Ryjówek etruski
Suncus etruscus[1] | |||||
(Savi, 1822) | |||||
![]() | |||||
Systematyka | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||||
Typ | strunowce | ||||
Podtyp | kręgowce | ||||
Gromada | ssaki | ||||
Podgromada | żyworodne | ||||
Infragromada | |||||
Rząd | |||||
Rodzina | |||||
Podrodzina | |||||
Rodzaj | |||||
Gatunek | ryjówek etruski | ||||
| |||||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||||
![]() najmniejszej troski | |||||
Zasięg występowania | |||||
![]() | |||||
| |||||
|
Ryjówek etruski[3], ryjówka etruska[4] (Suncus etruscus) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych[5].
Nazewnictwo
W polskiej literaturze zoologicznej gatunek ten oznaczany był nazwą „ryjówka etruska”[4]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” nazwę „ryjówka” zarezerwowano dla rodzaju Sorex. Dlatego też gatunkowi S. etruscus nadano nową nazwę „ryjówek etruski”[3].
Występowanie
Występuje w Południowej Europie, południowej Azji i północnej Afryce.
Wygląd
Małe, ruchliwe zwierzę z długim, wąskim i gładkim ryjkiem. Długość głowy i tułowia od 35 do 48 mm, ogona od 24 do 29 mm. Masa ciała 1,3-2 g. Jest najmniejszym ze znanych żyjących obecnie ssaków. Długi ogon jest pokryty pojedynczymi dłuższymi szczeciniastymi włoskami. Zęby są białe. Barwa ciała ciemna.
Środowisko
Gęsto porośnięte wilgotne tereny, lasy, ogrody, uprawy, często nad brzegami strumieni[6].
Tryb życia
Tryb życia głównie nocny z niewielkimi wyjątkami. Jest samotnikiem. Dobrze się wspina. W okresach zimna lub w razie niedoborów pokarmu zapada w głęboki letarg na wiele godzin. Temperatura ciała wtedy spada i w ten sposób zmniejsza ono zapotrzebowanie na energię i mniej je[6].
Rozród
2 mioty w roku. Żyje do 1,5 roku. Ciąża trwa 2-6 tygodni, samica rodzi 5-10 młodych, nagich i ślepych, które po 20 dniach ssania stają się samodzielne[6].
Pożywienie
Ryjówki etruskie żywią się głównie owadami.
Przypisy
- ↑ Suncus etruscus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ S.S. Aulagnier S.S. i inni, Suncus etruscus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2021, wersja 2020-3 [dostęp 2021-02-14] (ang.).
- ↑ a b Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 68. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ a b Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Suncus etruscus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-13]
- ↑ a b c Ewa.E. Żuchowska Ewa.E., Ssaki, wyd. 2, Warszawa: MUZA, 1995, ISBN 83-7079-404-1, OCLC 751420339 [dostęp 2018-09-15] .
- Britannica: animal/Savis-pygmy-shrew
- SNL: pygméspissmus