych poprzez przesłanie ich do Szefa Kancelarii Premiera Michała Dworczyka za pomocą niezabezpieczonych środków komunikacji majlowej danych zawierającej informację ‘zastrzeżone’, ‘tajne’, 'ściśle tajne'”[25]. W związku ze sprawą służby w 2023 dokonały przeszukania u pułkownika Krzysztofa Gaja, gdzie znaleziono archiwum dokumentów dotyczących m.in. polskiej armii, kadr i uzbrojenia. Śledczy cały czas prowadzą analizę dokumentów, które w 2024 dalej są poddawane ocenie pod kątem występowania informacji o charakterze niejawnym. Rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej w Warszawie wskazał, że z uwagi na dobro śledztwa, niejawny charakter części materiałów postępowania, odpowiedź co do ilości zabezpieczonej dokumentacji oraz jej charakteru, na obecnym etapie nie jest możliwa[26][27].
podporucznik – 1986
porucznik – 1989
kapitan – 1993
major – 1997
podpułkownik – 2008
pułkownik – 2015[11]
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
W ponad 30-letniej służbie wojskowej był między innymi odznaczony[28]:
- Srebrny Medal za Długoletnią Służbę
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Odznaka pamiątkowa 17 WBZ
- Odznaka pamiątkowa WKU Ciechanów[29]
i inne
Publikacje
Jest autorem książek naukowych z dziedziny historii wojskowości o polskich wojskach pancernych[8]:
- Krzysztof M. Gaj: 10 Brygada Kawalerii w 1939 roku. Organizacja wojenna wielkiej jednostki motorowej. Oświęcim: Wydawnictwo NapoleonV, 2013. ISBN 978-83-7889-066-9.
- Krzysztof M. Gaj: Czołg T-55AM i pochodne (T-55AD-1M, T-55AD-2M, T-55AMS). Warszawa: Wydawnictwo Sowa, 2013, ISBN 978-83-936039-3-0.
- Krzysztof M. Gaj: Czołg rozpoznawczy TK-S. Warszawa: Wydawnictwo Sowa, 2013, ISBN 978-83-936039-6-1.
- Krzysztof M. Gaj: Polska broń pancerna w 1939 roku – organizacja wojenna i pokojowa jednostek. Oświęcim: NapoleonV, 2014. ISBN 978-83-7889-122-2.
- Krzysztof M. Gaj: 1. Dywizja Pancerna (organizacja Wielkiej Jednostki pancernej PSZ na Zachodzie – sierpień 1944 r.). Oświęcim: Wydawnictwo NapoleonV, 2015, ISBN 978-83-7889-283-0.
- Krzysztof M. Gaj: 16. Brygada Pancerna (studium organizacji brygady pancernej – myśl organizacyjno-etatowa wschodu i zachodu w okresie II-VII 1945 r.). Oświęcim: Wydawnictwo NapoleonV, 2019. ISBN 978-83-7889-958-7.
Uwagi
- ↑ W rozmowach uczestniczyli przedstawiciele Ambasady Stanów Zjednoczonych płk Warren Barlow, mjr Matthew Garrison i Jarosław Brożyna, stronę polską reprezentowali m.in.: pełnomocnik MON ds. tworzenia Obrony Terytorialnej kraju Grzegorz Kwaśniak, szef Zarządu Organizacji i Uzupełnień Sztabu Generalnego WP płk Krzysztof Gaj oraz przedstawiciel Biura ds. Proobronnych Waldemar Zubek[18].
- ↑ Powodem było ujawnienie korespondencji, jaką prowadził pułkownik z sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Michałem Dworczykiem, po włamaniu na prywatną skrzynkę ministra Dworczyka[22][11].
Przypisy
- ↑ 30 września 2011 zakończył służbę wojskową i został przeniesiony do rezerwy.
- ↑ 28 grudnia 2015 powrócił do czynnej służby wojskowej.
- ↑ 28 września 2016 został przeniesiony do rezerwy kadrowej.
- ↑ 23 czerwca 2021 został przeniesiony do rezerwy kadrowej 12 Dywizji Zmechanizowanej.
- ↑ a b c d Jasiński 2016 ↓, s. 213.
- ↑ a b c d Gaj 2014 ↓, s. okładka.
