Splot podbrzuszny dolny
Splot podbrzuszny dolny, splot miedniczny (łac. plexus hypogastricus inferior, plexus pelvinus) – w anatomii człowieka splot autonomiczny leżący na dnie miednicy mniejszej, po obu stronach odbytnicy i pęcherza moczowego. Oddaje gałęzie do przedniej i tylnej ściany macicy i gałęzie łączące do splotu jajnikowego. Oddaje też nerwy pochwowe i nerwy jamiste łechtaczki[1].
Do splotu dochodzą włókna współczulne przedzwojowe (nerw trzewny krzyżowy i nerw podbrzuszny), włókna przywspółczulne przedzwojowe (gałęzie przednie nerwów rdzeniowych S2–S4) i włókna czuciowe (towarzyszą włóknom autonomicznym).
Sploty wtórne[1]:
- u obu płci
- splot odbytniczy środkowy
- splot odbytniczy dolny
- splot pęcherzowy
- u płci męskiej
- splot sterczowy
- splot nasieniowodowy
- sploty jamiste prącia
- u płci żeńskiej
- splot maciczno-pochwowy
- sploty jamiste łechtaczki
Zakres unerwienia:
- 1/3 lewa okrężnicy poprzecznej
- okrężnica zstępująca
- okrężnica esowata
- odbytnica
- pęcherz moczowy
- miednicze części moczowodów
- cewka moczowa
- mięśniówka gładka i gruczoły narządów płciowych zewnętrznych
Przypisy
Bibliografia
- A. Bochenek, M. Reicher Anatomia człowieka tom V, Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 1998.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.