Michał Jach
![]() Michał Jach (2018) | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 23 września 1951 | ||
---|---|---|---|
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1969–1994 | ||
Siły zbrojne | |||
Jednostki | • Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego więcej patrz tekst | ||
Stanowiska | • dowódca plutonu więcej patrz tekst | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
![]() poseł Michał Jach w swoim biurze poselskim w Stargardzie (14.06.2022) | |||
Zawód, zajęcie | polityk | ||
---|---|---|---|
Alma Mater | • Uniwersytet Szczeciński | ||
Stanowisko | poseł na Sejm V, VII, VIII i IX kadencji (2005–2007;2011–2023) | ||
Partia | • Ruch Odbudowy Polski (1996–1998) | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
|
Michał Jach (ur. 23 września 1951 w Łomży) – major ludowego Wojska Polskiego w stanie spoczynku, polski polityk, ekonomista, poseł na Sejm V, VII, VIII i IX kadencji.
Życiorys
Młodość i wykształcenie
Syn Jana, który w Brygadzie Świętokrzyskiej NSZ był wzywany na akcje jako podwód, a w kolejnych latach otrzymał w Łomży nakaz pracy. Mama Helena była sanitariuszką w Okręgu Kieleckim AK „Jodła”, obwód Jędrzejów. Powrócił wraz z rodziną w rodzinne strony w kieleckie, a w 1955 zamieszkał w Kielcach. Ukończył w 1965 Szkołę Podstawową nr 1 im. Stanisława Staszica przy ul. Leśnej 1, a potem przy ul. Sienkiewicza 8 w Kielcach[1][2]. W latach 1965–1969 kontynuował naukę w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Żeromskiego w Kielcach przy ulicy Ściegiennego 15[1][2].
Przebieg służby
1 sierpnia 1969 rozpoczął studia w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie na Wydziale Elektroniki, na kierunku radiolokacja z komendantem wydziału elektroniki płk prof. Kazimierzem Dzięciołowskim[1]. 7 września 1969 jako podchorąży złożył przysięgę wojskową, w której uczestniczył komendant WAT gen. bryg. Sylwester Kaliski[3][1]. 24 września 1972 był promowany na pierwszy stopień oficerski podporucznika Sił Zbrojnych PRL przez I zastępcę Głównego Inspektora Szkolenia – Szefa Inspektoratu Szkolenia Ministerstwa Obrony Narodowej gen. dyw. Józefa Stebelskiego[4]. Od 1972, już jako oficer słuchacz, dalej studiował na WAT, które jako studia wyższe ukończył w 1973[1][3].
W 1973 został skierowany do Budowa, gdzie na stanowisku dowódcy plutonu pełnił służbę w 68 pułku czołgów[1]. W latach 1975–1981 był dowódcą plutonu, potem dowódcą kompanii remontowej w 49 pułku zmechanizowanym w Wałczu[1]. Wiosną 1981 otrzymał przydział służbowy do sztabu 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej w Szczecinku, obejmując funkcję oficera w służbie uzbrojenia i elektroniki. Dowódcą dywizji był wówczas płk dypl. Władysław Saczonek[5]. Od 13 grudnia 1981 wykonywał zadania wynikające z zarządzeń stanu wojennego postawionych dla sztabu 20 DPanc[a][1][2]. W 1984 ze Szczecinka został skierowany do Piły, gdzie przyjął stanowisko szefa służby uzbrojenia i elektroniki w Wyższej Oficerskiej Szkole Samochodowej sprawując obowiązki przez okres 6 miesięcy[1]. W 1985 został skierowany do 15 Polowej Technicznej Bazy Rakietowej (JW 1154) w Bielkowie koło Stargardu Szczecińskiego, gdzie był szefem uzbrojenia i elektroniki. W 1987 w stopniu kapitana ukończył Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów w Centrum Doskonalenia Oficerów im. gen Stanisława Popławskiego w Rembertowie tzw. „Akademię Polową” na kierunku dowódców batalionów. 11 października 1988 został mianowany do stopnia majora[1][2].
W 1992 po rozformowaniu 15 Polowej Technicznej Bazy Rakietowej został skierowany służbowo do Łodzi, gdzie w Centrum Doskonalenia Kadr Administracji Wojskowej objął funkcję szefa służby uzbrojenia i elektroniki-wykładowca, będąc nim do 30 września 1994, po czym przeszedł w stopniu majora w stan spoczynku. W czasie swojej służby był członkiem Związku Młodzieży Socjalistycznej oraz słuchaczem Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu[6][3]. W 1994 w wieku 43 lat w stopniu majora zakończył zawodową służbę wojskową mając 25 lat służby w Wojsku Polskim[3][2]. Wyróżniany i odznaczany[1][2][7][8].
