Mieczysław Burhardt
![]() | |
Data urodzenia | 21 marca 1887 |
---|---|
Data śmierci | 9 października 1963 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1907–1928 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | Kierownictwo Marynarki Wojennej, |
Stanowiska | szef adiutantury, |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca | wykładowca |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Mieczysław Burhardt (ur. 21 marca 1887, zm. 9 października 1963[1]) – komandor porucznik Marynarki Wojennej.
Życiorys
Urodził się 21 marca 1887[2] jako syn Michała i Antoniny. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej[3][4]. Absolwent Wojskowy Szkoły Morskiej w Petersburgu z 1907 w ramach Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego. Następnie wyruszył w podróż dookoła świata. Od 1908 do 1912 był w służbie na Dalekim Wschodzie. Po przeniesieniu do rezerwy zamieszkiwał w Wiłkomierzu i Podgaju.
Po wybuchu I wojny światowej w 1914 powołany do armii rosyjskiej jako kapitan marynarki, po czym odbywał służbę na Morzu Bałtyckim. W 1917 wstąpił do Legionu Wschodniego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 wstąpił do polskiej Marynarki Wojennej. Zweryfikowany do stopnia komandora porucznika w 1921. Wówczas był szefem Wydziału Ogólnego Kierownictwa Marynarki Wojennej. Służył jako szef adiutantury w Departamencie Morskim. Następnie pełnił funkcję dowódcy polskich transportowców: od 1 października 1924 jednostki ORP Warta, a od 1925 do 1926 jednostki ORP Wilia. 5 stycznia 1927 objął stanowisko komendanta Portu Wojennego w Modlinie. W 1928 został przeniesiony w stan spoczynku.
W późniejszym czasie był kapitanem marynarki handlowej. Był dowódcą statku SS Łódź.
W 1923 jego żoną została Alina Maria z domu Rekosz (ur. 1899, córka Mikołaja Rekosza), ślubu udzielił im szef służby duszpasterstwa Marynarki Wojennej ks. Jan Pajkert), z którą miał syna Pawła. Osiedli w majątku Ostojów.
Po I wojnie światowej pracował jako wykładowca w Szkole Morskiej w Gdańsku.
Pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku[1][5]
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922)[6]
- Krzyż Kawalerski Legii Honorowej – III Republika Francuska[7]
- Inne odznaczenia
Przypisy
- ↑ a b cmentarze-gdanskie.pl
- ↑ Oficerowie. muzeumwp.pl. [dostęp 2015-04-09].
- ↑ Mieczysław Burhardt. [dostęp 2015-04-13].
- ↑ Chevalier sans peur et sans reproche. [dostęp 2015-04-13].
- ↑ (rejon IV, taras II).
Grób Mieczysława Burhardta na Cmentarzu Srebrzysko - ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 32.
- ↑ Joanna Rusin. Refleksje Karola Olgierda Borchardta o zawodzie nauczyciela (listy pisarza do „Zosi”). „Opracowania Edytorskie”, s. 207, Nr 2 (7) / 2012.
Bibliografia
- Mieczysław Burhardt. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2015-04-13].
- Ku Jaćwieży.... [dostęp 2015-04-13].
- VIAF: 2695150325573810090004
- PLWABN: 9810550213705606