Mieczysław Żelaznowski
Data i miejsce urodzenia | 18 kwietnia 1937 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 lipca 2024 |
Obywatelstwo | polskie |
Informacje klubowe | |
Klub | CWKS Legii Warszawa |
Odznaczenia | |
![]() |
Mieczysław Żelaznowski (ur. 18 kwietnia 1937 we Lwowie[1], zm. 19 lipca 2024 we Wrocławiu[2]) – polski kolarz i trener kolarstwa, pracujący w Dolmelu Wrocław, m.in. trener Ryszarda Szurkowskiego.
Życiorys
Jego ojciec, Jan Żelaznowski był kolejarzem. Po II wojnie światowej zamieszkał z rodzicami w Bralinie, tam ukończył szkołę podstawową. Następnie uczył się liceum elektrycznym we Wrocławiu i rozpoczął treningi kolarskie. Po ukończeniu szkoły został pracownikiem wrocławskiego Dolmelu i zawodnikiem sekcji kolarskiej działającego przy tym klubie sportowego (wówczas pod nazwą RKS M-5, od 1956 RKS Olimpia)[1][3]. W 1957 był sklasyfikowany na 3. miejscu w okręgu dolnośląskim wśród zawodników z tzw. kartą wyścigową (bez licencji zawodniczej), w 1958 został w okręgu klasyfikowany na 7. miejscu wśród zawodników z licencją, w 1960 na 1. miejscu wśród zawodników z tzw. licencją I i II i został powołany do szerokiej kadry przed Wyścigiem Pokoju, w 1961 na 3. miejscu, w 1962 na 12. miejscu, w 1963 na 11. miejscu wśród zawodników z licencja I i II[4]. W latach 1958–1960 odbywał służbę wojskową i był wówczas zawodnikiem CWKS Legii Warszawa i Odry Brzeg. Następnie powrócił do macierzystego klubu[1].
W latach 1962–1992 był trenerem w Dolmelu Wrocław (klub nazwę tę przyjął w połowie lat 60.)[1][3]. Jego najwybitniejszymi zawodnikami byli Ryszard Szurkowski (od jesieni 1967), Jan Brzeźny, Henryk Charucki, Jan Faltyn[1]. W latach 1985–1993 był członkiem zarządu Polskiego Związku Kolarskiego, w tym w latach 1991-1993 członkiem prezydium[5].
W 2010 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].
Przypisy
- ↑ a b c d e Wszystkiego najlepszego!. kurek-rowery.pl. [dostęp 2020-06-22]. (pol.).
- ↑ Zmarł trener Mieczysław Żelaznowski, który "przekuwał talenty w złoto" [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-07-21] (pol.).
- ↑ a b Marek Ordyłowski, Zbigniew Szchwarzer, Leonard Szymański 50 lat wrocławskiego sportu 1945-1995, wyd. Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław 2007, s. 116, 143
- ↑ Józef Maciej Zajączkowski Kolarstwo dolnośląskie 1945-1975, wyd. Wrocław 2011, s. 56, 61, 78, 89, 103, 115
- ↑ Bogdan Tuszyński Złota księga kolarstwa Polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza BGW, Warszawa 1995, s. 335, 338
- ↑ M.P. z 2011 r. nr 25, poz. 269