Awanse
- podporucznik – 1972[4]
- porucznik – 1975
- kapitan – 1979
- major – 1988[1]
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
W 25 letniej służbie wojskowej był odznaczany i wyróżniany[1][2]:
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Garnizony w przebiegu służby
W 25 letniej służbie wojskowej był w następujących garnizonach[1][4][2]:
- Warszawa (1969–1972) → Budów (1973–1975) ↘
- Wałcz (1975–1981) → Szczecinek (1981–1984) ↘
- Piła (1984–1985) ↘
- Kobylanka/Bielkowo (1985–1992) → (doraźnie Rembertów 1987) ↘
- Łódź (1992–1994)
Działalność (1994–2023)
Działalność zawodowa
Po odejściu z wojska zajmował stanowiska menedżerskie w prywatnych spółkach. W 1994 ukończył magisterskie studia ekonomiczne na Uniwersytecie Szczecińskim (magisterium – indywidualny tok studiów w czasie o rok krótszy), a w 1997 studia podyplomowe na Warszawskiej Szkole Zarządzania – Szkole Wyższej na kierunku zarządzanie przedsiębiorstwem. W 2000 został absolwentem studiów podyplomowych typu MBA prowadzonych przez Uniwersytet Szczeciński i Manchester Metropolitan University[9][10].
Działalność polityczna
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Bartosz_Kownacki_Micha%C5%82_Jach_Waldemar_Andzel_Sejm_2020.jpg/220px-Bartosz_Kownacki_Micha%C5%82_Jach_Waldemar_Andzel_Sejm_2020.jpg)
W latach 1996–1998 należał do Ruchu Odbudowy Polski[11]. W 2001 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości[11]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 startował z listy tej partii, nie uzyskując mandatu[12]. W 2005 z ramienia PiS uzyskał mandat posła w okręgu szczecińskim liczbą 5724 głosów[13][14][15][16]. W Sejmie V kadencji był w składzie Komisji Obrony Narodowej[17]. W wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, następnie radny i wiceprzewodniczący komisji rewizyjnej Sejmiku Wojewódzkiego[18][19]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 po raz drugi bezskutecznie ubiegał się o mandat europosła w okręgu gorzowskim, uzyskując 2165 głosów. W 2010 został wybrany do sejmiku zachodniopomorskiego. Został dyrektorem ds. ekonomicznych i członkiem zarządu Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w Stargardzie Szczecińskim[20][21][22][19][23].
W 2011 kandydował w wyborach parlamentarnych z 3. miejsca na liście komitetu wyborczego Prawa i Sprawiedliwości w okręgu wyborczym nr 41 w Szczecinie i uzyskał mandat poselski. Oddano na niego 4383 głosy. Sprawował funkcję przewodniczącego Parlamentarnego Zespołu ds. Wojska Polskiego[7] oraz był wiceprzewodniczącym Zachodniopomorskiego Zespołu Parlamentarnego[24][19]. W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 6183 głosy. W Sejmie VIII kadencji objął funkcję przewodniczącego Komisji Obrony Narodowej. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 po raz kolejny bezskutecznie ubiegał się o mandat posła do Parlamentu Europejskiego[25][26].
Kieruje PiS-em w Stargardzie, jest wiceprzewodniczącym Zarządu Okręgu PiS w województwie zachodniopomorskim[27]. W wyborach w 2019 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 11 881 głosów[28]. W Sejmie IX kadencji ponownie objął funkcję przewodniczącego Komisji Obrony Narodowej[29]. Od 2015 przewodniczył, jako przewodniczący Komisji Obrony Narodowej, debatom w tematach obrony państwa, działalności sił zbrojnych, systemu oraz funkcjonowania obrony terytorialnej kraju i obrony cywilnej, wykonywania obowiązków w dziedzinie umacniania obronności przez organy państwowe i przedsiębiorstwa państwowe, organizacje spółdzielcze i społeczne oraz przez obywateli, spraw przemysłu obronnego[30]. Od 2016 przewodniczył debatom Podkomisji ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego pod Smoleńskiem (podkomisja Antoniego Macierewicza o katastrofie smoleńskiej)[31][32]. 13 września 2022 po wyemitowaniu reportażu „Siła kłamstwa” przekonywał w mediach, że nikt w kierownictwie PiS nie ma wątpliwości co do tez stawianych w raporcie Antoniego Macierewicza i żaden reportaż TVN tego nie zmieni. W samolocie były co najmniej dwa wybuchy, nie jest to kwestia interpretacji a kwestia fizyki[33].
