Leon Kramarczyk
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1896 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 29 listopada 1984 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Formacja |
|
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Leon Kramarczyk (ur. 1 maja 1896 w Głogininie, zm. 29 listopada 1984 w Janiszewie) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Andrzeja i Marianny z Szymczaków. Zdał egzamin czeladniczy – był kowalem. W 1915 wcielony do armii niemieckiej i w jej składzie walczył na frontach I wojny światowej. W styczniu 1919 aresztowany przez niemiecki „Grenzschutz” za posiadanie na czapce polskiego orła[1]. Po zwolnieniu z aresztu wstąpił do oddziałów powstańczych.
W powstaniu wielkopolskim rozbrajał Niemców w rejonie Borka. W szeregach 1 pułku ułanów wielkopolskich walczył na froncie polsko-bolszewickim. W październiku 1920 dostał rozkaz ubezpieczenia karabinami maszynowymi mostu przez rz. Ptycz w m. Krupicy. Z odległości 200 m. otworzył morderczy ogień do przeciwnika, zmusił ich do wycofania się, przez co umożliwił utrzymanie pozycji[1]. Za bohaterstwo wykazane w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[2].
22 stycznia 1921 został zdemobilizowany w stopniu kaprala i podjął pracę na kolei[3] . W 1939 był maszynistą parowozów I klasy. W okresie okupacji ukrywał się, a po wyzwoleniu był szykanowany. W 1956 przeszedł na emeryturę. W 1971, w grupie innych powstańców wielkopolskich, mianowany podporucznikiem[1].
Zmarł w Janiszewie, pochowany na cmentarzu parafialnym w Poniecu.
Był żonaty z Józefą z Czolembków, nie miał dzieci[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 3910 – 30 czerwca 1921[4]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1]
- Krzyż Walecznych[1]
- Medal Niepodległości[1]
- Wielkopolski Krzyż Powstańczy – 4 listopada 1958[3]
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Polak (red.) 1991 ↓, s. 78.
- ↑ Czarnecki 1929 ↓, s. 47.
- ↑ a b Lista odznaczonych WKP ↓.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921 roku, s. 1150.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Jan Czarnecki: Zarys historii wojennej 15-go pułku ułanów poznańskich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”. [dostęp 2020-01-16].