- ↑ Wykaz danych w 2011 roku stopni doktora. sip.lex.pl. [dostęp 2023-02-02].
- ↑ a b c d dr Krzysztof Gaj. ncss.org.pl. [dostęp 2024-05-27].
- ↑ Jasiński 2016 ↓, s. 213–214.
- ↑ a b c Jasiński 2016 ↓, s. 214.
- ↑ a b c d Pokłosie afery e-mailowej. Pułkownik Gaj już nie doradza Dworczykowi. onet.pl. [dostęp 2023-02-03].
- ↑ Poland: Conviction of a journalist for revealing that a government aide defended Ukraine invasion is “absurd and scandalous”, says RSF | RSF [online], rsf.org [dostęp 2022-06-28] (ang.).
- ↑ Afera mailowa. Minister zawinił, pułkownika odstrzelili. wyborcza.pl. [dostęp 2023-02-02].
- ↑ Kumple Macierewicza: agent, lobbysta i fan Putina. Dlaczego PiS to toleruje?. fakt.pl. [dostęp 2023-02-03].
- ↑ Szef obrony terytorialnej w sztabie generalnym antyukraińskim trollem i antysemitą. maidan.org.ua. [dostęp 2023-02-03].
- ↑ a b Budując Obronę Terytorialną, nie zburzymy Wojsk Operacyjnych – pułkownik Krzysztof Gaj. dziennikzbrojny.pl. [dostęp 2024-05-27].
- ↑ a b Jasiński 2016 ↓, s. 212.
- ↑ Jasiński 2017 ↓, s. 28.
- ↑ Jasiński 2017 ↓, s. 98.
- ↑ Zmiana w Sztabie Generalnym. Płk Krzysztof Gaj przeniesiony do rezerwy kadrowej [online], defence24.pl, 4 października 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-10-08] .
- ↑ AnnaA. Gielewska AnnaA., Powrót pułkownika, który rozumiał Putina. Krzysztof Gaj w Kancelarii Premiera [online], Wprost, 31 stycznia 2019 [dostęp 2021-04-06] (pol.).
- ↑ a b Płk Krzysztof Gaj w rezerwie kadrowej szczecińskiej dywizji. defence24.pl. [dostęp 2023-02-02].
- ↑ Pierwsze efekty afery mailowej? Pułkownik stracił posadę doradcy w Kancelarii Premiera [online], naTemat.pl [dostęp 2022-06-28] (pol.).
- ↑ Afera mailowa: Były doradca Dworczyka stracił dostęp do tajemnic państwowych. rp.pl. [dostęp 2023-02-02].
- ↑ „Ludzie Ziobry odbezpieczyli granat”. Co oznacza śledztwo ws. ujawnienia danych NATO?. wyborcza.pl. [dostęp 2023-02-02].
- ↑ Przeszukanie u pułkownika Gaja i sensacyjne odkrycie. "Liczba dokumentów idzie w tysiące". radiozet.pl. [dostęp 2024-05-27].
- ↑ Wielkie archiwum pułkownika Gaja. "Tysiące dokumentów". tvn24.pl. [dostęp 2024-05-27].
- ↑ a b https://www.wojsko-polskie.pl/sgwp/ Teczka personalna SG WP/TP/67/2016 płk Krzysztofa Gaja.
- ↑ Pułkownik Krzysztof Gaj otrzymał Odznakę Pamiątkową WKU za zaangażowanie w przekazywaniu i krzewieniu idei patriotycznych. to.com.pl. [dostęp 2023-02-02].
Bibliografia
- Grzegorz Jasiński: Kronika Wojska Polskiego 2016. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2017, s. 28. ISSN 1734-2317.
- Grzegorz Jasiński: Kronika Wojska Polskiego 2015. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2016, s. 212; 213. ISSN 1734-2317.
- Krzysztof M. Gaj: Polska broń pancerna w 1939 roku – organizacja wojenna i pokojowa jednostek. Oświęcim: NapoleonV, 2014. ISBN 978-83-7889-122-2.
Linki zewnętrzne
- płk Krzysztof Gaj – fotografia (2016) (1)
- płk Krzysztof Gaj – fotografia (2016) (2)
- płk Krzysztof Gaj – fotografia (2016) (3)