Pučišća
![]() | |||
| |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Żupania | |||
Gmina | |||
Populacja (2011) • liczba ludności |
| ||
Nr kierunkowy | 021 | ||
Kod pocztowy | 21412 | ||
Położenie na mapie żupanii splicko-dalmatyńskiej ![]() | |||
Położenie na mapie Chorwacji ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Pu%C4%8Di%C5%A1%C4%87a_Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Aw._Stjepana_i_pa%C5%82ac_De%C5%9Bkovi%C4%87ia.jpg/250px-Pu%C4%8Di%C5%A1%C4%87a_Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Aw._Stjepana_i_pa%C5%82ac_De%C5%9Bkovi%C4%87ia.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Pu%C4%8Di%C5%A1%C4%87a_Widok_z_pa%C5%82acu_De%C5%9Bkovi%C4%87.jpg/250px-Pu%C4%8Di%C5%A1%C4%87a_Widok_z_pa%C5%82acu_De%C5%9Bkovi%C4%87.jpg)
![Port](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Pu%C4%8Di%C5%A1%C4%87a_Harbour.jpg/250px-Pu%C4%8Di%C5%A1%C4%87a_Harbour.jpg)
Pučišća (wł. Pucischie) – miasto w Chorwacji, w żupanii splicko-dalmatyńskiej, siedziba gminy Pučišća. Leży na wyspie Brač. W 2011 roku liczyło 1529 mieszkańców[1].
Znana jest z tradycji rzeźbiarskich, a kamień z pobliskich kamieniołomów został wykorzystany do budowy Białego Domu w Waszyngtonie. Nazwa Pučišća powstała z łac. puteus – źródło, co odnosiło się do źródła słodkiej wody zmieszanej ze słoną, przeznaczonej do pojenia bydła. Głęboka zatoka, w której Pučišća jest położona, rozdwaja się na dwie mniejsze zatoki: Pučiški dolac i Stipanska luka. Wielki kamieniołom Veselje, który znajduje się na północny wschód od Pučišća, był najważniejszym źródłem dochodów osady przez całą historię Pučišća. Znany rzeźbiarz Andrija Alesi, w roku 1455 wynajął kamieniołom i z kamienia z Pučišća stworzył swoje najbardziej znane dzieła. Ciągłość rzeźbiarskiej tradycji zapewnia obecnie szkoła rzeźby[potrzebny przypis].
Na cmentarzu w Zatoce Stipanskiej znajduje się wczesnochrześcijański kościół św. Stjepana z chrzcielnicą. Kościół w późnym XI wieku przeszedł wyraźne przekształcenia, kiedy Benedyktyni obok niego zbudowali klasztor. Na cmentarzu, obok kościoła, znajduje się grób dalmatyńskiego rzeźbiarza z Pučišća Vale Michieliego. W kościele parafialnym (z 1576 roku) znajduje się drewniany relief patrona miejscowości św. Jerolima, obraz św. Roka (Tizianowego ucznia Sante Perande), a w parafialnym urzędzie zachowana jest znana Povaljska listina. W renesansowym kościele Marijinog Uznesenja (1533) znajdują się groby rzeźbiarzy z Braču, Ciprijana Žuvetića, Radojkovića, Akvila i Bokanića. Ponad Pučišća, na Bračuti, znajduje się romańsko-gotycki kościół św. Jurja z renesansowym reliefem kamiennym św. Jerzego[potrzebny przypis].
Dzisiejsza osada z charakterystycznymi domami i kamiennymi dachami rozwinęła się obok pałacu Ciprijana Žuvetića i ciągu obronnych wież. W Pučišciach w średniowieczu zbudowano aż 13 wież. Dlatego Pučišća była nazywana Portem Wież, z których najbardziej wartościowymi były już wymieniona Źuvetićia, Akvilina i przy pałacu rodziny Dešković. Pierwsza szkoła prywatna na wyspie została otwarta już w roku 1516; pierwsza czytelnia na wyspie Brač została założona w Pučišciach w roku 1868. Największa dewastacja Pučišcia w historii zdarzyła się w roku 1943, kiedy włoskie wojsko spaliło miejscowość[potrzebny przypis].
Lokalnymi specjalnościami osady są jagnięcina, wino i oliwa[potrzebny przypis].