Paweł Wiliński
Państwo działania |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 30 lipca 1975 |
Profesor nauk prawnych | |
Specjalność: postępowanie karne | |
Alma Mater | |
Doktorat | 2002 – postępowanie karne |
Habilitacja | 2007 – postępowanie karne |
Profesura | 4 marca 2015 |
Profesor zwyczajny | |
Katedra | Postępowania Karnego WPiA UAM |
Okres zatrudn. | od 2016 |
Sędzia ad hoc | |
Trybunał | |
Okres spraw. | 2010–2012, 2015−2016 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Paweł Wiliński (ur. 30 lipca 1975 w Gostyninie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, sędzia Sądu Najwyższego, specjalista w zakresie postępowania karnego oraz postępowania karnego międzynarodowego, związany z Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu; Zastępca Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego, członek Prezydium Komitetu Nauk Prawnych PAN, sędzia ad hoc Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (2010−2012, 2015−2016)[1].
Życiorys
Studia prawnicze ukończył w 1999 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[2]. W 2002 otrzymał stopień doktorski na podstawie pracy pt. Świadek incognito w polskim procesie karnym, jej promotorem był profesor Tadeusz Nowak[3][2]. Habilitował się w 2007 na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy Zasada prawa do obrony w polskim procesie karnym[2][3]. Tytuł naukowy profesora nauk prawnych został mu nadany w 2015 na podstawie rozprawy Proces karny w świetle Konstytucji.
Profesor zwyczajny, a od 2008 kierownik Katedry Postępowania Karnego na Wydziale Prawa i Administracji UAM[2]. W strukturze wydziału pełnił również funkcję pełnomocnika dziekana ds. promocji wydziału (2003−2004). W latach 2007−2009 wykładowca polsko-niemieckich studiów prawniczych Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą.
W latach 2000−2017 pełnił funkcję głównego specjalisty orzecznictwa, a następnie wicedyrektora Zespołu Wstępnej Kontroli Skarg Konstytucyjnych i Wniosków w Trybunale Konstytucyjnym. W latach 2010−2012 oraz 2015−2016 był sędzią ad hoc Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
Był redaktorem naczelnym półrocznika „Zagadnienia Sądownictwa Konstytucyjnego” wydawanego przez Trybunał Konstytucyjny[4]. W latach 2015–2022 członek kolegium redakcyjnego czasopisma „Palestra”[5]. Ponadto jest członkiem rady naukowej włoskiego czasopisma „Archivio Penale”, rady programowej „Wrocław Review of Law, Administration and Economics” oraz kolegium redakcyjnego „Forum Prawniczego”.
Członek Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego (2009−2015), Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2009−2012, ponownie od 2016), Zarządu Fundacji Uniwersyteckich Poradni Prawnych (2002−2016), Rady Naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości (2012−2016). W latach 2017–2023 członek Społecznej Komisji Kodyfikacyjnej[6]. Członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Karnego (AIDP), w latach 2012-2021 wiceprzewodniczący sekcji polskiej, a w latach 2021-2024 przewodniczący sekcji polskiej AIDP.
26 maja 2017 Krajowa Rada Sądownictwa przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o powołanie Pawła Wilińskiego do pełnienia urzędu sędziego Izby Karnej Sądu Najwyższego[7][8][9]. Po półtora roku odkładania decyzji, 8 listopada 2018 prezydent Andrzej Duda powołał go do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego[10].
Nagrody i odznaczenia
- 2003: I nagroda w konkursie „Państwa i Prawa” na najlepsze prace doktorskie.
- 2007: Nagroda rektora UAM za osiągnięcia naukowe (I stopnia).
- 2012: Nagroda rektora UAM za osiągnięcia naukowe (I stopnia).
- 2013: Brązowy Krzyż Zasługi, za zasługi w świadczeniu pomocy prawnej pro publico bono, szerzenie i rozwój idei wolontariatu[11].
- 2013: Brązowy Medal Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości, za zasługi na rzecz rozwoju ruchu akademickich poradni prawnych.
- 2013: Srebrny Medal Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości, za pracę w Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego kadencji 2009-2012.
- 2015: Nagroda rektora UAM za osiągnięcia naukowe (II stopnia).
