Lora szkarłatna
Pseudeos cardinalis[1] | |||
(G.R. Gray, 1849) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | papugowe | ||
Rodzina | papugi wschodnie | ||
Podrodzina | damy | ||
Plemię | Loriini | ||
Rodzaj | Pseudeos | ||
Gatunek | lora szkarłatna | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
Lora szkarłatna[4] (Pseudeos cardinalis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae), wyodrębniony z rodzaju Chalcopsitta i przeniesiony do rodzaju Pseudeos na podstawie badań molekularnych[5]. Endemiczna dla Wysp Salomona oraz Archipelagu Bismarcka (na wschód od Nowej Irlandii)[2]. Nie wyróżnia się podgatunków[2][6].
- Charakterystyka
- Nie występuje dymorfizm płciowy. Dorosły osobnik krwistoczerwony z ciemniejszymi, niemal czerwonobrązowymi skrzydłami, czarne nogi. Dziób żółtawy, szara skóra wokół dzioba i oczu. Młode z krótszym ogonem i jasnopomarańczowym dziobem z czarnym rysunkiem; mają żółtawą, a nie pomarańczowoczerwoną tęczówkę.
- Wymiary
- długość ciała: 31 cm
- skrzydło: 17,4–18,6 cm
- ogon: 13,1–15,5 cm
- dziób: 2–2,4 cm
- skok: 2–2,4 cm
- masa ciała: 175–215 g
- Biotop
- Zarośla mangrowe, zadrzewione obszary, plantacje palm kokosowych oraz lasy – pierwotne i wtórne. Spotykana na wysokości do 830, a nawet 1200 m n.p.m.
- Zachowania
- Zwykle spotykana w koronach drzew w grupach 5–20 ptaków; lubi towarzystwo lorys górskich. Jest hałaśliwa, przelatuje pomiędzy wyspami. Zjada nektar oraz pyłek kwiatowy, małe jagody i inne owoce; bardzo lubi pyłki i nektar palm kokosowych. Zostało udowodnione, że chętniej pożywia się kwiatami o barwie czerwonej.
- Lęgi
- O zwyczajach lęgowych nie wiadomo dużo. Wykonuje tańce godowe, opuszczając i trzepocząc skrzydłami; obserwowano to na początku września. W sierpniu obserwowano kopulację, a w lutym karmienie jednego młodego. W zniesieniu 2 jaja, okres inkubacji w niewoli to 24 dni[7]. Nie wiadomo po jakim czasie młode opuszczają gniazdo, przypuszczalnie po 11 tygodniach[7].
- W ogrodach zoologicznych
- Rzadko trzymana w niewoli, pierwsze 2 osobniki przybyły do ZOO w San Diego w 1944 roku. W 1976 weszły w posiadanie szwajcarskiego hodowcy R. Bukarda. Udało im się wysiedzieć jajo, ale pisklę nie przeżyło. Bardzo wrażliwa na chłód.
- Status i ochrona
- IUCN uznaje lorę szkarłatną za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny[3]. Wymieniona w załączniku II konwencji waszyngtońskiej[8]. Ogólną populację szacuje się na ponad 100 000 ptaków.
Przypisy
- ↑ Chalcopsitta cardinalis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2017-03-10] (ang.).
- ↑ a b c Cardinal Lory (Chalcopsitta cardinalis). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2020-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-09)]. (ang.).
- ↑ a b BirdLife International, Chalcopsitta cardinalis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017, wersja 2016-3 [dostęp 2017-03-10] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Loriini Selby, 1836 (Wersja: 2020-07-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-09-28].
- ↑ M. Schweizer, T.F. Wright, J.V. Peñalba, E.E. Schirtzinger & L. Joseph. Molecular phylogenetics suggests a New Guinean origin and frequent episodes of founder-event speciation in the nectarivorous lories and lorikeets (Aves: Psittaciformes). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 90, s. 34-48, 2015. DOI: 10.1016/j.ympev.2015.04.021. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-09-27]. (ang.).
- ↑ a b Cardinal Lory (Chalcopsitta cardinalis). [w:] Parrot Encyclopedia [on-line]. World Parrot Trust. [dostęp 2020-09-27]. (ang.).
- ↑ Chalcopsitta cardinalis. [w:] Species+ [on-line]. UNEP-WCMC, CITES Secretariat. [dostęp 2020-09-27]. (ang.).
Bibliografia
- Nowa Exota, numer 6/2009, str. 6-7
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- SNL: kardinallori