Mieczysław Kwiecień
![]() Mieczysław Kwiecień (2013) | |||
Data i miejsce urodzenia | 15 czerwca 1936 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 14 września 2020 | ||
Wyznanie | pentekostalizm | ||
Kościół | |||
|
Mieczysław Tadeusz Kwiecień (ur. 15 czerwca 1936 w Warszawie, zm. 14 września 2020 tamże) – polski duchowny protestancki wyznania zielonoświątkowego, biblista, tłumacz Biblii, kaznodzieja w zborze Warszawa-Wola, absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej (1960) i Uniwersytetu w Bazylei (1961), Kierownik Szkoły Biblijnej ZKE (1972–1981), wieloletni dziekan i wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego[1] . Przygotował konkordancję dla Biblii warszawskiej. Współpracował z czasopismami religijnymi trzech Kościołów protestanckich.
Życiorys
Urodził się 15 czerwca 1936 roku w Warszawie. Jego ojciec zmarł w obozie koncentracyjnym Vaihingen w grudniu 1944 roku[2]. W 1953 został członkiem zboru warszawskiego ZKE[3]. Studiował teologię na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie (1955–1960) oraz na Uniwersytecie w Bazylei (1960–1961). W Bazylei słuchał wykładów Karla Bartha i Oscara Cullmanna[2]. Ożenił się z Bożeną, ekonomistką, z którą miał jedną córkę – Monikę[4].
Od 1963 był kaznodzieją w I zborze warszawskim, a od 1984 roku w IV zborze warszawskim ZKE[4][5] . W 1971 roku wszedł do Rady Kościoła ZKE z ramienia wolnych chrześcijan[6]. Członkiem Rady Kościoła pozostał do roku 1978[4][7]. Od roku 1972 był kierownikiem powołanej po dłuższej przerwie Szkoły Biblijnej[4][8]. Funkcję tę pełnił do roku 1981, kiedy to zrezygnował ze względu na naciski ze strony Kazimierza Murantego, sekretarza Rady Kościoła[9]. Funkcję tę przejął Włodzimierz Rudnicki[10]. Wraz z grupą kilkunastu osób przyłączył się do ugrupowania zielonoświątkowców, z którą w 1984 utworzyli własny zbór – Zbór Warszawa-Wola. Pozostał wykładowcą, wykładał Wstęp do Starego Testamentu. Poza biblistyką do jego zainteresowań należała historia Kościoła oraz dialog chrześcijańsko-żydowski[1] . Wychował wiele pokoleń pastorów i pracowników kościelnych[11] .
W czasach PRL-u przez okres 15 lat był inwigilowany przez bezpiekę. Po upadku komunizmu nie chciał wiedzieć, kto na niego donosił. Według oceny Adama Ciućki był wzorem chrześcijanina w czasach PRL-u[12] .
Zmarł 14 września 2020 roku[12] . Pogrzeb Mieczysława Kwietnia odbył się 23 września, na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie[11] (kwatera 10-2-14)[13].
Jego córka, Monika[1][4], była redaktorem naczelnym „Jednoty” oraz miesięcznika „Chrześcijanin” (2002–2009)[14][15].
Biblista i publicysta
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/Redakcja_%E2%80%9ECrze%C5%9Bcijanina%E2%80%9D_1988.jpg/240px-Redakcja_%E2%80%9ECrze%C5%9Bcijanina%E2%80%9D_1988.jpg)
W 1962 roku wespół z Edwardem Czajką napisał szereg artykułów do „Kalendarza Jubileuszowego” ZKE na rok 1963. We dwójkę zredagowali Kalendarz zarówno pod względem merytorycznym, jak i technicznym, ale ze względu na wymogi polityki wewnątrzkościelnej w stopce redakcyjnej pojawił się także Józef Mrózek i Bolesław Winnik[16].
W latach 1963–1970 był stałym współpracownikiem „Jednoty”. W latach 1964–1971 i 1982–1988 był sekretarzem redakcji „Chrześcijanina”[4][5] . W owym czasie główny ciężar pracy redakcyjnej spoczywał na nim, ponieważ pozostali członkowie redakcji mieli inne obowiązki kościelne i nie mogli poświęcać pismu wiele czasu[17]. W wywiadzie dla „Chrześcijanina” z 1988 powiedział, że praca w redakcji tego pisma była istotną częścią jego życia[18]. W roku 1989, od stycznia do grudnia, był redaktorem naczelnym tego miesięcznika[17]. Współpracował też z dwumiesięcznikiem „Słowo i Życie”, pismem Kościoła Zborów Chrystusowych[5] .
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/36/2016-12-09_Przek%C5%82ad_ekumeniczny%2C_prezentacja_Ksi%C4%85g_Prorockich_0003.jpg/240px-2016-12-09_Przek%C5%82ad_ekumeniczny%2C_prezentacja_Ksi%C4%85g_Prorockich_0003.jpg)
W latach 1982–2012 wraz z ks. Janem Anchimiukiem, późniejszym arcyb. Jeremiaszem (prawosławny), ks. prof. M. Czajkowskim (katolik) i Janem Turnauem (katolik) podjął się dokonania przekładu ekumenicznego Nowego Testamentu[19]. Była to prywatna inicjatywa ekumeniczna, niemająca oficjalnego wsparcia ze strony Kościołów i dlatego przekład uzyskał nazwę – Ekumeniczny Przekład Przyjaciół (EPP)[20][21]. Kwiecień był tłumaczem oraz redaktorem przekładu[22].
