Milo Manara
![]() Milo Manara podczas MFK 2008 w Łodzi. | |
Data i miejsce urodzenia | 12 września 1945 |
---|---|
Zawód, zajęcie | scenarzysta i rysownik komiksowy |
![]() |
Milo Manara (właśc. Maurilio Manara, ur. 12 września 1945 w Lüsen, prowincja Bolzano, Włochy) – włoski scenarzysta i rysownik komiksowy.
Życiorys
Karierę rysownika rozpoczął w wieku 14 lat, rysując paski komiksowe do włoskich gazet. Tworzenie prac z których jest najbardziej znany, czyli komiksów erotycznych, zaczął w roku 1969, od serii Genius. Komiks stał się na tyle popularny, że w kolejnych latach (1971-1973), otrzymał możliwość rysowania następnej serii, tym razem o erotyczno-sensacyjnych przygodach pięknej piratki Jolandy Almavivy.
Drzwi do wielkiej kariery stanęły przed nim otworem wraz z opublikowaniem w magazynie Pilote opowieści zatytułowanej Małpi król do scenariusza Silverio Pisu (1976). Dzięki sukcesowi tej historii, Manara mógł w końcu rozwinąć skrzydła. W dwa lata później ukazał się jego samodzielny album: HP i Giuseppe Bergman. Podobnie jak Małpi król nie jest to komiks erotyczny, lecz raczej przygodowy. Postać „HP” wzorowana jest na osobie Hugo Pratta, przyjaciela i mistrza Manary. Na początku lat 80. panowie ci nawiązali współpracę, owocem której stały się albumy o kolonizacji obydwu Ameryk: Indiańskie lato i El Gaucho.
W 1983 roku ukazał się kolejny, klasyczny już dzisiaj album komiksowy Manary, zatytułowany Klik. Jest to komiks erotyczny, którego główną bohaterką jest piękna dziennikarka, Claudia Cristiani. Od wydania i sukcesu Klika rozpoczęła się dobra passa autora w dziedzinie komiksu erotycznego. Kolejne lata przynosiły dalsze albumy: Zapach niewidzialnego w 1985, Candide Caméra w 1988, Courts Metrages w 1989.
W 1990 roku pojawił się album Podróż do Tulum, owoc współpracy Manary z filmowcem Federikiem Fellinim. Komiks ten jest adaptacją scenariusza Felliniego, który nigdy nie miał szans zostać zrealizowany w formie filmu fabularnego. W 1992 roku, również we współpracy z Fellinim, powstał album Podróż G. Mastorny, będący podobnie jak Podróż do Tulum, realizacją w postaci komiksu, jednego ze scenariuszy Felliniego.
W 1996 roku został wydany kolejny autorski komiks Manary, który szybko stał się jednym z najbardziej znanych jego dzieł. Chodzi o „Guliverianę”, erotyczną i zabawną parodię klasycznej powieści Jonathana Swifta o przygodach Guliwera. Kolejne lata (1997 i 1998) to okres bardzo owocnej aktywności twórczej artysty. Ukazały się wtedy takie albumy jak: Fatal rendez-vous, Kamasutra, Tre ragazze nella rete”. W tym czasie Manara zilustrował też album zatytułowany Aphrodite, będący adaptacją erotycznej noweli Pierre’a Louÿsa.
Jednymi z najnowszych prac Manary są albumy Złoty Osioł (1999), Rivoluzione (2000) i Fuga da Piranesi (2002). Pierwszy z nich jest adaptacją tekstu z II wieku, stworzonego przez rzymskiego pisarza Apulejusza, drugi to przewrotna satyra na „nowy Olimp”, na którym urzędują ludzie z branży telewizyjnej, oderwani od otaczającej rzeczywistości, trzeci natomiast to komiks SF z elementami erotyki.
W latach 2004–2010 pracował nad serią historyczno-erotyczną Borgia o rzymskiej rodzinie arystokratów i papieży Borgiów (autorem scenariusza jest Alejandro Jodorowsky).
Obrazu twórczości artysty dopełniają liczne artbooki, jak np. „Women of Manara”, portfolia, takie jak „Dolomites Encantedes” czy „Letters from a Portuguese nun”, a także działalność w branży reklamowej (reklama Chanel nr 5 z Czerwonym Kapturkiem) i rozrywkowej (okładki do płyt). Stworzył nawet swoją autorską talię kart do tarota.
