Straszakowate
Heleophrynidae[1] | |||
Noble, 1931 | |||
![]() Przedstawiciel rodziny – Heleophryne orientalis | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | płazy | ||
Rząd | |||
Podrząd | Neobatrachia | ||
Rodzina | straszakowate | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Heleophryne W.L. Sclater, 1898 | |||
Synonimy | |||
| |||
Rodzaje | |||
| |||
Zasięg występowania | |||
| |||
|
Straszakowate[7] (Heleophrynidae) – rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura). Najbliższymi ich krewnymi prawdopodobnie są seszelkowate.
Morfologia
Straszakowate przystosowały się do skalistych terenów, które zamieszkują. Osiągają średnią wielkość, dorastając 6 cm. Ich ciało uległo spłaszczeniu, dzięki czemu łatwiej im wślizgiwać się do szczelin skalnych. Budowa palców także ułatwia im wspinaczkę.
Kijanki dysponują specjalnym narządem gębowym, tworzącym jakby przyssawkę[8].
Występowanie
Zwierzęta te zamieszkują górskie i wyżynne obszary na południu Afryki (Południowa Afryka, Eswatini, Lesotho)[9].
Podział systematyczny
Do rodziny należą następujące rodzaje[9]:
- Hadromophryne Van Dijk, 2008 – jedynym przedstawicielem jest Hadromophryne natalensis (Hewitt, 1913) – straszak natalski[7]
- Heleophryne W.L. Sclater, 1898
EDGE
21 stycznia 2008 Evolutionarily Distinct and Globally Endangered (EDGE) określił najbardziej dziwaczne, piękne i zagrożone gatunki. Zaliczane tu płazy są najniezwyklejsze i najbardziej rozpoznawalne, a 85% z pierwszej setki z nich nie jest chronione lub działania na rzecz ochrony są bardzo nieznaczne. Straszakowate znajdują się w pierwszej dziesiątce na tej liście[10][11][12].
Uwagi
- ↑ Niepoprawna kolejna pisownia Heleophrynidae.
Przypisy
- ↑ Heleophrynidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ G.K. Noble: The Biology of the Amphibia. New York and London: McGraw-Hill, 1931, s. 498. (ang.).
- ↑ A.C. Hoffman. Die sistematiese posiesie van Heleophryne. „Soölogiese Navorsing van die Nasionale Museum”. 1, s. 2, 1935. (niem.).
- ↑ W.R. Heyer. A preliminary analysis of the intergeneric relationships of the frog family Leptodactylidae. „Smithsonian Contributions to Zoology”. 199, s. 148, 1975. (ang.).
- ↑ R.F. Laurent. Esquisse d’une phylogenese des Anoures. „Bulletin de la Société Zoologique de France”. 104, s. 417, 1980. (fr.).
- ↑ A. Dubois. Amphibia Mundi. 1.1. An ergotaxonomy of Recent amphibians. „Alytes”. 23 (1), s. 9, 2005. (ang.).
- ↑ a b Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 432. ISBN 83-01-14344-4.
- ↑ Zweifel, Richard G.: Encyclopedia of Reptiles and Amphibians. San Diego: Academic Press, 1998, s. 104–105. ISBN 0-12-178560-2. (ang.).
- ↑ a b D. Frost: Heleophrynidae Noble, 1931. [w:] Amphibian Species of the World 6.2, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2024-08-11]. (ang.).
- ↑ JeremyJ. Lovell JeremyJ., Giant newt, tiny frog identified as most at risk [online], Reuters, 21 stycznia 2008 (ang.).
- ↑ IanI. Sample IanI., Drive to save weird and endangered amphibians, [w:] The Guardian [online], 21 stycznia 2008 (ang.).
- ↑ World's weirdest amphibians, [w:] The Guardian [online], 21 stycznia 2008 (ang.).
- p
- d
- e
- Britannica: animal/Heleophrynidae
- SNL: spøkelsesfrosker