Lnica kreskowana
Systematyka[1][2] | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||||
Podkrólestwo | |||||
Nadgromada | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Nadklasa | okrytonasienne | ||||
Klasa | Magnoliopsida | ||||
Nadrząd | astropodobne | ||||
Rząd | jasnotowce | ||||
Rodzina | babkowate | ||||
Rodzaj | lnica | ||||
Gatunek | lnica kreskowana | ||||
Nazwa systematyczna | |||||
Linaria repens (L.) Mill. Gard. Dict. ed. 8: n.º 6 (1768)[3] | |||||
| |||||
| |||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Linaria_repens_001.jpg/220px-Linaria_repens_001.jpg)
Lnica kreskowana (Linaria repens (L.) Mill.) – gatunek rośliny z rodziny babkowatych. Występuje jako gatunek rodzimy w południowo-zachodniej Europie (od Hiszpanii po Niemcy i Włochy), ale został szeroko rozpowszechniony i jako introdukowany rośnie w wielu krajach Europy Środkowej i Północnej, w Turcji, we wschodniej części Ameryki Północnej[3] i na Nowej Zelandii[4]. W Polsce gatunek znany jest z nielicznych stanowisk, rzadki jest zwłaszcza we wschodniej części kraju[5]. Jest coraz częściej zawlekany, ale często tylko przejściowo – stąd ma status efemerofita[6] i kenofita[7].
Morfologia
- Pokrój
- Roślina zielna, o pędzie nagim, mającym postać cienkiego pełzającego kłącza, z którego wyrastają liczne, gałęziste, prosto wzniesione lub podnoszące się łodygi osiągające zwykle 30–80 cm wysokości[8][4], rzadko do 120 cm wysokości[6].
- Liście
- Dolne zebrane w okółki po 3–4, górne skrętoległe. Osadzone na krótkim ogonku (do 2 mm długości) lub niemal siedzące. Osiągają do 5 cm długości i 1–5 mm szerokości, równowąsko lancetowate lub równowąskie, u nasady klinowato zwężone, całobrzegie, z brzegiem nieco podwiniętym, z pojedynczą żyłką centralną[8].
- Kwiaty
- Wyrastają w wydłużonych, luźnych gronach. Kwiaty osadzone są na szypułkach osiągających 3–6 mm długości i wsparte są przysadkami wyraźnie mniejszymi od liści. Kielich z lancetowatymi, zaostrzonymi działkami do 3,5 mm długości. Korona grzbiecista, niebieskawoliliowa lub niebieskawobiała, czasem żółtawobiała, z fioletowymi kreskami i z żółtą, rzadko białą gardzielą. Osiąga do 1,5 cm długości wraz z wyprostowaną ostrogą. Pręciki są cztery, dwusilne, i nagie poza nielicznymi włoskami u nasady. Zalążnia kulista, naga, długości 4–5 mm[8].
- Owoce
- Kulistawate, nagie torebki osiągające do 5 mm długości. Otwierają się od szczytu pękającymi klapami w liczbie od 2 do 10. Nasiona długości ok. 1 mm, są jajowatotrójkątne z ostrymi kantami i pomarszczonymi powierzchniami między nimi[8].
Biologia i ekologia
Bylina. Rośnie na siedliskach ruderalnych, na przydrożach[6], przytorzach, murach, odłogach i skrajach pól[8]. Kwitnie od czerwca do września[8].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-06] (ang.).
- ↑ a b c Linaria repens (L.) Mill.Mill.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2021-03-26].
- ↑ a b Linaria repens (L.) Mill.. [w:] NZ Flora [on-line]. Landcare Research. [dostęp 2021-03-26].
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, AdamA. Zając, MariaM. Zając (red.), Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 333, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957 .
- ↑ a b c Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 414. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, 2012, s. 138. ISBN 978-83-62940-34-9.
- ↑ a b c d e f Władysław Wojewoda: Linaria Mill., Lnica. W: Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i Ziem Ościennych. T. X. Bogumił Pawłowski (red.). Warszawa, Kraków: PAN, PWN, 1963, s. 263.
- SNL: stripetorskemunn
- BioLib: 40834
- EoL: 475501
- EUNIS: 183754
- FloraWeb: 3423
- GBIF: 5415019
- identyfikator iNaturalist: 133252
- IPNI: 804897-1
- ITIS: 33214
- NCBI: 299782
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-2499819
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:804897-1
- Tela Botanica: 39277
- identyfikator Tropicos: 29200070
- USDA PLANTS: LIRE3
- CoL: 6QGPD