Pagrus różowy
Pagrus pagrus[1] | |||||
(Linnaeus, 1758) | |||||
![]() | |||||
Systematyka | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||||
Typ | strunowce | ||||
Podtyp | kręgowce | ||||
Gromada | promieniopłetwe | ||||
Rząd | okoniokształtne | ||||
Podrząd | okoniowce | ||||
Rodzina | prażmowate | ||||
Rodzaj | Pagrus | ||||
Gatunek | pagrus różowy | ||||
| |||||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||||
![]() najmniejszej troski | |||||
| |||||
|
Pagrus różowy[3], pagrus karaibski[3], pagrus[4] (Pagrus pagrus, opisywany też jako Pagrus orphus – gowik[3], pagrus złoty[3]) – gatunek ryby okoniokształtnej zaliczanej do rodziny prażmowatych (Sparidae). Został opisany po raz pierwszy przez Linneusza pod nazwą Sparus pagrus.
Zasięg występowania
Ryba ta występuje w pasie wód przybrzeżnych środkowej części wschodniego i zachodniego Oceanu Atlantyckiego oraz w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym. Przebywa najczęściej nad piaszczystym dnem i na łąkach trawy morskiej[5].
Charakterystyka
Pagrus osiąga długość ciała do 70 cm (maksymalnie 91 cm), a jej masa dochodzi do ok. 6 kg (maksymalnie 7,7 kg). Ubarwienie tej ryby jest rudobrązowe, często z pomarańczowym odcieniem, brzuch jaśniejszy. Pożywienie pagrusa stanowią różnego typu bezkręgowce (skorupiaki i mięczaki) oraz larwy i narybek innych gatunków ryb. Tarło odbywa z końcem lata, narybek przebywa na płyciznach, a dorosłe osobniki bytują w głębszych partiach wód.
Znaczenie gospodarcze
Ma duże znaczenie w rybołówstwie[6]. Poławiany w wędkarstwie. W akwarystyce prezentowany w dużych akwariach publicznych.
Zagrożenie i ochrona
Jest gatunkiem najmniejszej troski[2].
Przypisy
- ↑ Pagrus pagrus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Pagrus pagrus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c d Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
- ↑ Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
- ↑ Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
- ↑ Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
- J9U: 987007537554505171
- Catalana: 0128880