Samuel Engel
Data i miejsce urodzenia | 17 listopada 1904 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 maja 1924 |
Zawód, zajęcie | działacz komunistyczny |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/PL_Lodz_Doly_Cemetery_Szymon_Harnam.jpg/240px-PL_Lodz_Doly_Cemetery_Szymon_Harnam.jpg)
Samuel Engel ps. Samek (ur. 17 listopada 1904 w Bełchatowie, zm. 17 maja 1924 w Łodzi[1]) – polski działacz komunistyczny i robotniczy żydowskiego pochodzenia.
Życiorys
Pochodził z Bełchatowa. Był uczestnikiem III powstania śląskiego. W 1918 roku Engel zgłosił się na ochotnika do wojska polskiego i wstąpił do wojskowej organizacji Strzelec[2]. W latach 20. XX wieku działał w ruchu komunistycznym między innymi w ramach Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej[1]. 28 kwietnia 1924 roku wykonał wyrok sądu partyjnego na policyjnym agencie Edwardzie Łuczaku[3]. Po aresztowaniu został skazany przez sąd na śmierć i stracony przez rozstrzelanie[4]. Został pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi (kwatera VII, rząd 5, grób 25).
W okresie PRL był patronem ulicy na terenie poznańskiej dzielnicy Łazarz (obecnie ponownie ul. Andrzeja i Władysława Niegolewskich)[1][5].
Przypisy
- ↑ a b c Zbigniew Zakrzewski – Nazwy osobowe i historyczne ulic Poznania (Wydaw. Poznańskie, 1971; str. 107)
- ↑ Энгель, Самуил. Большая советская энциклопедия (1-е издание): т. LXIV (1933), стлб. 234
- ↑ Krystyna Trembicka – Między apologią a negacją: studium myśli politycznej Komunistycznej Partii Polski w latach 1918-1932 (Wyd. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 1995; str. 182)
- ↑ Leszek Krzemień – Dwudziestolatki początku wieku XX: o ludziach pracy i walce młodzieży komunistycznej w Polsce w latach 1918-1928 (Iskry, 1967)
- ↑ Ulice. poznanczyk.com. [dostęp 2016-01-09]. (pol.).