Stanisław Koń
![]() | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 10 marca 1918 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 28 listopada 1984 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1937-1945 | ||
Siły zbrojne |
| ||
Formacja | |||
Jednostki | 64 eskadra bombowa | ||
Główne wojny i bitwy | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
|
Stanisław Grzegorz Koń (ur. 10 marca 1918 w Srogowie Górnym, zm. 28 listopada 1984 w Buenos Aires) – kapitan pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bc/Grave_of_Stanis%C5%82aw_Ko%C5%84_at_Cemetery_in_Jurowce.jpg/240px-Grave_of_Stanis%C5%82aw_Ko%C5%84_at_Cemetery_in_Jurowce.jpg)
W 1936 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Jerzy Albert, Zbigniew Jara, Marian Killar)[1][2]. Absolwent XII Promocji (1936 - 1939) Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie[3] w stopniu podporucznika obserwatora z 38 lokatą. Następnie został przydzielony w 1939 przydzielony do 6 pułku lotniczego i 64 eskadry bombowej we Lwowie.
Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej w stopniu podchorążego pełnił funkcję obserwatora w 64 eskadrze bombowej. W tym czasie wykonał 4 zadania bombardierskie na niemieckie oddziały pancerno-motorowe. 14 września 1939 został ranny w rękę podczas starcia z niemieckimi myśliwcami npla. Później pozostał w eskadrze. Przed wojną i we wrześniu 1939 latał na samolocie PZL.23 Karaś.
Po klęsce wojny obronnej przedostał się do Francji, gdzie przystąpił do dywizjonu bombowego w bazie Tuluza służąc w niej od marca do upadku Francji w czerwcu 1940. Następnie trafił do Wielkiej Brytanii, gdzie od lutego do października 1941 służył jako nawigator w 7 Anti-Aircraft Co-operation Unit (AACU). W dalszym okresie odbył przeszkolenie na pilota i wykonywał loty operacyjne w jednostkach 65 i 288 DM RAF, po czym służył w Polskich Sił Powietrznych w Anglii w jednostkach dywizjonu 306 w Kirton-in-Lindsey[4] od października 1942 do kwietnia 1943 i dywizjonu 318[5] (w stopniu porucznika, nr P-1366) od maja 1943 do końca wojny w maju 1945, w tym od lutego 1944 do maja 1945 był dowódcą eskadry dywizjonu.
Został uhonorowany wieloma odznaczeniami polskimi i alianckimi.
Po wojnie osiadł w Argentynie. Był wieloletnim prezesem Stowarzyszenia Lotników[6]. Zamieszkiwał w Colle Cochabamba Rosano[7]. Jego żoną została obywatelka Włoch Mirella Scardobelli.[potrzebny przypis]
Zmarł w Buenos Aires. Jego prochy przeniesiono do Polski. Grób Stanisława Konia znajduje się na cmentarzu w Jurowcach.
Odznaczenia
- Krzyż Walecznych dwukrotnie
- Medal Lotniczy trzykrotnie
Przypisy
- ↑ Wykaz absolwentów, którzy złożyli egz. dojrz. w latach szk. od 1887/88 do 1937/38. W: Sprawozdanie Jubileuszowe z działalności Państwowego Gimnazjum w Sanoku w latach 1888-1938 wydane z okazji Wielkiego Zjazdu wychowawców i wychowanków Zakładu w 50 rocznicę pierwszego egzaminu dojrzałości. Sanok: 1938, s. 58.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2014-10-02].
- ↑ Promocja XII (1936 - 1939). mysliwcy.pl. [dostęp 2014-10-05].
- ↑ 306 Dywizjon Myśliwski "Toruński". dws-xip.pl. [dostęp 2014-10-02].
- ↑ 318 Dywizjon Myśliwsko-Rozpoznawczy "Gdański". polishairforce.pl. [dostęp 2014-10-02].
- ↑ Polonia zagraniczna. Argentyna. Z życia Klubu Polskiego w Buenos Aires. „Lud”. Nr 3609, s. 5, 9 stycznia 1979.
- ↑ Zofia Bandurka: Wykaz imienny zaproszonych i obecnych na Zjeździe – przygotowała mgr Zofia Bandurkówna. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 130.
Bibliografia
- Profil na stronie Personelu Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii 1940-1947
- Polish Squadrons Remembered
- Anna Krzystek, Tadeusz Krzystek: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii. Lista lotników. Sandomierz: Wydawnictwo Stratus, 2012.
- XII Promocja 1937–1939. W: Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925–1939. Warszawa: Retro Art, 2009, s. 205. ISBN 978-83-87992-64-4.