Pitou
Państwo | |||
---|---|---|---|
Prowincja | Tajwan | ||
Powiat | Zhanghua | ||
Powierzchnia | 42,75 km²[1] | ||
Populacja (2016) • liczba ludności |
| ||
• gęstość | 720 os./km²[1] | ||
Położenie na mapie![]() | |||
23°52′39″N 120°28′14″E/23,877500 120,470556 | |||
|
Pitou[a] (chiń. upr. 埤头乡; chiń. trad. 埤頭鄉; pinyin Pítóu xiāng; Wade-Giles P’i-t’ou hsiang) – gmina wiejska (chiń. 鄉, xiāng) powiatu Zhanghua, wchodzącego w skład prowincji Tajwan, na zachodzie Republiki Chińskiej.
Populacja gminy Pitou w 2016 roku liczyła 30 797 mieszkańców – 14 778 kobiet i 16 019 mężczyzn. Liczba gospodarstw domowych wynosiła 9008, co oznacza, że w jednym gospodarstwie zamieszkiwało średnio 3,42 osób[1].
Demografia (1996–2016)
Rok | Liczba ludności | Gęstość zaludnienia | Kobiety | Mężczyźni | Gospodarstwa domowe |
---|---|---|---|---|---|
1996 | 33 319 | 779 | 15 832 | 17 487 | 7515 |
1997 | 32 983 | 771 | 15 625 | 17 358 | 7553 |
1998 | 33 014 | 772 | 15 663 | 17 351 | 7615 |
1999 | 32 790 | 767 | 15 541 | 17 249 | 7663 |
2000 | 32 749 | 766 | 15 528 | 17 221 | 7714 |
2001 | 32 685 | 765 | 15 484 | 17 201 | 7748 |
2002 | 32 524 | 761 | 15 399 | 17 125 | 7789 |
2003 | 32 452 | 759 | 15 324 | 17 128 | 7844 |
2004 | 32 316 | 756 | 15 275 | 17 041 | 7918 |
2005 | 32 303 | 756 | 15 301 | 17 002 | 7985 |
2006 | 32 088 | 751 | 15 210 | 16 878 | 8123 |
2007 | 32 080 | 750 | 15 241 | 16 839 | 8183 |
2008 | 32 015 | 749 | 15 227 | 16 788 | 8358 |
2009 | 32 008 | 749 | 15 256 | 16 752 | 8478 |
2010 | 31 771 | 743 | 15 194 | 16 577 | 8593 |
2011 | 31 501 | 737 | 15 083 | 16 418 | 8684 |
2012 | 31 415 | 735 | 15 022 | 16 393 | 8783 |
2013 | 31 221 | 730 | 14 960 | 16 261 | 8835 |
2014 | 31 045 | 726 | 14 897 | 16 148 | 8886 |
2015 | 30 869 | 722 | 14 830 | 16 039 | 8944 |
2016 | 30 797 | 720 | 14 778 | 16 019 | 9008 |
Uwagi
- ↑ Zgodnie z zaleceniem Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej do zapisu nazw na Tajwanie stosuje się transkrypcję hanyu pinyin. Zob. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, s. XXXII; ISBN 978-83-254-1988-2.