Sikora żałobna
Poecile lugubris[1] | |||
(Temminck, 1820) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | sikory | ||
Rodzaj | Poecile | ||
Gatunek | sikora żałobna | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5f/Poecile_lugubris_MHNT.ZOO.2010.11.181.20.jpg/220px-Poecile_lugubris_MHNT.ZOO.2010.11.181.20.jpg)
Sikora żałobna[4] (Poecile lugubris) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae). Występuje w południowo-wschodniej Europie i na Bliskim Wschodzie aż po Iran; nie pojawia się w Polsce. Jest dużą sikorą, nieco podobną do sikory północnej, ma ciemniejszą czapeczkę na głowie. Jest skryta i trudna do obserwacji. Żyje w lasach, na zboczach gór i w luźnych zadrzewieniach oraz zaroślach.
Systematyka
Sikora żałobna często uznawana była za jeden gatunek z sikorą perską (P. hyrcanus), a niekiedy z sikorą cynamonową (P. davidi), badania wykazały jednak, że jest bliżej spokrewniona z sikorą białobrewą (P. superciliosus)[2].
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia pięć podgatunków P. lugubris[2][5]:
- P. lugubris lugubris – Bałkany do północnej Grecji.
- P. lugubris lugens – środkowa i południowa Grecja.
- P. lugubris anatoliae – Azja Mniejsza na południe do północnego Izraela.
- P. lugubris dubius – zachodni Iran.
- P. lugubris kirmanensis – południowo-wschodni Iran.
Status
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN sikora żałobna klasyfikowana jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2015 roku organizacja BirdLife International oceniała trend liczebności populacji europejskiej jako stabilny[3].
Przypisy
- ↑ Poecile lugubris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Gosler, A., Clement, P. & Kirwan, G.M.: Sombre Tit (Poecile lugubris). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-25].
- ↑ a b Poecile lugubris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Paridae Vigors, 1825 - sikory - Tits, chickadees (wersja: 2020-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-12-15].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-12-15]. (ang.).
Bibliografia
- Paul Sterry, Andrew Cleave, Andy Clements, Peter Goodfellow Ptaki Europy: przewodnik Warszawa, 2007, ISBN 978-83-247-0818-5.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- SNL: balkanmeis