Opracował biografię Watchmana Nee, która została opublikowana w odcinkach w „Chrześcijaninie” w 1981 roku, a następnie w całości w „Kalendarzu Chrześcijanina”. W 1999 zbór cieszyński wydał ją w formie książki[23]. Wraz z Józefem Kajfoszem opracował konkordancję do Biblii warszawskiej[24] .
W roku 1977 zaproponował definicję tzw. „wolnych kościołów”: „Jest to nowa wspólnota chrześcijan, która powstała z autentycznego pragnienia całkowitego wykonania woli Bożej i trwania w posłuszeństwie i wierności w stosunku do jedynego Pana, Jezusa Chrystusa, i Jego uniwersalnego Królestwa; a w swoim świadectwie wiary manifestuje inny rodzaj duchowości chrześcijańskiej, składa się z ludzi, którzy swoje uczestnictwo realizują dobrowolnie, odpowiedzialnie i świadomie”[25]. Definicja ta była cytowana przez Henryka Ryszarda Tomaszewskiego[26] i Wojciecha Gajewskiego[27].
Publikacje
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Waldemar_Lisieski_%28pastor%29_01.jpg/220px-Waldemar_Lisieski_%28pastor%29_01.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Mieczys%C5%82aw_Kwiecie%C5%84_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg/240px-Mieczys%C5%82aw_Kwiecie%C5%84_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg)
- Książki
- M. Kwiecień: Watchman Nee. Biografia. Arka, 1999. ISBN 83-911305-2-5.
- Konkordancja Biblijna do Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu (Biblia Warszawska). opr. Józef Kajfosz, Mieczysław Kwiecień. Warszawa: „Vocatio”, 1995. ISBN 83-7146-029-5.
- Artykuły
- M. Kwiecień: Ruch ewangelicznych chrześcijan. W: Kalendarz jubileuszowy 1963. Warszawa: Zjednoczony Kościół Ewangeliczny, 1963, s. 57–65.
- M. Kwiecień: Droga życia (Szkic biograficzny). W: Stanisław Krakiewicz: Aby byli jedno. Warszawa: ZKE, 1975, s. 7–22.
- M. Kwiecień. O dziejach języka Starego Testamentu. „Chrześcijanin”. Nr 3, s. 9–13, 1977.
- M. Kwiecień. O wolnych kościołach. „Chrześcijanin”. Nr 7–8, s. 5–11, 1977.
- M. Kwiecień. O ofiarach starotestamentowych. „Kalendarz Chrześcijanina”, s. 241–250, 1979. Warszawa.
- M. Kwiecień. Słownik miar, wag i monet występujących w starożytności biblijnej. „Kalendarz Chrześcijanina”, s. 251–257, 1979.
- M. Kwiecień: Die Freikirchen In Polen. W: Őkumene in Polen. Herausgegeben in Verbindung mit dem Polnischen Őkumenischen Rat von Gerhard Bassarak. Berlin 1982. s. 103–117.
- M. Kwiecień. Moje tak i nie, w: Papież w oczach Polaków innych wyznań i religii (ankieta). „Więź”. Nr 10 (480), s. 56–61, 1998.
- M. Kwiecień. Moi mistrzowie duchowi (ankieta). „Więź”. Nr 9 (503), s. 67–71, 2000.
- M. Kwiecień. Dlaczego chrześcijanie w Polsce powinni modlić się za narodem żydowskim?. „Chrześcijanin”. Nr. 5–6, s. 16–17, 2008.
- M. Kwiecień, Chrześcijańska Akademia Teologiczna i Warszawskie Seminarium Teologiczne. Kontakty i współpraca, [w:] Ekumenizm i ewangelicyzm. Studia ofiarowane Profesorowi Karolowi Karskiemu w 70. urodziny, pod redakcją Marcina Hintza i Tadeusza J. Zielińskiego, Warszawa 2010, s. 219–233.
- M. Kwiecień, Abp Jeremiasz Jan Anchimiuk jako współtłumacz Nowego Testamentu (EPP), [w:] Ku Słowu, ku Kościołowi, ku światu. Księga pamiątkowa ofiarowana Arcybiskupowi Jeremiaszowi (Janowi Anchimiukowi) w 70. rocznicę urodzin, pod redakcją Kaliny Wojciechowskiej i Wsiewołoda Konacha, Warszawa 2013, s. 187–196.
- Przekłady
- Aiden Wilson Tozer: Klucz do głębszego życia. przeł. M. Kwiecień, W. Lisieski. Warszawa: „Vocatio”, 1992. ISBN 83-85435-12-3.
- Nowy Testament. Ekumeniczny Przekład Przyjaciół. Warszawa: 2012.
