Robert Hossein
![]() Robert Hossein (2013) | |||
Imię i nazwisko | Robert Hosseinoff | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 30 grudnia 1927 | ||
Data i miejsce śmierci | 31 grudnia 2020 | ||
Zawód | aktor, reżyser, scenarzysta | ||
Współmałżonek | Marina Vlady | ||
Lata aktywności | 1948–2019 | ||
|
Robert Hossein, właśc. Robert Hosseinoff[1][2][3] (ur. 30 grudnia 1927[4] w Paryżu[5], zm. 31 grudnia 2020 w Essey-lès-Nancy[6][7]) – francuski aktor filmowy i teatralny, reżyser i scenarzysta[8].
Życiorys
Wczesne lata
Urodził się w Paryżu w rodzinie muzyków jako syn Anny Mincovschi[9], żydowskiej aktorki komediowej i pianistki z Kijowa[10][11] i Amina André Hosseina (1905–1983)[12], kompozytora i dyrygenta orkiestry perskiego pochodzenia. Uczęszczał do szkoły aktorskiej Vieux-Colombier i brał udział w warsztatach teatralnych, które prowadzili m.in.: René Simon, Tania Balachova i Jean Marchat. Pierwszym sukcesem scenicznym była sztuka Bandyci (Les Voyous). Mając 19 lat wyreżyserował spektakle: Doktor Jekyll i pan Hyde Roberta Louisa Stevensona, Nie ma orchidei dla panny Blandish Jamesa Hadleya Chase’a i L’homme traqué Francisa Caro. Spędził kilka lat jako aktor i reżyser w legendarnym Theatre Grand Guignol na Montmartre.
Kariera
W 1948 trafił na ekran w filmie historycznym Sachy Guitry Kulawy diabeł (Le diable boiteux). Został zauważony dzięki roli Remiego Gruttera w dramacie kryminalnym Julesa Dassina Rififi (Du rififi chez les hommes, 1955). Jako reżyser filmowy zadebiutował dramatem Dranie idą do piekła (Les salauds vont en enfer, 1955) z Mariną Vlady. Następnie zagrał postać Rodiona Romanowicza Raskolnikowa, 23-letniego byłego studenta prawa w ekranizacji powieści Fiodora Dostojewskiego Zbrodnia i kara (Crime et Châtiment, 1956) z udziałem Jeana Gabina, Mariny Vlady, Bernarda Bliera i Lino Ventury.
Grywał także w filmach reżyserowanych przez siebie, m.in. w dramacie Noc szpiegów (La Nuit des espions, 1959) z Mariną Vlady, dramacie Nieszczęśnicy (Les scélérats, 1960) z Michèle Morgan, spaghetti westernie Smak przemocy (Le goût de la violence, 1961) z Mario Adorfem i dramacie biograficznym Zabiłem Rasputina (J’ai tué Raspoutine, 1967) z Geraldine Chaplin. Wystąpił w komediodramacie Madame Sans-Gêne (1961) z Sophią Loren i melodramcie Rogera Vadima Odpoczynek wojownika (Le Repos du guerrier, 1962) u boku Brigitte Bardot[13], z którą po latach spotkał się na planie Gdyby Don Juan był kobietą (Don Juan, or If Don Juan Were a Woman, 1973).
Zasiadał w jury konkursu głównego na 16. MFF w Cannes (1963). W 1967 był członkiem jury na 5. MFF w Moskwie[14]. Jego ekranizacja powieści Wiktora Hugo Nędznicy (Les Misérables, 1982) została pokazana na MFF w Moskwie, gdzie zdobyła Nagrodę Specjalną[15].
Zyskał sympatię wśród widzów jako Joffrey De Peyrac – mąż tytułowej bohaterki granej przez Michele Mercier w filmach: Markiza Angelika (Angélique, marquise des anges, 1964), Angelika i król (Angelica and the King, 1966), Angelika wśród piratów (Indomptable Angélique, 1967) i Angelika i sułtan (Angélique et le Sultan, 1968).
W wyreżyserowanym przez siebie dramacie Wampir z Düsseldorfu (Le Vampire de Düsseldorf, 1965) wcielił się w autentyczną postać Petera Kürtena, który był jednym z najsłynniejszych seryjnych morderców międzywojennej Europy. W 1968 bez większego powodzenia zrealizował spaghetti western Une corde, un Colt... Dwa lata później w jego thrillerze Punkt kropli (Point de chute, 1970) gwiazdą był Johnny Hallyday.