W marcu 2018 przewodniczył debacie nad projektem tzw. ustawy degradacyjnej, broniąc jej wskazywał, że ustawa jest zgodna z konstytucją, że nie ma zagrożenia a ustawa jest przywróceniem godności „żołnierzom wyklętym i ich rodzinom”[34]. 30 marca ustawa degradacyjna została zawetowana[d]. Od czerwca 2018 członek Komisji do Spraw Służb Specjalnych, w styczniu 2023 nie miał dostępu do informacji ściśle tajnych i NATO-wskich. 8 lutego 2023 w Twoim Radiu w audycji Rozmowa dnia wskazał, że już taki dostęp został mu przyznany przez ABW[6][3][36][37]. W wyborach w 2023 nie uzyskał poselskiej reelekcji[38].
Odznaczenia
W 2016 otrzymał Medal Rodła Związku Polaków w Niemczech oraz odznaczony Medalem „Pro Memoria”[39][1][2].
Działalność społeczna
Pełnił społecznie funkcję prezesa chóru Cantore Gospel[2] i pomagał w organizacji corocznego festiwalu Stargard Gospel Days. W swoim biurze poselskim zorganizował bezpłatne porady prawne. Aktywnie uczestniczy w lokalnych uroczystościach państwowych, spotkaniach w szkołach, z samorządowcami, z kombatantami, z żołnierzami i organizacjami WP, ze środowiskiem sportowym, ze słuchaczami Twojego radia z siedzibą w Stargardzie, konferencjach prasowych oraz dyżurach poselskich[40].
Życie prywatne
Żonaty po raz drugi[41], ma córkę i syna oraz troje wnucząt[1].
Uwagi
- ↑ 20 DPanc zabezpieczała garnizon Bydgoszcz, w tym ochronę sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Następnie 20 dywizję „rozdzielono”. Część sił blokowała Łódź, część przerzucono do Gdańska, w tym większość sił sztabu dywizji[1].
- ↑ Spotkanie po briefingu prasowym. Zarząd PGE Spójni Stargard podczas spotkania z posłem na Sejm RP Michałem Jachem, Ryszardem Wasiłkiem wiceprezesem PGE Polskiej Grupy Energetycznej i prezydentem Stargardu Rafałem Zającem.
- ↑ Poseł Michał Jach przed pomnikiem „Stargardzianie – Ojczyźnie” wraz z przedstawicielami służb mundurowych, instytucji i samorządów z okazji święta WP w dniu 15 sierpnia 2019.
- ↑ Prezydent Andrzej Duda odmówił podpisania ustawy o pozbawieniu stopni wojskowych osób i żołnierzy rezerwy, którzy w latach 1943–1990 swoją postawą sprzeniewierzyli się polskiej racji stanu. Skierował ustawę do ponownego rozpoznania przez Sejm, zawetował tę ustawę[35].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q RyszardR. Szelkowski RyszardR., Michał Jach ze Stargardu. Wojskowa i cywilna historia – NaszeMiasto.pl [online], stargard.naszemiasto.pl [dostęp 2019-08-28] .
- ↑ a b c d e f g h i j Poznaj Swojego Posła – Michał Jach. goleniow.net.pl, 10 listopada 2016. [dostęp 2019-06-21].
- ↑ a b c d e Teczka posła PiS w rękach „Stanu po Burzy”. Dziennikarze pokazują, co w niej jest. wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2016-02-15]. (pol.).
- ↑ a b c Królikowski 2010 ↓, s. 512–515.
- ↑ Jędrzejko, Krogulski, Paszkowski 2002 ↓, s. 266.
- ↑ a b „Jestem żołnierzem partii”. Poseł Jach z PiS-u o tym, dlaczego nie ma dostępu do tajnych informacji. wyborcza.pl. [dostęp 2023-01-30]. (pol.).
- ↑ a b Michał Jach przewodniczącym Sejmowej Komisji Obrony Narodowej [online], defence24.pl, 17 listopada 2016 [dostęp 2016-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-20] .
- ↑ Michał Jach: Liczę na merytoryczną współpracę. polska-zbrojna.pl, 17 listopada 2015. [dostęp 2016-12-10].
- ↑ Michał Jach – Poseł KW Prawo i Sprawiedliwość Szczecin, Świnoujście, Stargard Szczeciński, Goleniów – Sejm [online], www.wnp.pl [dostęp 2019-06-23] .
- ↑ Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2019-06-21].
