Wadi al-Malik
Kontynent | Afryka | ||
---|---|---|---|
Państwo |
| ||
Rzeka | |||
Długość | ok. 560 km | ||
Źródło | |||
Miejsce | Umm Badr (jezioro) | ||
Wysokość | ok. 650 m n.p.m. | ||
Współrzędne | 13°46′00″N 27°53′00″E/13,766667 27,883333 | ||
Ujście | |||
Recypient | Nil | ||
Miejsce | opodal Ad-Dabba | ||
Współrzędne | 18°03′00″N 30°57′00″E/18,050000 30,950000 | ||
Mapa | |||
![]() | |||
Położenie na mapie Sudanu ![]() | |||
|
Wadi al-Malik (lub Wadi El Milk lub Wadi el-Melek) – ued w Sudanie, będący w sezonie deszczowym lewostronnym dopływem Nilu.
Bieg
Ta sezonowa rzeka ma swój początek w jeziorze Umm Badr w Północnym Kordofanie. Początkowo płynie na północ, po czym w okolicach 16°10'N; 28°48'E odbija na północny wschód, omijając z południa Gebel al-Ain, sezonowo tocząc swe wody dalej przez Prowincję Północną w drodze do Nilu, gdzie dociera on tylko po opadach pory deszczowej powyżej miasteczka Ad-Dabba[1][2]. Poza porą deszczową niemal całe koryto rzeki wysycha.
Archeologia
Liczne znaleziska archeologiczne świadczą o długiej historii osadnictwa w tym rejonie, sięgającej epoki żelaza, jak np. Zankor w górnym biegu Wadi al-Malik, postmeroickie lub średniowieczno-chrześcijańskie cmentarzyska i ruiny w okolicach Gebel al-Ain. Ciekawym świadectwem historii jest także umocniona stacja poideł Kufriyat al-Attash w dolnym biegu Wadi al-Malik[3].
Dzisiejsze znaczenie
Sezonowe jezioro Umm Badr jest ważną ostoją dla ptactwa. Wegetację okolic górnego biegu uedu cechują suche stepy i stepy. Bardziej żyzna jest dolina uedu w okolicach wspomnianego wyżej miejsca zmiany kierunku prądu (16°10'N; 28°48'E), gdzie półnomadzi ze szczepu Kababish pasą swoje bydło.