Włodzimierz Konarski
Data i miejsce urodzenia | 21 grudnia 1939 |
---|---|
Poseł na Sejm RP II i III kadencji | |
Okres | od 1993 |
Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
Włodzimierz Witold Konarski (ur. 21 grudnia 1939 w Kosowie Lackim) – polski polityk, działacz PZPR, dyplomata, poseł na Sejm II i III kadencji.
Życiorys
Z wykształcenia arabista. W 1965 uzyskał pod kierunkiem Józefa Bielawskiego tytuł zawodowy magistra orientalistyki na Uniwersytecie Warszawskim[1].
Od 1962 do 1990 należał do PZPR, później pozostał bezpartyjny. W latach 1966–1968 był delegowany do Pragi jako przedstawiciel Zrzeszenia Studentów Polskich w Międzynarodowym Związku Studentów(inne języki). W latach 1968–1969 był wiceprzewodniczącym ds. zagranicznych Rady Naczelnej ZSP[1]. Od 1969 do 1974 był pracownikiem aparatu partyjnego, m.in. pełnił funkcje instruktora, inspektora i kierownika w Wydziale Zagranicznym KC PZPR[2]. Następnie został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 1974 do 1979 był radcą i ministrem pełnomocnym w ambasadzie w Paryżu. Po powrocie do Polski pracował jako wicedyrektor Departamentu Studiów i Programowania MSZ[1]. W pierwszej połowie lat 80. był wiceprzewodniczącym delegacji podczas Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Madrycie. Następnie stanął na czele polskiego przedstawicielstwa na KBWE w Sztokholmie[2]. Uczestniczył w negocjacjach w Wiedniu dotyczących ograniczania sił konwencjonalnych[1]. W 1991 objął kierownictwo Biura Badań Strategicznych w Prywatnej Wyższej Szkole Businessu i Administracji[3].
W latach 1993–2001 sprawował mandat posła na Sejm II i III kadencji wybranego z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej z okręgu Łódź (z listy krajowej). W kolejnych wyborach z 2001 nie ubiegał się o reelekcję i wycofał się z bieżącej polityki. W latach 1995–1997 był doradcą premiera, a w latach 2001–2003 doradcą ministra obrony narodowej. W 2003 pełnił funkcję wiceprezesa Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej[1].
Prawomocnym orzeczeniem z 20 grudnia 2001 Sąd Apelacyjny w Warszawie orzekł, iż Włodzimierz Konarski złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne[4].
Posługuje się językami: arabskim, angielskim, rosyjskim, francuskim i czeskim. Ojciec Agaty Konarskiej[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f ZbigniewZ. Landowski ZbigniewZ., Arabistyka w PRL (1945–1990): Narodziny, historia, modernizacja, Lublin: Episteme, 2021, s. 767–768, ISBN 978-83-67049-17-7 [dostęp 2024-08-30] .
- ↑ a b Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL [online], IPN [dostęp 2022-02-27] .
- ↑ Posłowie III kadencji, rp.pl, 20 października 1997 [zarchiwizowane 2008-06-14] .
- ↑ Obwieszczenie Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2005 r. o podaniu do publicznej wiadomości prawomocnego orzeczenia stwierdzającego niezgodność z prawdą oświadczenia osoby lustrowanej (M.P. z 2005 r. nr 65, poz. 906).
Bibliografia
- Posłowie III kadencji: Włodzimierz Konarski [online], sejm.gov.pl [dostęp 2022-02-27] .