- ↑ a b Michał Jach – Poseł KW Prawo i Sprawiedliwość Szczecin, Świnoujście, Stargard Szczeciński, Goleniów – Sejm [online], www.wnp.pl [dostęp 2019-06-29] .
- ↑ Jach Michał – 600-lecie [online], 600.lomza.pl [dostęp 2019-06-29] .
- ↑ Poseł Michał Jach [online], orka.sejm.gov.pl [dostęp 2019-06-27] .
- ↑ Michał Jach (67 lat) [online], sonar.wyborcza.pl [dostęp 2019-06-27] .
- ↑ Jedyny poseł stąd; Głos Szczeciński [online], gs24.pl [dostęp 2019-06-27] .
- ↑ Kluby i koła poselskie V kad. – Prawo i Sprawiedliwość [online], www.sejm.gov.pl [dostęp 2019-06-29] .
- ↑ Komorowski 2006 ↓, s. 338.
- ↑ Koniec posła Jacha; Głos Szczeciński [online], gs24.pl [dostęp 2019-06-29] .
- ↑ a b c Zaprezentowało się troje kandydatów PiS w wyborach parlamentarnych – NaszeMiasto.pl [online], stargard.naszemiasto.pl [dostęp 2019-06-27] .
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-06-01].
- ↑ Michał Jach [online], mamprawowiedziec.pl [dostęp 2019-06-23] .
- ↑ Wybory do europarlamentu 2019. Michał Jach ze Stargardu: „Będę się zajmować kwestiami bezpieczeństwa i obrony”; – NaszeMiasto.pl [online], stargard.naszemiasto.pl [dostęp 2019-06-23] .
- ↑ Michał Jach dostał pracę w miejskiej spółce; Głos Szczeciński [online], gs24.pl [dostęp 2019-06-29] .
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-01].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-27].
- ↑ 5. Michał Jach, poseł PiS, okręg szczeciński [online], szczecin.wyborcza.pl [dostęp 2019-06-29] .
- ↑ Wybory parlamentarne 2019. Tu Koalicja Obywatelska wciąż górą. Wszyscy nowi posłowie z okręgu 41 – Szczecin. Kto z jakim poparciem? [online], szczecin.wyborcza.pl [dostęp 2019-10-17] .
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2022 ↓, s. 190.
- ↑ Komisja Obrony Narodowej (OBN) [online], www.sejm.gov.pl [dostęp 2023-02-02] .
- ↑ Podpisanie rozporządzenia w sprawie KBWLLP. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl, 2016-02-04. [dostęp 2016-11-24].
- ↑ Skład podkomisji. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl. [dostęp 2016-11-24].
- ↑ PiS murem za Macierewiczem. „Wybuchy były i nic tego nie zmieni”. Poseł zaskoczył szczerością. wiadomosci.wp.pl. [dostęp 2023-02-02].
- ↑ Niszczył pan Polskę? Wykonywałem swoje zadania [online], tvn24.pl [dostęp 2023-02-02] .
- ↑ Weto Prezydenta do tzw. ustawy degradacyjnej [online], prezydent.pl [dostęp 2023-02-02] .
- ↑ Od 4 lat zasiada w speckomisji, nie ma dostępu do ściśle tajnych informacji. „Nie mam na to wpływu” [online], wprost.pl [dostęp 2023-02-01] .
- ↑ Najważniejsze wiadomości [online], twojeradio.fm [dostęp 2023-02-08] .
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-11-08].
- ↑ Marszałek Senatu na konferencji Berlin – Warszawa wczoraj i dziś. senat.gov.pl, 11 marca 2016. [dostęp 2018-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-23)].
- ↑ Poseł PiS Michał Jach w nowym biurze [online], stargardzka.pl [dostęp 2019-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-28] .
- ↑ Poseł Michał Jach nie ma domu, ale ma kredyt na dom. Na koncie trzyma niespełna 10 tys. zł [online], stargard.news [dostęp 2023-02-01] .
Bibliografia
- Anna Dąb-Kostrzewska (red.). „Kronika Wojska Polskiego 2021”, s. 190, 2022. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej. ISSN 1734-2317.
- Krzysztof Komorowski (red.). „Kronika Wojska Polskiego 2005”, s. 338, 2006. Warszawa: Fundacja Polonia Militaris. ISSN 1734-2317.
- Posłowie V kadencji. [dostęp 2019-06-27].
- Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2015-06-01].
- Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2019-06-27].
- Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2012, s. 152.
- Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VIII kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2016, s. 2–510.
- Komisja Obrony Narodowej (OBN); sejm.gov.pl [dostęp 2019-06-27]
- VIAF: 52146095232100370422
- PLWABN: 9810562420305606