Prokop (patriarcha serbski)
Petar Ivačković | |||
Metropolita karłowicki i patriarcha serbski | |||
![]() | |||
Kraj działania | Austro-Węgry | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1809 | ||
Data i miejsce śmierci | 11 maja 1881 | ||
Metropolita karłowicki i patriarcha Serbii | |||
Okres sprawowania | 1874–1879 | ||
Wyznanie | prawosławne | ||
Kościół | |||
Śluby zakonne | 1835 | ||
Diakonat | 1835 | ||
Prezbiterat | do 1846 | ||
Nominacja biskupia | 1846 | ||
Chirotonia biskupia | 1853 | ||
Wybór patriarchy | 1874 | ||
|
Data konsekracji | 1853 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Sremski Karlovci | ||||||
Miejsce | Sobór św. Mikołaja | ||||||
Konsekrator | Józef | ||||||
| |||||||
|
Prokop, imię świeckie Petar Ivačković (ur. 1809 w Deliblacie, zm. 11 maja 1881) – serbski biskup prawosławny, w latach 1874–1879 metropolita karłowicki i patriarcha serbski.
Życiorys
Był synem proboszcza parafii w Deliblacie, Andriji Ivačkovicia. Przyszły patriarcha ukończył gimnazjum w Oravicy i Nowym Sadzie, następnie studiował filozofię w Kieżmarku i prawo w Sárospatku. Ostatecznie podjął naukę w seminarium duchownym we Vršacu i po jego ukończeniu w 1835 złożył wieczyste śluby mnisze. W tym samym roku metropolita karłowicki Stefan wyświęcił go na hierodiakona, nadał godność protodiakona i skierował do pracy wykładowcy seminarium duchownego w Sremskich Karlovcach. Hierodiakon Prokop wykładał w nim przez kolejne dziewięć lat[1].
W 1846 został przełożonym monasteru Krušedol z godnością archimandryty. Jeszcze w tym samym roku otrzymał nominację na biskupa aradzkiego, jednak jego chirotonia biskupia odbyła się dopiero w 1853. W 1864, gdy cesarz Franciszek Józef I zgodził się na utworzenie rumuńskiej metropolii Siedmiogrodu, wyodrębniając ją z serbskiej metropolii karłowickiej, eparchia Aradu znalazła się w nowo powstałej administraturze. Biskup Prokop, chociaż Serb z pochodzenia, pozostał na katedrze. Bez powodzenia ubiegał się o powierzeniu mu jednej z eparchii serbskich lub chociaż zarządu zamieszkiwanego przez Serbów monasteru. W 1873 został natomiast wybrany na metropolitę siedmiogrodzkiego (rumuńskiego) i arcybiskupa sybińskiego[1].
W roku następnym odbył się serbski sobór elekcyjny, którego celem było dokonanie wyboru następcy zmarłego w 1870 metropolity karłowickiego i patriarchy serbskiego Samuela. Sobór opowiedział się za kandydaturą biskupa budzińskiego Arseniusza, jednak cesarz nie zgodził się na potwierdzenie jego elekcji. W powtórnych wyborach największe poparcie uzyskał metropolita Prokop i to on w sierpniu 1874 objął zarząd metropolii karłowickiej, rezygnując równocześnie z urzędu metropolity Siedmiogrodu. Na urzędzie pozostał przez pięć lat, do grudnia 1879, gdy władze austriackie zmusiły go do rezygnacji[1][2]. Zamieszkał w Dalju, a następnie przeniósł się do miejscowości Bela Crkva, gdzie pozostał do końca życia. Został pochowany w soborze św. Mikołaja w Sremskich Karlovcach[1].
Przypisy
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
Metropolita Žičy |
|
---|---|
Metropolici Peći |
|
Patriarchowie serbscy rezydujący w Peći |
|
Metropolici, a następnie Patriarchowie karłowiccy |
|
Patriarchowie Serbii |
|