W 1970 opuścił Paryż, aby prowadzić Théâtre Populaire de Reims. Po powrocie do stolicy Francji wielokrotnie triumfował na scenie, gdzie opracował oryginalną formę interakcji z publicznością w inscenizacjach: Pancernik Potiomkin (Le Cuirassé Potemkine, 1975), Notre-Dame de Paris', a nawet Danton i Robespierre (Danton et Robespierre, 1978), Zadzwoniłem do Marii Antoniny (Je m’appelais Marie-Antoinette, 1993), Ten, kto nie mówi (Celui qui a dit non, 1999)[16].
W melodramacie Zabronione kapłanom (Prêtres interdits, 1973) zagrał katolickiego księdza, który zakochuje się w 17-latce (Claude Jade miała wtedy 25 lat) i staje się komunistą.
W 1994 na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Policyjnych w Cognac zdobył nagrodę za rolę biznesmena Paula Haslansa w dramacie Sprawa (L’affaire) z udziałem F. Murraya Abrahama.
W 2003 zastąpił zmarłego aktora Jeana Yanne i odegrał rolę ministra spraw wewnętrznych w filmie San Antonio. Następnie wystąpił w roli zmarłego patriarchy w miniserialu wg powieści Agathy Christie Płytki grób rodziny (Petits meurtres en famille, 2006). Wcześniej można go było zobaczyć w operach mydlanych, takich jak Le Tour d’écrou (1974) czy Krucjata dziecięca (La Croisade des enfants, 1988). Jego powrót na duży ekran miał miejsce w 2007 roku z pierwszym thrillerem w reżyserii Sophie Marceau Kobieta z Deauville (La Disparue de Deauville).
Napisał dwie książki: La sentinelle aveugle (1978) i Nomade sans tribu. W 1987 roku opublikował swoje wspomnienia W akcie desperacji (En désespoir de cause).
W 2014 otrzymał nagrodę za całokształt twórczości im. Henriego Langlois.
Życie prywatne
23 grudnia 1955 r. ożenił się z aktorką Mariną Vlady, z którą miał dwóch synów: Igora i Pierre’a[17]. Jednak w 1959 doszło do rozwodu[18]. W latach 1962–1975 jego drugą żoną była Caroline Eliacheff, z którą miał syna Nicolasa. W 1964 r. romansował z aktorką Marie-France Pisier. 28 czerwca 1976 r. poślubił Candice Patou, z którą miał syna Juliena[19].
Filmografia
Filmy fabularne
Rok | Tytuł | Role | Reżyser |
---|---|---|---|
1948 | Wspomnienia nie są na sprzedaż (Les souvenirs ne sont pas à vendre) | Robert Hennion | |
Kulawy diabeł/Diabeł w pudełku (Le diable boiteux) | gość w bieli (niewymieniony w czołówce) | Sacha Guitry | |
Oczami wspomnień (Aux yeux du souvenir) | uczeń Simona (niewymieniony w czołówce) | Jean Delannoy | |
1949 | Maya | świadek morderstwa (niewymieniony w czołówce) | Raymond Bernard |
1954 | Quai des blondes | Chemise Rose | Paul Cadéac |
1955 | Rififi (Du rififi chez les hommes) | Rémy Grutter | Jules Dassin |
Zbrodnia i kara (Crime et Châtiment) | René Brunel | Georges Lampin | |
Série noire | Jo | Pierre Foucaud | |
Les salauds vont en enfer | Fred | Robert Hossein | |
1957 | Nie ma słońca w Wenecji (Sait-on jamais...) | Sforzi | Roger Vadim |
Strzeż się dziewczyny (Méfiez-vous fillettes) | Raven | Yves Allégret | |
1959 | Toi, le venin | Pierre Menda | Robert Hossein |
Dranie (Les Scélérats) | Jess Rooland | Robert Hossein | |
Du rififi chez les femmes | Marcel Point-Bleu | Alex Joffé | |
Werdykt (La Sentence) | Georges | Jean Valère | |
Noc szpiegów (La Nuit des espions) | Robert Hossein | porucznik Lindorff | |
