Tim Kennedy
![]() Kennedy w 2016 | |
Pełne imię i nazwisko | Timothy Fred Kennedy |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1 września 1979 |
Obywatelstwo | Stany Zjednoczone |
Wzrost | 180 cm |
Masa ciała | 84 kg |
Kategoria wagowa | średnia |
Klub | Jackson Wink MMA Academy |
Bilans walk zawodowych[a] | |
Liczba walk | 24 |
Zwycięstwa | 18 |
Przez nokauty | 6 |
Przez poddania | 8 |
Przez decyzje | 4 |
Porażki | 6 |
| |
Strona internetowa |
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1 września 1979 |
---|---|
Przebieg służby | |
Lata służby | 2004 – |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | 7th Special Forces Group, Texas Army National Guard |
Główne wojny i bitwy | wojna w Afganistanie, |
Odznaczenia | |
![]() |
Timothy Fred Kennedy (ur. 1 września 1979 w San Luis Obispo) – żołnierz United States Army o stopniu sierżanta, weteran wojny w Afganistanie oraz II wojny w Zatoce Perskiej[1], wielokrotnie odznaczany Brązową Gwiazdą[2]. W latach 2001–2016 zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA).
Kariera sportowa
W MMA zadebiutował 31 sierpnia 2001 przegrywając ze Scottem Smithem. W latach 2001–2007 toczył pojedynki dla World Extreme Cagefighting, Extreme Challenge czy International Fight League, notując bilans od debiutu 9 zwycięstw (m.in. nad Jasonem Millerem) i 2 porażek. W 2009 związał się ze Strikeforce, tocząc dla niej w latach 2009-2013 osiem pojedynków (bilans 6-2). W tym czasie pokonywał m.in. Trevora Prangleya, Melvina Manhoefa czy Robbiego Lawlera. Dwukrotnie mierzył się o mistrzostwo Strikeforce wagi średniej: 21 sierpnia 2010 przegrywając jednogłośnie na punkty z Ronaldo Souzą[3] oraz 14 lipca 2012 z Lukiem Rockholdem również na punkty[4]. Po zakończeniu działalności przez Strikeforce na początku 2013, przeniósł się do Ultimate Fighting Championship[5], notując w ciągu roku trzy zwycięstwa, kolejno z Rogerem Gracie, Rafaelem Natalem i Michaelem Bispingiem. 27 września 2014 przegrał pierwszy pojedynek w UFC, ulegając przez techniczny nokaut Yoelowi Romero. W 2015 był notowany na 6 miejscu w oficjalnym rankingu UFC kategorii średniej.
Po prawie dwuletniej przerwie 10 grudnia 2016 stoczył przegraną walkę z Kelvinem Gastelumem[6]. 17 stycznia 2017 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej[7].
Osiągnięcia[8]
- 2003: Extreme Challenge 50 – 1. miejsce w turnieju wagi średniej
- Ultimate Fighting Championship – nagrody bonusowe:
- Nokaut wieczoru (1 raz)
- Walka Wieczoru (1 raz)
Przypisy
- ↑ Adam Morgan: The Real Deal: Tim Kennedy Is Deadly In Afghanistan, Iraq And The Cage. heavy.com, 2009-09-24. [dostęp 2017-04-01]. (ang.).
- ↑ Jim Verchio: MMA superstar, Green Beret Tim Kennedy announces retirement from fighting. popularmilitary.com, 2017-01-17. [dostęp 2017-04-01]. (ang.).
- ↑ Loretta Hunt: Jacare Had No Doubt of Victory. sherdog.com, 2010-08-22. [dostęp 2017-04-01]. (ang.).
- ↑ Brian Knapp: Luke Rockhold Denies Tim Kennedy, Keeps Strikeforce Middleweight Title. sherdog.com, 2012-07-14. [dostęp 2017-04-01]. (ang.).
- ↑ Strikeforce 'closing down after January event'. fightersonlymag.com, 2012-11-06. [dostęp 2017-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-01)]. (ang.).
- ↑ UFC 206: Holloway vs. Pettis – wyniki. mmarocks.pl, 2016-12-11. [dostęp 2017-04-01]. (pol.).
- ↑ W.Mrozowski: Tim Kennedy zakończył karierę MMA. mmanews.pl, 2017-01-17. [dostęp 2017-04-01]. (pol.).
- ↑ Profil Tima Kennedy'ego na UFC.com. ufc.com. [dostęp 2017-04-01]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona
- Oficjalny rekord i statystyki MMA