- 2015: Brązowy Medal za Zasługi dla Policji
Wybrane publikacje
- Świadek incognito w polskim procesie karnym, wyd. 2003, ISBN 83-7333-312-6
- International Criminal Court = Międzynarodowy Trybunał Karny. Powstanie, organizacja, jurysdykcja, akty prawne (współautor wraz z J. Izydorczykiem), wyd. 2004, ISBN 83-7333-389-4
- Prawo wobec wyzwań współczesności (red.), wyd. 2004 (ISBN 83-86254-95-5) i kolejne tomy
- Zasada prawa do obrony w polskim procesie karnym, wyd. 2006, ISBN 83-7444-188-7
- Podstawy prawa karnego międzynarodowego (współautor wraz z M. Królikowskim i J. Izydorczykiem), wyd. 2008, ISBN 978-83-7601-282-7
- Stosowanie tymczasowego aresztowania w Polsce. Analiza i rekomendacje. Raport (współautor), wyd. 2008, ISBN 978-83-927822-0-9
- Rzetelny proces karny w orzecznictwie sądów polskich i międzynarodowych (red.), wyd. 2009, ISBN 978-83-7601-674-0
- Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego : komentarz (współautor wraz z P. Góreckim i S. Stachowiakiem), wyd. 2010, ISBN 978-83-264-0092-6
- Handbook of Polish law (współredaktor wraz z W. Dajczakiem i A. Szwarcem), wyd. 2011, ISBN 978-83-262-0987-1
- Proces karny w świetle konstytucji, wyd. 2011, ISBN 978-83-264-1586-9
- Kontradyktoryjność w polskim procesie karnym (red.), wyd. 2013, ISBN 978-83-264-4541-5
- System prawa karnego procesowego. [T.] 3 cz. 1 i 2, Zasady procesu karnego (redaktor naukowy), wyd. 2014, ISBN 978-83-278-0726-7 (cz. 1), ISBN 978-83-278-0727-4 (cz. 2)
- Zarys teorii konfliktu w prawie karnym, Warszawa 2020, ISBN 978-83-8187-779-4, s. 13-288
- Polski proces karny, red. P. Wiliński, Warszawa 2020, ISBN 978-83-8223-041-3
- Ochrona danych osobowych w ściganiu przestępstw. Standardy krajowe i unijne, M. Kusak, P. Wiliński, Warszawa 2020, ISBN 978-83-8187-632-2, s.17-170
- Tożsamość czynu w prawie karnym, red. Wiliński, R. Zawłocki, Warszawa 2021, ISBN 978-83-8235-746-2
- Foundations of Law. The Polish Perspective, ed. W. Dajczak, T. Nieborak, P. Wiliński, Warsaw 2021, p.839, ISBN 978-83-8223-173-1
- Nadużycie uprawnień procesowych przez sędziego i prokuratora w procesie karnym, Warszawa 2023, ISBN 978-83-8328-456-9
- ponadto rozdziały w pracach zbiorowych i artykuły publikowane w czasopismach prawniczych, m.in. w "Państwie i Prawie" oraz "Prokuraturze i Prawie"[2]
Przypisy
- ↑ Paweł Wiliński, „Rzecznik Praw Obywatelskich”, 8 listopada 2017 [dostęp 2018-06-16] (pol.).
- ↑ a b c d e Prof. dr hab. Paweł Wiliński. Wydział Prawa i Administracji UAM. [dostęp 2015-08-25].
- ↑ a b Prof. dr hab. Paweł Wiliński, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-10-17] .
- ↑ Wydawnictwa. Biuro Trybunału Konstytucyjnego. [dostęp 2015-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-10)].
- ↑ Redakcja. Palestra. [dostęp 2015-08-27].
- ↑ Społeczna Komisja Kodyfikacyjna – członkowie. komisjakodyfikacyjna.pl. [dostęp 2017-12-13].
- ↑ Wiceszef KRS z poparciem na stanowisko sędziego SN. Wcześniej sprzeciwiał się temu Ziobro - Polsat News, „polsatnews.pl” [dostęp 2018-06-16] (pol.).
- ↑ Prezydent nie powołuje trójki sędziów do SN - Czytaj - kancelaria.lex.pl [online], www.kancelaria.lex.pl [dostęp 2018-06-16] .
- ↑ Strona główna [online], krs.pl [dostęp 2020-02-03] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-16] (pol.).
- ↑ Paweł Wiliński i Małgorzata Wąsek-Wiaderek powołani na sędziów Sądu Najwyższego. rp.pl, 08.11.2018. [dostęp 2018-11-08].
- ↑ M.P. z 2013 r. poz. 253
Linki zewnętrzne
- Wiliński, Paweł (1975- ) w katalogu Biblioteki Narodowej
- Wiliński, Paweł w repozytorium Amur
- ResearcherID: HLH-8314-2023
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 110072
- Ludzie Nauki: Ffb2m0xHaPE