Wanda Hermanówna
![]() | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 25 grudnia 1895 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 23 września 1920 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1914–1920 | ||
Siły zbrojne | Wojsko Polskie | ||
Formacja | Legiony Polskie | ||
Jednostki | |||
Stanowiska | sanitariuszka | ||
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Wanda Hermanówna (ur. 25 grudnia 1895 w Podgórzu, zm. 23 września 1920 w Sokółce) – sanitariuszka Legionów Polskich, podoficer Wojska Polskiego, działaczka niepodległościowa, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodziła się 25 grudnia 1895 w Podgórzu (obecnie dzielnica Krakowa), w rodzinie Kazimierza i Kazimiery z Kuligów[1]. Absolwentka Szkoły Handlowej we Lwowie. Działała w organizacjach kobiecych we Lwowie i Zakopanem. Od sierpnia 1914 była sanitariuszką w Legionach Polskich[2].
W listopadzie 1918 walczyła w obronie Lwowa broniąc V odcinka – Szkoły Sienkiewicza. Następnie przyjęta została do odrodzonego Wojska Polskiego na stanowisko sanitariuszki kompanijnej w 4 pułku piechoty Legionów. W szeregach 4 pułku strzelców podhalańskich brała udział w bitwach pod Mołodecznem i Borysowem. 21 września 1920 została ciężko ranna pod wsią Zaśpicze. Dwa dni później zmarła w szpitalu polowym nr 504 w Sokółce[3]. Za pełną poświęcenia postawę odznaczona została pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W lutym 1928 jej prochy przeniesiono na Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 1271 – pośmiertnie 11 maja 1921[4][2][5][1]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 4 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[6]
- Krzyż Walecznych – pośmiertnie 1921
- Krzyż Obrony Lwowa[7]
- Odznaka pamiątkowa „Orlęta”[7]
- Odznaka pamiątkowa V Odcinka „Obrony Lwowa” (Szkoła Sienkiewicza)[7]
Przypisy
- ↑ a b Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ a b c Polak (red.) 1991 ↓, s. 52.
- ↑ Lista strat 1934 ↓, s. 266.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 21 maja 1921 roku, s. 947.
- ↑ Legutko 1929 ↓, s. 51.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 255, poz. 273.
- ↑ a b c Kolekcja ↓, s. 3.
Bibliografia
- Hermanówna Wanda. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.82-7810 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-11].
- Legitymacja nr 1271. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.102-10423 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-11].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Władysław Legutko: Zarys historji wojennej 4-go pułku strzelców podhalańskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
Linki zewnętrzne
- Żołnierze Niepodległości : Hermanówna Wanda. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-01-11].