Lora zielona
Chalcopsitta scintillata[1] | |||
(Temminck, 1835) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | papugowe | ||
Rodzina | papugi wschodnie | ||
Podrodzina | damy | ||
Plemię | Loriini | ||
Rodzaj | Chalcopsitta | ||
Gatunek | lora zielona | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
Lora zielona[4] (Chalcopsitta scintillata) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Zasiedla południową część Nowej Gwinei oraz wyspy Aru.
Systematyka
Wyróżniono trzy podgatunki C. scintillata[5][2]:
- C. scintillata rubrifrons – Aru.
- C. scintillata scintillata – południowo-zachodnia Nowa Gwinea.
- C. scintillata chloroptera – południowo-wschodnia Nowa Gwinea.
Morfologia
- Charakterystyka
- Nie występuje dymorfizm płciowy. Dorosły osobnik charakteryzuje się zielonymi skrzydłami, czarnym przodem głowy z czerwonym czołem i kantarkiem oraz czarnym dziobem. Jego ogon także jest zielony, ale sterówki kolejno czerwone, brązowe i żółte. Reszta ciała zielona, ale wszędzie żółto i ma nieco czerwieni pod gardłem i ciemniejszy spód piersi (i tam też paskowana). Młode nie tak intensywnie ubarwione i z brązowymi, a nie czerwonymi tęczówkami. Nogi szare.
- Wymiary
- długość ciała: 31 cm[6]
- skrzydło: 16–18,3 cm
- ogon: 9,6–11,4 cm
- dziób: 1,9–2,3 cm
- skok: 2,1–2,4 cm
- masa ciała: 180–245 g[6]
Tryb życia
- Biotop
- Sawanna, brzegi lasów, zarośla roślinności wtórnej, plantacje palm oraz lasy namorzynowe.
- Zachowania
- Najczęściej widziana wśród kwiatów, w grupach do 30 ptaków. Zjada nektar oraz pyłki. Najbardziej lubi sagowce (Cycas spp.) oraz szeflery (Schefflera spp.). Nie zostało to jeszcze zbadane, ale mogą zjadać także owady.
- Lęgi
- Wykonuje tańce godowe oraz popisy w powietrzu i na gałęziach. Wykryte lęgi miały miejsce w lutym i wrześniu, w dziuplach, często wysokich lub obumarłych palm, jedno z nich było na wysokości około 24 metrów. Jaja mają wymiary 31,4×21,1 mm. W niewoli inkubacja trwa 26 dni, jaja są składane po złożeniu pierwszego jaja z dwóch. Gniazdo wyściela piórami. Młode umieją latać pomiędzy 90. a 100. dniem życia.
Ogrody zoologiczne
Rzadko spotykana w ogrodach zoologicznych. Pierwszy raz pojawiła się w Europie w roku 1872 w zoo w Londynie. Następny raz miało to miejsce w Ogrodzie Zoologicznym w Berlinie w roku 1913. Po raz pierwszy na świecie rozmnożyły się w niewoli w roku 1976 u duńskiego hodowcy. Obecnie trzymana głównie w amerykańskich placówkach, ale pojedyncze osobniki hodowane są także w Europie.
Status i ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje lorę zieloną za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku[3]. Została wpisana do Załącznika II konwencji waszyngtońskiej[7]. Ogólną populację szacuje się na ponad 100 000 ptaków. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny[3].
Przypisy
- ↑ a b Chalcopsitta sintillata, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2013-09-27] (ang.).
- ↑ a b Yellow-streaked Lory (Chalcopsitta scintillata). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-23)]. (ang.).
- ↑ a b c Chalcopsitta scintillata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Loriini Selby, 1836 (wersja: 2020-07-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-04].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-10-03]. (ang.).
- ↑ a b Yellow-streaked Lory (Chalcopsitta scintillata). [w:] Parrot Encyclopedia [on-line]. World Parrot Trust. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
- ↑ Chalcopsitta sintillata. [w:] Species+ [on-line]. UNEP-WCMC, CITES Secretariat. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
Bibliografia
- Nowa Exota, numer 6/2009
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i krótki film. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- SNL: gnistlori