Meczet Mardżaniego
![]() | |||
![]() Widok z południa (2016) | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Kazań | ||
Wyznanie | islam | ||
Rodzaj | meczet | ||
Historia | |||
Data budowy | 1768–1771 | ||
Położenie na mapie Kazania ![]() | |||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||
Położenie na mapie Tatarstanu ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Meczet Mardżaniego[2] (tatar. Мәрҗани мәчете, inne nazwy: meczet Efendi, meczet Junusowski[1]) – meczet typu tatarskiego(inne języki), wzniesiony w latach 1768–1771 w Kazaniu w stylu łączącym barok i sztukę tatarską; jeden z najstarszych meczetów miasta[3].
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/%D0%92_%D0%BC%D0%B5%D1%87%D0%B5%D1%82%D0%B5_%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%B4%D0%B6%D0%B0%D0%BD%D0%B8..jpg/220px-%D0%92_%D0%BC%D0%B5%D1%87%D0%B5%D1%82%D0%B5_%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%B4%D0%B6%D0%B0%D0%BD%D0%B8..jpg)
Budowa nowego kamiennego meczetu w Kazaniu była możliwa dzięki przychylności carycy Katarzyny II Wielkiej[3], która po spotkaniu z delegacją tatarską w 1767 roku[3] zezwoliła na budowę świątyni w mieście[3] i nakazała, aby gubernator A.N. Kwasznin-Samarin dopełnił wszelkich formalności i nie przeszkadzał Tatarom w budowie[3]. Na potrzeby budowy 62 osoby zebrały kwotę 5 tys. rubli[3]. Autorem projektu świątyni był prawdopodobnie Wasilij Kaftyriew(inne języki)[4]. Budowę rozpoczęto latem 1768 roku, ukończono ją w 1771 roku[3]. Podczas budowy świątyni władze miasta były zaniepokojone wysokością minaretu i wystosowały w tej kwestii list do carycy, która odpowiedziała: Wyznaczyłam im miejsce na ziemi i będą on swobodnie wznosić się w niebo według własnego uznania, ponieważ niebo nie podlega mojej władzy[3]. W 1861 roku meczet został rozbudowany[4], drewniane ogrodzenie meczetu zastąpiono murowanym[4]. W 1863 roku rozbudowano mirhab[4].
Od początku istnienia meczet Mardżaniego pełni rolę głównej świątyni muzułmańskiej w mieście, jest również centrum kazańskiego muhtasibatu(inne języki)[3]. Imamami meczetu byli słynni tatarscy teologowie, m.in. Rawił Gajnietdin(inne języki)[3], Gusman Ischakow(inne języki)[3], Szigabutdin Mardżani[5] (od niego pochodzi obecna nazwa świątyni[6]), Tałgat Tadżuddin[3].
W latach 2004–2007 dokonano kompleksowej rewitalizacji obiektu[3], dobudowano salę modlitw dla kobiet (wcześniej kobiety modliły się w podziemiach meczetu)[3].
Architektura
Budynek dwukondygnacyjny[4], położony na nieregularnej działce ukośnie w stosunku do otaczających go budynków[4], nad brzegiem jednego z jezior Kaban(inne języki)[5]. Na drugim piętrze znajdują się sale modlitewne[4]. Sklepienia tychże sal pokrywa bogata sztukateria i złocone roślinne ornamenty, stylistycznie stanowiąc połączenie baroku oraz tatarskiej sztuki użytkowej[4]. Sztukateria na ścianach jest wykonana w kolorach niebieskim, zielonym i złotym[4].
W centrum budynku znajduje się okazały minaret[3] o trzech kondygnacjach[4], wewnątrz którego znajdują się spiralne schody[4]. Meczet okala murowane ogrodzenie[4].
Przypisy
- ↑ a b Республика Татарстан - г.Казань [online], Архив культурного наследия [dostęp 2022-04-21] (ros.).
- ↑ SelimS. Chazbijewicz SelimS., Islam a Rosja i Związek Sowiecki (Zagadnienia wstępne), „Przegląd Tatarski”, 1, 2017, s. 25 [dostęp 2022-05-02] .
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o История мечети «Аль-Марджани» [online], Соборная мечеть Аль-Марджани [dostęp 2022-04-21] (ros.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l Казанская Соборная мечеть "Аль-Марджани" (Казань, Россия, Татарстан) [online], Проект ИсламЦентр [dostęp 2022-04-21] (ros.).
- ↑ a b Улица Марджани Шигабутдина [online], KZNPORTAL.RU, 7 września 2011 [dostęp 2022-04-21] (ros.).
- ↑ Мечеть Аль-Марджани (Первая соборная, Старокаменная, Юнусовская) [online], Покажу Казань [dostęp 2022-04-21] (ros.).