Władysław Jura
![]() W. Jura w stopniu pułkownika | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1 czerwca 1926 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 marca 2004 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1946–1990 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | 3 Brygada AL im. gen. Józefa Bema |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Władysław Jura ps. „Sęp” (ur. 1 czerwca 1926 w Zawadzie k. Częstochowy, zm. 9 marca 2004 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Gen._armii_Florian_Siwicki_z_genera%C5%82ami_i_oficerami_9_maja_1985.jpg/240px-Gen._armii_Florian_Siwicki_z_genera%C5%82ami_i_oficerami_9_maja_1985.jpg)
Życiorys
Przed wojną skończył szkołę powszechną. Podczas okupacji był robotnikiem rolnym i kształcił się na tajnych kompletach. Od 1942 współpracownik Gwardii Ludowej. W kwietniu 1944 wstąpił do Armii Ludowej, w której walczył w randze gwardzisty (szeregowiec). Pełnił funkcję łącznika III Brygady AL im. Józefa Bema. Po wojnie był instruktorem w Komitecie Powiatowym i Komitecie Wojewódzkim PPR we Wrocławiu.
W październiku 1946 wstąpił do WP. W grudniu 1947 skończył ze stopniem podporucznika kurs oficerów administracji wojskowej przy Wyższej Szkole Oficerów Politycznych. Pracował w Departamencie Personalnym MON. Od jesieni 1949 sekretarz Komitetu Partyjnego w Oficerskiej Szkole Artylerii nr 2 w Olsztynie. Od jesieni 1950 pracował w Zarządzie Politycznym Okręgu Wojskowego nr 1 w Warszawie. Od lutego 1951 sekretarz komitetu partyjnego Wydziału Politycznego 18 Dywizji Piechoty w Ełku. W październiku 1951 został szefem Wydziału Politycznego–zastępcą dowódcy 3 Dywizji Piechoty w Lublinie. W latach 1954–1955 na kursie doskonalenia oficerów w Akademii Wojskowo-Politycznej w Warszawie, następnie został członkiem polskiej delegacji w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Wietnamie.
Po powrocie do kraju jesienią 1956 został szefem Wydziału Politycznego 5 Dywizji Piechoty w Sulęcinie. W 1959 ukończył liceum i zdał maturę w Łodzi, po czym został starszym instruktorem politycznym Zarządu Wojskowej Służby Wewnętrznej Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. W latach 1960–1964 studiował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie. Od marca 1967 sekretarz Komitetu Partyjnego PZPR i zastępca szefa Zarządu Politycznego ŚOW. W lutym 1973 został szefem Wydziału Politycznego – zastępcą komendanta Akademii Sztabu Generalnego do spraw politycznych. Na tym stanowisku 10 października 1978 minister obrony narodowej wyróżnił go wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich”[1].
Od 1 lutego 1979 pełnił służbę na stanowisku szefa Zarządu Politycznego-zastępcy dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza do spraw politycznych. W październiku 1979 awansował na generała brygady. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL profesor Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka. W okresie od 27 grudnia 1983 do 22 grudnia 1984 był dyrektorem generalnym w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i szefem Służby Polityczno-Wychowawczej. W latach 1985–1990 był attaché wojskowym przy Ambasadzie PRL w Budapeszcie. W kwietniu 1990 został pożegnany przez ministra obrony narodowej, generała armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej, a w listopadzie 1990 przeniesiony w stan spoczynku w wieku 64 lat.
Delegat na VI Zjazd PZPR w 1971. Po śmierci pożegnany na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie, pochowany na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Gr%C3%B3b_gen._W%C5%82adys%C5%82awa_Jury.jpg/220px-Gr%C3%B3b_gen._W%C5%82adys%C5%82awa_Jury.jpg)
Odznaczenia i wyróżnienia
- Order Sztandaru Pracy I klasy (1984)
- Order Sztandaru Pracy II klasy (1979)
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1973)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1968)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1963)
- Krzyż Walecznych (1972)
- Brązowy Krzyż Zasługi (1947)
- Krzyż Partyzancki (1958)
- Medal 10-lecia Polski Ludowej
- Medal 30-lecia Polski Ludowej
- Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1962)
- Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Złoty Medal Za zasługi dla obronności kraju (1979)
- Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju
- Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju
- Złota Odznaka „Za zasługi w ochronie porządku publicznego” (1982)
- Srebrna Odznaka „W Służbie Narodu” (1980)
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1973)
- Order Wojny Ojczyźnianej II stopnia (ZSRR, 1968)
- Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1972)
- Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1985)
Przypisy
- ↑ Rozkaz Nr 23/MON ministra obrony narodowej z 10 października 1978 w sprawie wyróżnienia wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich” w: Dziennik Rozkazów MON z 1978 r., Nr 11, poz. 55.
Bibliografia
- Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. II: I–M, Toruń 2010, s. 114–116.