Kuchnia boliwijska
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/Quiquirimichi_argentino.jpg/240px-Quiquirimichi_argentino.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Sopaipillas.jpg/240px-Sopaipillas.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/Maiz_con_chu%C3%B1o_y_aji_de_carne.jpg/240px-Maiz_con_chu%C3%B1o_y_aji_de_carne.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/Singani_major_brands.png/240px-Singani_major_brands.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Mate_de_coca_Stevage.jpg/240px-Mate_de_coca_Stevage.jpg)
Kuchnia boliwijska – kuchnia regionalna, charakterystyczna dla obszaru Boliwii.
Charakterystyka
Kuchnia boliwijska, z uwagi na historię kraju i jego położenie, łączy w sobie wpływy inkaskie, hiszpańskie i mauretańskie. Mieszają się w niej potrawy rodzime, europejskie i arabskie, jak również afrykańskie[1]. Z uwagi na niską zamożność mieszkańców Boliwii kuchnia zwykłych obywateli nie jest zbyt wymyślna. Dominują w niej ziemniaki (zastępowane też juką), wołowina, ryby i ryż[2].
W rejonach tropikalnych i subtropikalnych, gdzie możliwe jest obfite wytwarzanie produktów żywnościowych, uprawia się soję, rzepak, trzcinę cukrową, cytrusy, zboża, owoce i warzywa, w tym charakterystyczny owoc amazoński – cupuaçu. Większość dań tropikalnej części Boliwii złożona jest z mięsa, ryżu, bananów, juki oraz papas fritas, czyli frytek. Popularnym dodatkiem jest llajua – pikantny sos z locoto[1].
Wybrane potrawy
Do charakterystycznych dań kuchni lokalnej należą:
- chairo – forma bulionu,
- cuñapé – niewielka bułeczka wypiekana z mąki jukowej lub maniokowej, nadziewana serem (w Kolumbii podobnym daniem jest la almojábana),
- locro – rosół z kury z ryżem i bananem (w Ekwadorze locro de papa to zupa ziemniaczano-serowa[3]),
- sopa de mondongo – gęsta zupa, flaki
- majadito – przypominający paellę wodnisty ryż z suszoną wołowiną, czyli charque (podawany z sałatką pomidorową z cebulą i jajkami),
- masaco – zielony banan z wieprzowiną,
- pacú i surubí – ryby słodkowodne z gamą charakterystycznych przypraw (smażone),
- pan de arroz, także: empanada de arroz – miękka bułeczka z mąki ryżowej smażona z serem na głębokim tłuszczu i podawana w zawinięty liść bananowca,
- patasca – zupa z odmiany kukurydzy zwanej mote nagotowana na głowiźnie wieprzowej i zabarwiana na czerwono,
- zonzo – zmielona juka zmieszana z serem i grilowana na patyku,
- pacamuto de res – pieczona wołowina z dodatkami,
- parrillada de res, także: churrasco – kawałki wołowiny grillowane razem z kiełbaskami i podrobami, m.in. flakami i wymionami krowimi,
- relleno – mięso z ryżem ugotowane w jelitach,
- coto relleno – skóra z kurzej szyjki nadziana podrobami z kurczaka,
- locro carretero – zupa z mięsa suszonego (gęsta),
- mamona – grilowana wołowina,
- empanadas de carne – pierogimięsne,
- caldo de peta – zupa żółwiowa,
- palometa frita – pieczona pirania,
- carne de monte – dziczyzna (w tym z gryzoni),
- masaco de yuca y chicharon – purée z juki,
- gelatina de pata – udziec wołowy w galaretce,
- saisi – mięso na ostro[2],
- milanesa – lokalna odmiana sznycla,
- salteñas – zapiekany pieróg z kurczakiem[4],
- cuajadilla – deser z maślanki z syropem trzcinowym[1],
- bunuelos – pączki z mąki ziemniacznej[2].
Napoje i owoce
Do picia podaje się często ambrosíę, czyli świeże mleko krowie zaprawione niewielką ilością lokalnej brandy, czyli singani, a także sucumbe – ciepłe mleko z cynamonem i cukrem[1]. Bardzo popularnym napojem jest mate de coca, czyli herbata z liści krasnodrzewu pospolitego (koki)[2].
Z uwagi na klimat spożywana jest duża ilość owoców i soków (jugos). Soki miksowane są na ulicznych straganach i podawane z dodatkiem wody lub mleka[4].
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Kuchnia boliwijska |
Przypisy
- ↑ a b c d Bolivia in my Eyes, KUCHNIA BOLIWIJSKA – TIERRAS BAJAS
- ↑ a b c d Obieżyskład, Boliwia
- ↑ Kocham Zupy, LOCRO DE PAPA Z EKWADORU. [dostęp 2016-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-16)].
- ↑ a b Monoloco, Boliwijskie rozkosze podniebienia. [dostęp 2016-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-27)].