Nieszpory ludźmierskie
![]() | Ten artykuł dotyczy oratorium. Zobacz też: Nieszpory ludźmierskie (album). |
Kompozytor | |
---|---|
Forma muzyczna | oratorium |
Czas powstania | 1992 |
Tekst | Leszek Aleksander Moczulski |
Data premiery | 1992 |
Nieszpory ludźmierskie – oratorium Jana Kantego Pawluśkiewicza do słów Leszka Aleksandra Moczulskiego, napisane w 1992 roku.
Nieszpory ludźmierskie składają się z kilkunastu pieśni − psalmów, śpiewanych w partiach solowych i z chórem. Muzyka napisana przez kompozytora jest różnorodna i zawiera na tle klasycznym elementy folkloru góralskiego, muzyki orientalnej, tradycyjnej kościelnej, a także partie chorałowe. Prawykonanie utworu odbyło się 28 września 1992 w sanktuarium w Ludźmierzu[1]. Dwa dni później odbył się koncert w Nowym Targu, a kolejny koncert w kościele augustianów w Krakowie 2 października 1992 został zarejestrowany na płycie[2].
Na całość dzieła składają się następujące części:
- Matko Boska Ludźmierska
- W Loretto i w Gorcach
- Psalm Na otwarcie oczu
- Tyś miłosierdzia Pan
- Psalm Na wyjście (Pękł, pękł smok)
- Psalm Skruchy
- Psalm O Jeruzalem
- Psalm 68 (Góry Baszanu)
- Psalm 75 (Pyszni się, pyszni)
- Psalm Wieczorny
- Psalm (Z listu Św. Pawła)
- Psalm 37 (Nie gniewaj się na łotra)
- Psalm 100 (Chwalcie Pana z mocą)
- Psalm 120 (Za długo w Meszeku)
- Psalm 66 (Kazałeś, kazałeś)
- Psalm 64 (Zwyciężył prawość)
- Psalm 60 (Nie zwyciężą świata)
- Błogosławmy Panu
- Matko Boska Ludźmierska