1960 | Kanalie (Les Canailles) | Ed Dawson | Maurice Labro |
1961 | Zagrożenie (La Menace) | Savary | Gérard Oury |
Madame Sans-Gêne | François-Joseph Lefebvre | Christian-Jaque | |
1962 | Les Petits Matins | Edouard | Jacqueline Audry |
Odpoczynek wojownika (Le Repos du guerrier) | Renaud Sarti | Roger Vadim | |
1963 | Morderca (Le Meurtrier) | Inspektor Corby | Claude Autant-Lara |
Występek i cnota (Vice and Virtue) | Pułkownik SS Erik Schörndorf | Roger Vadim | |
Gęsia skórka (Chair de poule) | Daniel Boisset | Julien Duvivier | |
1964 | Banco à Bangkok pour OSS 117 | Dr Sinn | André Hunebelle |
Les Yeux cernés | Franz | Robert Hossein | |
Markiza Angelika (Angélique, marquise des anges) | Jeoffrey de Peyrac | Bernard Borderie | |
Śmierć zabójcy (La Mort d’un tueur) | Pierre Massa | Robert Hossein | |
1965 | Wampir z Düsseldorfu (Le Vampire de Düsseldorf) | Peter Kürten | Robert Hossein |
Brudna gra (The Dirty Game) | Pan Dupont | Christian-Jaque i inni | |
Niewiarygodne przygody Marco Polo (La Fabuleuse Aventure de Marco Polo) | Książę Nayam | Denys de La Patellière i Noël Howard | |
Wózek dla wnuka (Le Tonnerre de Dieu) | Marcel, morfolog | Denys de La Patellière | |
1966 | Kawaler de Maupin (Madamigella di Maupin) | kapitan Alcibiade | Mauro Bolognini |
Angelika i król (Angelica and the King) | Jeoffrey de Peyrac | Bernard Borderie | |
Brigade antigangs | Główny komisarz Le Goff | Bernard Borderie | |
Druga prawda (La Seconde vérité) | Adwokat Pierre Montaud | Christian-Jaque | |
Długa droga (La Longue Marche) | Carnot | Alexandre Astruc | |
1967 | Zabiłem Rasputina (J’ai tué Raspoutine) | Serge Hukhotin | Robert Hossein |
Lamiel | Valber | Jean Aurel | |
Angelika wśród piratów (Indomptable Angélique) | Jeoffrey de Peyrac | Bernard Borderie | |
1968 | Angelika i sułtan (Angélique et le Sultan) | Jeoffrey de Peyrac | Bernard Borderie |
1969 | Bitwa o El Alamein (La Battaglia di El Alamein) | Erwin Rommel | Giorgio Ferroni |
Une corde, un Colt... | Manuel | Robert Hossein | |
Życie, miłość, śmierć (La Vie, l’Amour, la Mort) | Robert Hossein | Claude Lelouch | |
Szkarłatna dama (La Femme écarlate) | Julien Auchard | Jean Valère | |
Roku pańskiego (Nell’anno del Signore) | Leonida Montanari | Luigi Magni | |
Złodziej zbrodni (Le Voleur de crimes) | Tian | Nadine Trintignant | |
Pustynna bitwa (La Battaglia del deserto) | Kapitan Curd Heinz | Giorgio Ferroni | |
Maldonne | Martin von Klaus | Sergio Gobbi | |
1970 | Czas wilków (Le Temps des loups) | Dillinger | Sergio Gobbi |
1971 | Lwi podział (La Part des lions) | Maurice Ménard | Jean Larriaga |
Cenny łup (Le casse) | Ralph | Henri Verneuil | |
Sędzia (Le Juge) | Czarny ptak | Jean Girault | |
1972 | Zbrodnia jest zbrodnią (Un meurtre est un meurtre) | Jean Carouse | Étienne Périer |
Hellé | Kleber | Roger Vadim | |
1973 | Gdyby Don Juan był kobietą (Don Juan, or If Don Juan Were a Woman) | Louis Prévost | Roger Vadim |
Zabronione kapłanom (Prêtres interdits) | Jean Rastaud | Denys de La Patellière | |
1974 | Strażnik (Le Protecteur) | Arnaud | Roger Hanin |
1975 | Le Faux-cul | Kaminsky | Roger Hanin |
1981 | Jedni i drudzy (Les Uns et les Autres) | Simon Meyer / Robert Prat | Claude Lelouch |
