Stefan Springer
![]() | |
Data urodzenia | 30 lipca 1891 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 8 kwietnia 1953 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | 9 Pułku Artylerii Ciężkiej |
Stanowiska | zastępca dowódcy pułku |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Stefan Springer[1] (ur. 30 lipca 1891, zm. 8 kwietnia 1953 w Gnieźnie[2]) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys
Do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim formalnie został przyjęty dekretem Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z 20 marca 1919 i mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 września 1918.
9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w „grupie byłej armii niemieckiej”[3]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w dowództwie artylerii 23 Dywizji Piechoty, pozostając w ewidencji 17 dywizjonu artylerii ciężkiej[4].
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 241. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 pełnił służbę w 7 pułku artylerii ciężkiej w Poznaniu-Sołaczu[5]. W latach 1923–1925 był słuchaczem V Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym 7 pułku artylerii ciężkiej[6]. Z dniem 1 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko asystenta. 3 maja 1926 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 32. lokatą w korpusie oficerów artylerii.
W latach 1928–1931 był wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie[7]. W 1932 pełnił służbę w 9 pułku artylerii ciężkiej w Siedlcach[8]. W kwietniu 1933 roku został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[9]. We wrześniu 1935 został przeniesiony do Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko szefa wydziału. Do 31 sierpnia 1939 dowodził 17 pułkiem artylerii lekkiej w Gnieźnie.
W kampanii wrześniowej był dowódcą artylerii Grupy Operacyjnej generała brygady Jana Kruszewskiego. 10 września 1939 znalazł się z folwarku Dzierżawka (8 km na południowy wschód od Krasnegostawu), gdzie przystąpił do organizowania zapory policyjnej na linii Biskupice–Krasnystaw–Izbica–Zamość[10]. W czasie działań wojennych dostał się do niemieckiej niewoli, gdzie przebywał w oflagu II C Woldenberg[11].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937)[12]
- Krzyż Walecznych (dwukrotnie, po raz pierwszy w 1921)[13]
- Złoty Krzyż Zasługi
Przypisy
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 7 czerwca 1932 r., Nr 11, s. 188 sprostowano imię pułkownika z Stefan Józef na Stefan. Do 1932 pułkownik figurował w ewidencji wojskowej, jako Stefan Józef Springer.
- ↑ Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, s. 351.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 15 września 1920 r., Nr 35, poz. 827.
- ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 320, 884.
- ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 791, 818.
- ↑ Rocznik oficerski 1924, s. 710, 742, 1364.
- ↑ Rocznik oficerski 1928, s. 433, 456.
- ↑ Rocznik oficerski 1932, s. 180, 709.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 80.
- ↑ Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, s. 170.
- ↑ Olesik 1988 ↓, s. 86, 140.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi w służbie wojskowej”.
- ↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2033 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 40, poz. 1854, s. 1554)
Bibliografia
- Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
- Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r.
- Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939. Warszawa: Wydawnictwo Lubelskie, 1986. ISBN 83-222-0377-2.
- Jan Olesik: Oflag II C Woldenberg. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1988. ISBN 83-11-07518-2.