Mariner 5
Inne nazwy | Mariner Venus '67 | ||
---|---|---|---|
Zaangażowani |
| ||
Indeks COSPAR | 1967-060A | ||
Indeks NORAD | 02845 | ||
Rakieta nośna | Atlas Agena D | ||
Miejsce startu | |||
Cel misji | Wenus | ||
Orbita (docelowa, początkowa) | |||
Okrążane ciało niebieskie | |||
Perycentrum | 0,579 au[1] | ||
Apocentrum | 0,735 au[1] | ||
Okres obiegu | 195 dni[1] | ||
Nachylenie | 1,37[1]° | ||
Czas trwania | |||
Początek misji | 14 czerwca 1967 (06:01 UTC) | ||
Koniec misji | 4 grudnia 1967 | ||
Wymiary | |||
Masa całkowita | 244,9 kg | ||
|
Mariner 5 (pol. Żeglarz 5.) – bezzałogowa sonda amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, prowadząca badania planety Wenus.
Sonda została wystrzelona 14 czerwca 1967 roku. Przelot w pobliżu Wenus nastąpił 19 października tego samego roku na wysokości 3990 km. Dzięki doskonalszym instrumentom, sonda dostarczyła znacznie więcej danych o planecie niż jej poprzedniczka Mariner 2. Obiekt ten miał kadłub w postaci niskiego ośmiobocznego graniastosłupa o przekątnej ok. 1,25 m. Masa próbnika wynosiła 244,9 kg. Powierzchnia ogniw słonecznych wynosiła ok. 4 m².
Sonda badała atmosferę Wenus przy pomocy fal radiowych, jej jasność w świetle ultrafioletowym, oraz wahania w natężeniu cząsteczek wiatru słonecznego i pola magnetycznego planety. Mariner 5 powstał jako rezerwa dla sondy Mariner 4. Po jej sukcesie został zmodyfikowany do wykonania misji na Wenus (przez odwrócenie i zmniejszenie paneli słonecznych i dodanie osłony termicznej).
Kontakt z sondą urwał się 4 grudnia 1967. Na krótko udało się ponownie nawiązać łączność 14 października 1968, jednak nie odebrano żadnych danych i NASA zrezygnowała z dalszych prób kontaktowania się ze statkiem, który obecnie porusza się po orbicie heliocentrycznej[2].
Przypisy
Bibliografia
- NSSDC Master Catalog (ang.)
- Encyclopedia Astronautica (ang.)
- p
- d
- e