Zawodowiec (Le Professionnel) | Inspektor Rosen | Georges Lautner | |
1982 | Le Grand Pardon | Manuel Carreras | Alexandre Arcady |
Nędznicy (Les Misérables) | Robert Hossein | ||
1983 | Przyjęcie – niespodzianka (Surprise Party) | Andre Auerbach | Roger Vadim |
1986 | Kobieta i mężczyzna: 20 lat później (Un homme et une femme: Vingt ans déjà) | Robert Hossein | Claude Lelouch |
Levi i Goliat (Lévy et Goliath) | klient Goliata | Gérard Oury | |
1995 | Nędznicy (Les Misérables) | mistrz ceremonii | Claude Lelouch |
1997 | Maska z wosku (Le Masque de cire) | Boris Volkoff | Sergio Stivaletti |
1999 | Salon piękności Venus (Vénus beauté (institut)) | Pilot | Tonie Marshall |
2004 | San-Antonio | Minister spraw wewnętrznych | Tonie Marshall |
2007 | Kobieta z Deauville (La Disparue de Deauville) | Antoine Bérangère | Sophie Marceau |
2009 | Człowiek i jego pies (Un Homme et Son Chien) | pracownik socjalny – cameo | Francis Huster |
Przypisy
- ↑ Robert Hossein – Biographie et filmographie. L’Internaute. [dostęp 2015-07-23]. (fr.).
- ↑ Robert Hossein – Biography – Movies & TV. The New York Times. [dostęp 2015-07-23]. (ang.).
- ↑ Robert Hossein. ČSFD.cz. [dostęp 2015-07-23]. (cz.).
- ↑ Robert Hossein – Toute l’actu!. Pure People. [dostęp 2015-06-29]. (fr.).
- ↑ Robert Hossein – Carrefour. Radio Télévision Suisse. [dostęp 2015-07-23]. (czam.).
- ↑ Décès du comédien et metteur en scène Robert Hossein à l'âge de 93 ans. ladepeche.fr. [dostęp 2020-12-31]. (fr.).
- ↑ Mort de Robert Hossein à 93 ans des suites de la Covid-19. voici.fr. [dostęp 2020-12-31]. (fr.).
- ↑ Robert Hossein. Russie.net. [dostęp 2015-06-29]. (fr.).
- ↑ Robert Hossein et son fils le rabbin Aaron Eliacheff. Harissa. [dostęp 2015-06-29]. (fr.).
- ↑ Famous Ukrainians. Ukraine-insight. [dostęp 2015-06-29]. (ang.).
- ↑ Robert Hossein Pics – FamousFix.com. AllStarPics.Net. [dostęp 2015-07-23]. (ang.).
- ↑ Robert Hossein – Cinémathèque française. bifi.fr. [dostęp 2015-07-23]. (fr.).
- ↑ Robert Hossein. All Movie Guide. [dostęp 2015-07-23]. (ang.).
- ↑ 1967 :: Moscow International Film Festival. moscowfilmfestival.ru. [dostęp 2016-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-03)]. (ang.).
- ↑ 1983 :: Moscow International Film Festival. moscowfilmfestival.ru. [dostęp 2016-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-03)]. (ang.).
- ↑ Robert Hossein. AlloCiné. [dostęp 2015-07-23]. (fr.).
- ↑ Marina Vlady. Osobnosti.cz. [dostęp 2015-07-23]. (cz.).
- ↑ Marina Vlady and Robert Hossein – Who’s Dated Who?. FamousFix. [dostęp 2015-07-23]. (ang.).
- ↑ Who is Robert Hossein dating?. FamousFix. [dostęp 2015-07-23]. (ang.).
Bibliografia
- Robert Hossein w bazie IMDb (ang.)
- Robert Hossein w bazie Filmweb
- Robert Hossein w bazie Notable Names Database (ang.)
- ISNI: 0000000110689647
- VIAF: 68731836
- LCCN: no2008026965
- GND: 118979728
- BnF: 11907751c
- SUDOC: 02738277X
- SBN: NAPV079243
- NKC: xx0146543
- BNE: XX1061584
- NTA: 072551380
- BIBSYS: 90720082
- CiNii: DA13238989
- NUKAT: n97060291
- J9U: 987007439901005171
- CONOR: 49977955
- KRNLK: KAC2020M3006
- LIH: LNB:CWsT;=B3
- WorldCat: lccn-n79109996
- PWN: 3912833