Wandalin Beringer
![]() Wandalin Beringer (przed 1910) | |||
Data urodzenia | 15 marca 1839 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 czerwca 1923 | ||
Miejsce spoczynku | cmentarz Rakowicki w Krakowie | ||
Zawód, zajęcie | architekt | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Rakowice_Cemetery%2C_Tomb_of_Wandalin_Beringer_%28Polish_architect%29%2C_26_Rakowicka_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg/240px-Rakowice_Cemetery%2C_Tomb_of_Wandalin_Beringer_%28Polish_architect%29%2C_26_Rakowicka_street%2C_Krak%C3%B3w%2C_Poland.jpg)
Grób Wandalina Beringera
Wandalin Beringer (ur. 15 marca 1839, zm. 9 czerwca 1923 w Krakowie) – polski architekt, przedsiębiorca budowlany, architekt miejski oraz krakowski radny miejski, członek honorowy Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Krakowie[1], działacz Towarzystwa Tatrzańskiego[2].
Życiorys
Działał od lat 70. XIX wieku. Projektował oraz nadzorował budowę i konserwację wielu obiektów w Krakowie i Małopolsce. Przedstawiciel eklektyzmu w architekturze, chociaż projektował i w stylu zakopiańskim.
W 1914 odznaczony Orderem Żelaznej Korony III klasy[3].
Pochowany na cmentarzu Rakowickim, kwatera Kb.
Niektóre prace
- Pałac Dembińskich, zbudowany w stylu eklektycznym, Kraków ul. Wiślna 7, (1878)
- Przebudowa klasztorku przy ul. Pijarskiej 6 oraz kamienic przy ul. św. Jana 19 i 21 na Muzeum xx. Czartoryskich według planów M. Ouradou (1879-1894)
- Kościół Zmartwychwstania Pańskiego, zbudowany na miejscu garbarni, Kraków ul. Łobzowska 10, (1885-1891)
- Dom własny, Kraków ul. Łobzowska 12-14 (1887)
- adaptacja izby na piętrze bramy Floriańskiej w Krakowie na kaplicę rodowa książąt Czartoryskich, (1882-1886)
- Pałacyk Juliusza Jutkiewicza, zbudowany w stylu eklektycznym, Kraków ul. Westerplatte 9, (1890-1892)
- drugi budynek schroniska nad Morskim Okiem (1891, spłonął wraz z poprzednim w 1898)[2]
- Willa Goplana, dom własny, zbudowana w stylu tyrolskim, Zakopane ul. Zamoyskiego 26, (1893)
- rozbudowa „wozowni” nad Morskim Okiem (obecne Stare Schronisko, 1899)[2]
- konserwacja hejnalicy Kościoła Mariackiego w Krakowie, wspólnie z Janem Sas Zubrzyckim, (1902)
- Dworzec Tatrzański w Zakopanem, odbudowany po pożarze, jedna z pierwszych prób oddania zasad stylu zakopiańskiego w budynku murowanym (1903)
- Kamienica własna
Kraków ul Łobzowska 12-14 - Pałac Dembińskich
- Kościół Zmartwychwstania Pańskiego
- Kaplica Czartoryskich
- Pałacyk Jutkiewicza
- „Stare Schronisko” nad Morskim Okiem
- Dworzec Tatrzański
Przypisy
Bibliografia
- Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, ISBN 978-83-66253-46-9 t. I s. 104