Schronisko PTTK na Przehybie
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Pasmo | Karpaty, Beskid Sądecki | ||
Wysokość | 1150 m n.p.m. | ||
Data otwarcia | 1958, 1998 | ||
Właściciel | PTTK | ||
Położenie na mapie Beskidu Sądeckiego ![]() | |||
Położenie na mapie Karpat ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Schronisko PTTK na Przehybie (1150 m n.p.m.) – górskie schronisko turystyczne położone w Beskidzie Sądeckim, w Paśmie Radziejowej. Do obiektu można się dostać szlakiem turystycznym lub asfaltową drogą.
Historia schroniska
Pierwsze plany budowy schroniska pojawiły się w 1908 w miejscowym Towarzystwie Tatrzańskim. Projekty te odłożono do czasu zebrania odpowiedniej sumy pieniędzy. Powrócono do nich po 20 latach, wtedy jednak pojawiły się problemy z kupnem odpowiedniej parceli. Najpierw nie chciała jej sprzedać gmina Szlachtowa, a później hrabia Adam Stadnicki, właściciel okolicznych terenów. Porozumienie zawarto dopiero w 1936. Pierwszą część schroniska (parter) udostępniono w październiku 1937, a na początku następnego roku możliwości noclegowe zwiększyły się do 52 miejsc. Dzierżawcą schroniska został góral ze Szczawnicy, Walenty Symela. W 1938 otrzymało imię Kazimierza Sosnowskiego.
W okresie okupacji schronisko było czynne do 1943, przy czym w latach 1940–1941 gospodarzył tam reichsdeutsch Aleksander Bittner, zapalony turysta górski i narciarz. Był to człowiek rozdarty pomiędzy lojalnością wobec dwóch ojczyzn - Polski i Niemiec, życzliwy wobec Polaków, a nawet konspiracji - na początku 1942 popełnił samobójstwo. Być może przerosła go sytuacja ciągłego lawirowania pomiędzy Niemcami i Polakami. Następnym gospodarzem był volksdeutsch Jorman, który również przymykał oko na turystów mających kontakty z partyzantami. W 1944 Jorman opuścił teren, który z powodu działań partyzanckich stał się zbyt niebezpieczny - wtedy na dobre zagościły w schronisku różne grupy bojowe. Nie uszło to uwadze władz i w listopadzie Niemcy ostrzelali obiekt z działka przeciwlotniczego, a w grudniu oddział Wehrmachtu spalił resztki zabudowań.
Po wojnie problemem w odbudowie stały się znowu środki finansowe. W 1953 PTTK postawiło schron turystyczny, mogący pomieścić 16 osób - część materiałów wnoszono na plecach. Wkrótce rozpoczęto budowę schroniska z prawdziwego zdarzenia i w sierpniu 1958 stanął kamienny obiekt, kryty gontem, architekturą wpisujący się w beskidzki krajobraz. Posiadał centralne ogrzewanie i ciepłą wodę, a także oświetlenie elektryczne i telefon, co w tamtym czasie wcale nie było normą wśród schronisk. Dawny schron służył turystom do 1982.
17 grudnia 1991 spłonęła drewniana część obiektu. Na szczęście w budowie był już nowy budynek, tzw. Jaśkówka, który już od następnego roku mógł przyjąć 30 osób. Obok postawiono tymczasowy bufet, a spalony budynek schroniska odbudowano i od 1998 ponownie pełni swoją funkcję.
Wyposażenie schroniska
- 30 miejsc noclegowych w schronisku i 40 miejsc w Jaśkówce o różnym standardzie - od „jedynek” do wieloosobowych
- pole namiotowe
- bufet i jadalnia
- wyciąg narciarski
Szlaki turystyczne
Główny Szlak Beskidzki na odcinku z Rytra do Krościenka.
Rytro - Przehyba - Szczawnica
Szczawnica - Gabańka - Przehyba - Jazowsko
Stary Sącz - Moszczenica Wyżna - Przehyba
- Widok Tatr z Przehyby
- Przehyba, schronisko PTTK
- Przehyba, zimowy widok
Linki zewnętrzne
- Informacje o schronisku na stronie COTG PTTK w artykule Jerzego Kapłon
- p
- d
- e
Beskid Morawsko-Śląski |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Beskid Śląski |
| ||||
Beskid Mały | |||||
Beskid Żywiecki |
| ||||
Beskid Makowski | |||||
Beskid Wyspowy | |||||
Gorce | |||||
Beskid Sądecki | |||||
Beskid Niski | |||||
Bieszczady |
Beskid Morawsko-Śląski | |||||
---|---|---|---|---|---|
Beskid Śląski |
| ||||
Beskid Mały | |||||
Beskid Żywiecki | |||||
Kotlina Rabczańska | |||||
Gorce | |||||
Beskid Sądecki | |||||
Beskid Niski |
| ||||
Bieszczady | |||||
Góry Sanocko-Turczańskie |
- ↑ słowacka część Beskidu Żywieckiego – Oravské Beskydy