Marinus van Reymerswaele
Data i miejsce urodzenia | ok. 1490 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | po 1567 | ||
Dziedzina sztuki | malarstwo | ||
Epoka | manieryzm | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Marinus_Claesz._van_Reymerswaele_001.jpg/280px-Marinus_Claesz._van_Reymerswaele_001.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/Marinus_Claesz._van_Reymerswaele_005.jpg/280px-Marinus_Claesz._van_Reymerswaele_005.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/51/Marinus_Claesz._van_Reymerswaele_002.jpg/280px-Marinus_Claesz._van_Reymerswaele_002.jpg)
Marinus Claeszoon van Reymerswaele (ur. ok. 1490 w Reymerswale w Zelandii, zm. po 1567 w Antwerpii) – niderlandzki malarz okresu manieryzmu.
Inne formy nazwiska: Roymerswaele, Roemerswaele
Uchwytny źródłowo w latach (1509–1567). W 1509 był pomocnikiem w warsztacie witrażownika w Antwerpii. Czynnie zaangażował się w sprawy reformacji. W 1567 brał udział w zniszczeniu kościoła w Middelburgu, za co skazany został na procesję pokutną i wypędzenie z miasta.
Specjalizował się w scenach rodzajowych – (powielając stały schemat kompozycyjny) z bankierami, lichwiarzami, zarządcami majątków i poborcami podatków – symbolizujących żądzę posiadania i potępiających grzech chciwości (łac. avaritia). Innym obszarem jego zainteresowań był temat św. Hieronima w pracowni lub na pokucie – jako symbol pobożności i dbałości o zbawienie duszy (vita contemplativa). Duży wpływ na jego twórczość wywarli Albrecht Duerer i Quentin Massys.
Dzieła
- Adwokaci w swojej kancelarii – kilka wersji
- Monachium, Stara Pinakoteka (1542)
- Nowy Orlean, Museum of Art (1545)
- Bankier z żoną – 11 wersji
- Monachium, Stara Pinakoteka (1538)
- Florencja, Bargello (1540)
- Drezno, Galeria Obrazów Starych Mistrzów
- Kopenhaga, Statens Museum for Kunst (1540)
- Madryt, Prado (1539)
- St. Petersburg, Ermitaż
- Valenciennes, Musée de Beaux-Arts
- Madonna karmiąca Dzieciątko – Madryt, Prado
- Poborcy podatków – ponad 20 wersji
- Antwerpia, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
- Londyn, National Gallery (ok. 1540)
- Monachium, Stara Pinakoteka (1542)
- Moskwa, Muzeum Puszkina
- Nancy, Musée des Beaux-Arts
- Paryż, Luwr
- St. Petersburg, Ermitaż
- Warszawa, Muzeum Narodowe
- Powołanie św. Mateusza – kilka wersji
- Dublin, Narodowa Galeria Irlandii
- (1536)
- Hamburg, Kunsthalle
- Madryt, Muzeum Thyssen-Bornemisza (1530)
- Św. Hieronim – kilkanaście wersji
- Amsterdam, Rijksmuseum
- Antwerpia, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten (1541)
- Berlin, Gemäldegalerie (ok. 1545)
- Douai, Musée de la Chartreuse
- Maastricht, Bonnefantenmuseum
- Madryt, Prado (1541)
- Sibiu, Brukenthal National Museum
Bibliografia
- Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-221-0686-6
- Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
- Sztuka świata, t. 13, Leksykon L-Z, Warszawa: Arkady, 2000, ISBN 83-213-4135-7