Spółgłoska emfatyczna
![Wikipedia:Weryfikowalność](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Question_book-4.svg/50px-Question_book-4.svg.png)
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Spółgłoska emfatyczna – w gramatyce opisowej języków semickich (i innych afroazjatyckich) spółgłoska zapisywana w transkrypcji literą z kropką pod spodem, realizowana jako faryngalizowana (w języku arabskim i aramejskim), glottalizowana w językach etiopskich a niekiedy jako welaryzowana. Jednak, jako że do najbardziej rozpowszechnionych języków semickich należą arabski i aramejski, często emfatyczność utożsamia się nieściśle z faryngalizacją.
W języku prasemickim istniało pięć spółgłosek emfatycznych, najprawdopodobniej realizowanych jako glottalizowane:
- zwarta zębowa (ṭ), wymawiana [tʼ]
- szczelinowa lub zwarto-szczelinowa zębowa (ṱ), wymawiana [θʼ] lub [tθʼ]
- szczelinowa lub zwarto-szczelinowa dziąsłowa (ṣ), wymawiana [sʼ] lub [tsʼ]
- szczelinowa lub zwarto-szczelinowa boczna (ṣ́), wymawiana [ɬʼ] lub [tɬʼ]
- zwarta tylnojęzykowa (ḳ) wymawiana [kʼ]
Należy zaznaczyć, że np. w językach kaukaskich, gdzie nie funkcjonuje pojęcie emfatyczności, spotkać można jednocześnie spółgłoski faryngalne, glottalizowane i spółgłoski faryngalno-glottalizowane (na przykład w języku ubychijskim).
- Catalana: 0178006