Port lotniczy Phuket
![]() Lotnisko Phuket z powietrza | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Phuket | ||
Typ | cywilne | ||
Właściciel | Airports of Thailand Public Co Ltd | ||
Data otwarcia | 1988 | ||
Kod IATA | HKT | ||
Kod ICAO | VTSP | ||
Wysokość | 25 m n.p.m. | ||
Statystyki ruchu (2017) | |||
Liczba pasażerów | 18 855 637 | ||
Cargo | 53,199 t | ||
Liczba operacji | 106 093 | ||
Drogi startowe | |||
| |||
Położenie na mapie Tajlandii ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Phuket_International_Airport3.jpg/300px-Phuket_International_Airport3.jpg)
Port lotniczy Phuket (ang.: Phuket International Airport, taj.: ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต, kod IATA: HKT, kod ICAO: VTSP) – trzeci co do wielkości port lotniczy Tajlandii, położony 32 km od centrum miasta Phuket, na północy wyspy Phuket, kurortu na wybrzeżu Oceanu Indyjskiego.
Według danych za 2023 rok, port obsłużył w ciągu roku ponad 13,9 mln pasażerów i przewiózł 32 tys. ton ładunków, wykonując 87 tys. operacji lotniczych[1] na jednej asfaltobetonowej 3000-metrowej drodze startowej o szerokości 45 metrów. Port obsługuje wiele linii lotniczych połączeniami do miast Tajlandii, Azji, Europy i obu wybrzeży oceanicznych Australii.
Najpopularniejsze są trasy krajowe, łączące Phuket z dwoma lotniskami w Bangkoku – Suvarnabhumi i Don Mueang. Z tras międzynarodowych największą popularnością cieszą się trasy do Singapuru, Kuala Lumpur i Szanghaju (dane za 2019 rok)[2].
Lotnisko posiada dwa terminale, które aktywnie obsługują ruch pasażerski. Terminal 1 dedykowany jest lotom krajowym, zaś większy Terminal 2 obsługuje wszystkie połączenia międzynarodowe. Terminale są położone w dwóch oddzielnych budynkach, oddalonych od siebie o około 500 metrów. Przemieszczać między nimi można się pieszo lub darmowym busem lotniskowym.[3]
Katastrofy i wypadki
Osobny artykuł: Katastrofa lotu One-Two-GO Airlines 269.
16 września 2007 rejsowy lot nr 269 tajskich tanich linii lotniczych One-Two-GO Airlines, przylatujący z portu lotniczego Don Munag w Bangkoku, rozbił się podczas lądowania po mocnym przyziemieniu na drodze startowej na silnym wietrze podczas ulewy tropikalnej. Samolot typu McDonnell Douglas MD-82 wpadł w poślizg i opuścił pole wzlotów, wpadając pomiędzy drzewa pobliskiej dżungli, rozbijając się na dwie części i stając w płomieniach. Ze 130 osób na pokładzie (123 pasażerów i 7 członków załogi) 89 zginęło i 41 zostało rannych.
Linie lotnicze i kierunki lotów
Rejsowe
Międzynarodowe czarterowe
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Phuketinternationalentrance2.png/300px-Phuketinternationalentrance2.png)
- Belair (Zurych)
- Enter Air (Warszawa)
- Hong Kong Airlines (Hongkong)
- MyTravel Airways (Oslo, Sztokholm-Arlanda, Kopenhaga)
- Novair (Sztokholm-Arlanda, Kopenhaga, Malmö, Göteborg)
- Thomsonfly (Londyn-Gatwick, Manchester)
- TransAsia Airways (Tajpej-Taoyuan Taiwan)
- Travel Service (Praga-Ruzyně)
- TUIfly Nordic (Kopenhaga, Oslo, Sztokholm-Arlanda)
- Polskie Linie Lotnicze LOT (Katowice, Warszawa)
Przypisy
- ↑ The Civil Aviation Authority of Thailand (CAAT) | สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย [online], caat.or.th [dostęp 2024-05-14] (taj.).
- ↑ https://www.airportthai.co.th/wp-content/uploads/2020/08/Report-2019.pdf
- ↑ Phuket International Airport - All You Need To Know [online], org/phuket-international-airport-need-know.html [dostęp 2024-05-14] (ang.).
- ↑ Thai AirAsia NW24 International Network Expansion – 23JUL24 [online], AeroRoutes [dostęp 2024-07-24] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona internetowa portu lotniczego Phuket. [dostęp 2010-06-15]. (taj. • ang.)