Przypisy
- ↑ a b c wst.edu ↓.
- ↑ a b Kwiecień 2021 ↓, s. 40.
- ↑ Sobiech 2019 ↓, s. 449.
- ↑ a b c d e f Chrześcijanin 1988 ↓, s. 12–13.
- ↑ a b c Słowo i Życie 1993 ↓.
- ↑ Tomaszewski 2009 ↓, s. 282.
- ↑ Mironczuk 2006 ↓, s. 242–243.
- ↑ Tomaszewski 2009 ↓, s. 291.
- ↑ Tomaszewski 2009 ↓, s. 378.
- ↑ Tomaszewski 2009 ↓, s. 379.
- ↑ a b Kwiecień i Tomaszewski 2020 ↓.
- ↑ a b Ciućka 2020 ↓.
- ↑ śp. Mieczysław Tadeusz Kwiecień
- ↑ CHN 2012 ↓.
- ↑ Zieliński 2014 ↓, s. 344.
- ↑ Czajko 2003 ↓, s. 45–46.
- ↑ a b Kamiński 2012 ↓, s. 183.
- ↑ Chrześcijanin 1988 ↓, s. 14.
- ↑ Polak 1984 ↓, s. 48–50.
- ↑ Nowy Testament w przekładzie zespołu ekumenicznego. baptysci.waw.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-19)]. I zbór KChB
- ↑ Wojciechowska 2013 ↓, s. 28–31.
- ↑ EPP 2012 ↓, s. 4.
- ↑ Watchman Nee. Biografia. [dostęp 2013-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
- ↑ Konkordancja 1995 ↓.
- ↑ Kwiecień 1977 ↓, s. 5.
- ↑ Tomaszewski 2009 ↓, s. 13.
- ↑ Gajewski 2014 ↓, s. 64–65.
Bibliografia
- Adam Ciućka: Zmarł pastor Mieczysław Kwiecień. Ekumenizm.pl, 14 września 2020. [dostęp 2020-09-15].
- Edward Czajko: Tak oto biegnę. Warszawa: Instytut im T.B. Barratta, 2003. ISBN 83-911470-3-7.
- Wojciech Gajewski. Instytut Biblijny w Gdańsku. Dzieje i charakter seminarium pentekostalnego w okresie międzywojennym. „Studia Theologica Pentecostalia”. 2, s. 63–85, 2014. WSTS. ISSN 2300-729X.
- M. Kamiński: Kościół Zielonoświątkowy w Polsce w latach 1988–2008 : Studium historyczno-ustrojowe. Warszawa: Wydawnictwo Arka, 2012. ISBN 978-83-905704-8-8.
- M. Kwiecień. O wolnych kościołach. „Chrześcijanin”. Nr. 7–8, s. 5, 1977.
- Monika Kwiecień, R.H. Tomaszewski. Mieczysław Kwiecień. Nokrolog. „Gazeta Wyborcza”, 19 września 2020.
- Monika Kwiecień. Śp. Mieczysław Kwiecień (1936-2020). „Łaska i Pokój”, zima 2021.
- Jan Mironczuk: Polityka państwa wobec Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w Polsce (1947–1989). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Semper, 2006, s. 242–243. ISBN 83-89100-95-9.
- G. Polak. Prace nad ekumenicznym przekładem Ewangelii według św. Marka. „BE”. Nr 2. 13, s. 48–50, 1984.
- Henryk Ryszard Tomaszewski: Zjednoczony Kościół Ewangeliczny 1947–1987. Warszawa: KOMPAS II, 2009. ISBN 978-83-925744-5-3.
- Redakcja. Kolegium redakcyjne miesięcznika „Chrześcijanin” – o sobie i o swojej pracy. „Chrześcijanin”. 1, s. 12–14, 1988.
- Chrześcijanin – Historia. chn.kz.pl, 2012. [dostęp 2016-12-11].
- Nowy Testament. Ekumeniczny Przekład Przyjaciół. Warszawa: 2012.
- Konkordancja Biblijna do Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu (Biblia Warszawska). opr. Józef Kajfosz, Mieczysław Kwiecień. Warszawa: „Vocatio”, 1995. ISBN 83-7146-029-5.
- Rada Programowa Wydawnictwa KZCh „Słowo i Życie” – o sobie i swojej pracy. „Słowo i Życie”. 9–10, s. 19, 1993.
- Janusz Sobiech: Pierwochrześcijanie: Zrzeszenie Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan w latach 1912–1947. Warszawa: Kompas II, 2019. ISBN 978-83-954247-0-0.
- Kalina Wojciechowska. Ekumeniczny przekład Przyjaciół. „Jednota”. NR 1, s. 28–31, 2013.
- Tadeusz J. Zieliński: Protestantyzm ewangelikalny. Studium specyfiki religijnej. Wyd. 2. Katowice: 2014, s. 344. ISBN 978-83-931204-9-9.
- Mieczysław Kwiecień / Kadra / O nas. [w:] WSTS [on-line]. wst.edu.
Linki zewnętrzne
- Publikacje M. Kwietnia. Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2013-06-28].