Ted Morgan (bokser)
![]() | ||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 5 kwietnia 1906 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 22 listopada 1952 | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
|
Ted Morgan, właśc. Edward Morgan (ur. 5 kwietnia 1906 w East Ham w Londynie, zm. 22 listopada 1952 w Wellington) – nowozelandzki bokser, złoty medalista IO.
Życiorys
W roku 1928 wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie gdzie w wadze półśredniej kolejno pokonał: Selfrida Johanssona ze Szwecji (KO 2 r.), Romano Canevę z Włoch (na punkty). W półfinale wygrał z Francuzem Robertem Galataudem na punkty. W meczu o złoty medal pokonał na punkty Argentyńczyka Raúla Landiniego[1].
W latach 1925 i 1927 był mistrzem Nowej Zelandii w wadze lekkiej. W karierze amatorskiej rozegrał 28 walk z czego wygrał 26 a przegrał dwie.
W roku 1929 przeszedł na zawodowstwo. Rozegrał 24 walki. Wygrał 11 (5 przez KO), 11 przegrał (7 przez KO) a 2 były nierozstrzygnięte). W latach 1931-34 był mistrzem Nowej Zelandii w wadze półśredniej.
Jego żona, Norma Wilson, była lekkoatletką[2].
Przebieg kariery zawodowej[3] | ||||
Data | Miejsce | Przeciwnik | Wynik | Opis |
---|---|---|---|---|
28.09. 1929 | H.M. Theatre Dunedin | Steve Hughes![]() | W KO 5r | Pierwsza walka zawodowa |
20.08. 1931 | W.S.Stadium Wellington | Reg Trowern![]() | W TKO 15r | Zdobywa wakujący tytuł mistrza Nowej zelandii w wadze półśredniej |
9.10. 1934 | Opera Haus Oamaru | Don Stirling![]() | P TKO 15r | Ostatnia walka zawodowa Utrata tytułu mistrza Nowej Zelandii |
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Informacje w Olympic DB
- p
- d
- e
1904: 61,2–65,8 kg, 1920–1936: 61,2–66,7 kg, 1948: 62–67 kg, 1952–2000: 63,5–67 kg, 2004–2012: 64–69 kg
|