Twórczość
(wytłuszczone tytuły ukazały się po polsku)
- 1969-1971: Genius (łącznie 22 odcinki opublikowane w formie pasków)
- 1971: Un fascio di bombe scen. Alfredo Castelli i Mario Gomboli
- 1971-1973: Jolanda Almaviva (podobnie jak seria Genius publikowana w postaci pasków), scen. Roberto Renzi
- 1974-1977: Il fumetto della realtà, scen. Andrea Mantelli, Franco Frescura i Mino Milani
- 1975: Quella notte del 1580, scen. Mino Milani
- 1975-76: La parola alla giuria. Processo a..., scen. Mino Milani
- 1976: Małpi król, scen. Silverio Pisu
- 1977: Alessio, il borghese rivoluzionario, scen. Silverio Pisu
- 1977: Chris Lean, scen. Raffaele D’Argenzio
- 1977: Volere e Potere, scen. Graziano Origa
- 1978: HP i Giuseppe Bergman
- 1976-1978: L’Histoire of France in Bandes Dessinées (5 epizodów), scen. Jean Ollivier i Pierre Castex
- 1978: L’uomo delle nevi, scen. Alfredo Castelli
- 1978-2004: Storia d’Italia a fumetti, scen. Enzo Biaggi
- 1980: Un autore in cerca di sei personaggi
- 1981: Quattro dita
- 1982: Afrykańskie przygody Giuseppe Bergmana
- 1983: Indiańskie lato – scen. Hugo Pratt
- 1982: Klik
- 1982: Acherontia Atropos
- 1982: L’ultimo tragico giorno di Gori Bau e Callipigia Sister
- 1984: Trompeuse apparence
- 1985: Il diario di Sandra F.
- 1985: Zapach niewidzialnego
- 1988: Candide Caméra
- 1988: Orientalne przygody Giuseppe Bergmana
- 1989: Courts Metrages
- 1990: Podróż do Tulum, scen. Federico Fellini
- 1991: Klik 2
- 1991: L’oiseau de soleil, scen. Wilbur Smith
- 1991: Il sogno di Oengus, scen. Giordano Berti
- 1991: Cristoforo Colombo, scen. Enzo Biaggi
- 1992: Podróż G. Mastorny scen. Federico Fellini
- 1992-1995: El Gaucho – scen. Hugo Pratt
- 1993: Art of spanking
- 1994: Klik 3
- 1995: Zapach niewidzialnego 2
- 1996: Guliweriana
- 1997: Fatal rendez-vous
- 1997: Kamasutra
- 1999: Aphrodite
- 1999: Złoty osioł
- 2000: Rivoluzione
- 2000: Tre ragazze nella rete
- 2001: Klik 4
- 2002: Fuga da Piranesi
- 2002: Sirenae
- 2003: Sandman: Noce nieskończone (rozdział 2), scen. Neil Gaiman
- 2004: Mitologiczne przygody Giuseppe Bergmana
- 2005: Borgia, scen. Alejandro Jodorowsky
- 2006: Quarantasei, scen. Valentino Rossi
- 2007: Oczy Pandory, scen. Vincenzo Cerami
- 2009: X-Women, scen. Chris Claremont
- 2015: Caravaggio: Paleta i Rapier
- 2019: Caravaggio: Łaska
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Milo Manary
- Manara na stronach „Świata komiksu” – cz. I. kazet.bial.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-21)].
- Manara na stronach „Świata komiksu” – cz. II. kazet.bial.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-19)].
- Manara na stronach „Świata komiksu” – Bibliografia. kazet.bial.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-22)].
- ISNI: 0000000122808973
- VIAF: 64008842
- LCCN: n85101996
- GND: 118858424
- NDL: 001150242
- BnF: 11914198v
- SUDOC: 027005232
- SBN: CFIV008649
- NKC: xx0045819
- BNE: XX941015
- NTA: 068956428
- Open Library: OL46833A
- PLWABN: 9810690146005606
- NUKAT: n97082975
- J9U: 987007339428505171
- PTBNP: 39214
- CANTIC: a11287962
- ΕΒΕ: 61441
- KRNLK: KAC200811011
- WorldCat: lccn-n85101996