Westbahn (przedsiębiorstwo)
![]() | |||
Stadler KISS w barwach Westbahn niedaleko Attnang-Puchheim | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Wiedeń | ||
Adres | Europaplatz 3/5, | ||
Data założenia | 2008 | ||
Forma prawna | GmbH | ||
Prezes | Erich Forster[1] | ||
Przewodniczący rady nadzorczej | Benedikt Weibel | ||
Udziałowcy | Rail Holding AG | ||
Położenie na mapie Wiednia ![]() | |||
Położenie na mapie Austrii ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
WESTbahn (oficjalnie WESTbahn Management GmbH) – austriackie przedsiębiorstwo branży kolejowej założone w 2008 r., świadczące od 2011 r. przewozy pasażerskie na trasie Wiedeń–Salzburg.
Historia
Przedsiębiorstwo WESTbahn Management GmbH zostało założone w 2008 r. przez spółkę Rail Holding AG jako pasażerski przewoźnik kolejowy. W 2009 r. zarządca austriackiej infrastruktury kolejowej, spółka ÖBB Infra poinformowała, że od 2011 r. zwiększona zostanie przepustowość linii kolejowej tzw. Westbahn[2]. Początkowo planowano, że działalność nowej spółki będzie miała miejsce na trasie Linz–Graz, po tym jak w 2010 r. koleje austriackie ÖBB zawiesiły bezpośrednie połączenia na tej trasie. Jednakże w 2011 r. ÖBB ponownie uruchomiły bezpośrednie pociągi między tymi miastami, w związku z czym z uruchamiania połączeń na tej trasie zrezygnowano[3].
W 2011 r. poinformowano o stworzeniu joint-venture z kolejami francuskimi – SNCF przejęło 26% udziałów w spółce Rail Holding AG. Z rozważanych planów uruchomienia połączeń z Wiednia do Paryża jednak również zrezygnowano z powodu niekonkurencyjności wobec linii lotniczych[4]. Ostatecznie zdecydowano się na obsługę trasy łączącej stacje Wien Westbahnhof i Salzburg Hbf, stanowiąc konkurencję dla pociągów IC i RJ spółki ÖBB. Pierwszy pociąg na tę trasę wyruszył 11 grudnia 2011 r. Między Salzburgiem a Wiedniem kursowało w dni robocze 13 par pociągów na dobę, a między Wiedniem i Linzem – 14[5].
W 2015 r. planowano przedłużyć trasę pociągów do Innsbrucka[6], jednak plany te zostały porzucone ze względu na problemy z instniejącą infrastrukturą[7]. Wraz ze zmianą rozkładu jazdy w grudniu 2017 r. Westbahn powiększyła swoją ofertę. Zamiast 16 par pociągów z Salzburga do Wiednia dziennie, wprowadzono 31 połączeń na dwóch liniach: dotychczasową trasę nazwaną WESTgreen oraz nową trasę WESTblue obsługującą w Wiedniu stacje Wien Praterstern, Wien Mitte, Wien Rennweg, Wien Quartier Belvedere, Wien Hauptbahnhof oraz Wien Meidling[8]. W związku z tym liczba pracowników Westbahn zwiększyła się z 250 do 400 osób, a łączna kwota inwestycji wyniosła 180 mln EUR[9][10].
Linie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/D-A-Wettbewerber-EVU.png/220px-D-A-Wettbewerber-EVU.png)
|
|
Źródło:[10]
Westbahn współpracuje w ramach wspólnych biletów na połączenia z przesiadkami z takimi przewoźnikami kolejowymi i autokarowymi, jak Leo Express, RegioJet, Meridan, czy też FlixBus[11].
Tabor
Tabor Westbahn składa się z 17 piętrowych elektrycznych zespołów trakcyjnych z rodziny Stadler KISS[12]:
Typ | Liczba sztuk | Rok produkcji | Liczba członów | Długość | Liczba miejsc |
---|---|---|---|---|---|
4010 | 7 | 2008 | 6 | 150 m | 501 |
4110 | 1 | 2017 | 6 | 150 m | 526 |
4110 | 9 | 2017 | 4 | 100 m | 326 |
Składy przez Westbahn eksploatowane bazują konstrukcyjnie na pociągach Stadlera typu RABe 511 dla S-Bahn w Zurychu. Podstawową różnicą jest większa prędkość konstrukcyjna – do 200 km/h. Pociągi są przystosowane do potrzeb niepełnosprawnych. Na pokładzie każdego pociągu znajdują się miejsca do przewozu rowerów[13]. Ponadto w jednym z wagonów na jednym pokładzie znajdują się miejsca o podwyższonym standardzie jako klasa WESTbahn PLUS dostępne za dopłatą[14].
- Baureihe 4010 na stacji Wien Westbahnhof
- Wnętrze składu
- Wnętrze klasy WESTbahn PLUS
Przypisy
- ↑ CV Vorstand » RAIL Holding AG [online], rail-holding.at [dostęp 2019-04-09] (niem.).
- ↑ Ex-SBB-Chef Weibel fordert ab 2011 Österreichs Staatsbahn heraus, „Tages-Anzeiger”, ISSN 1422-9994 [dostęp 2019-04-08] (niem.).
- ↑ Westbahn und ÖBB steuern auf harten Konfrontationskurs zu [online], www.ug-vida.at [dostęp 2019-04-08] .
- ↑ Bahn: Partner für „Westbahn“? [online], Die Presse, 22 lipca 2011 [dostęp 2019-04-08] (niem.).
- ↑ Frankreich steigt bei Westbahn ein – oesterreich.ORF.at [online], wiev1.orf.at [dostęp 2019-04-08] .
- ↑ SablatnigS. Wolfgang SablatnigS., Private Westbahn kämpft um Trassen bis Innsbruck [online], Tiroler Tageszeitung Online, 7 września 2015 [dostęp 2019-04-08] .
- ↑ Westbahn will ab 2018 von Wien nach Innsbruck fahren [online], Die Presse, 21 kwietnia 2016 [dostęp 2019-04-08] (niem.).
- ↑ Fahrplan18 » westbahn.at [online], web.archive.org, 29 października 2017 [dostęp 2019-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-29] .
- ↑ Westbahn fährt öfter – und auch vom Praterstern [online], kurier.at [dostęp 2019-04-08] (niem.).
- ↑ a b Westbahn investiert 180 Mio. und verdoppelt ihr Angebot [online], Die Presse, 7 września 2017 [dostęp 2019-04-08] (niem.).
- ↑ WESTbahn Angebote [online], westbahn.at [dostęp 2019-04-08] (niem.).
- ↑ Westbahn kauft neue Züge – derStandard.at [online], DER STANDARD [dostęp 2019-04-08] (niem.).
- ↑ Die Westbahn ein halbes Jahr nach dem Start, „Eisenbahn Österreich”, 2012 (niem.).
- ↑ WESTbahn PLUS upgrade [online], westbahn.at [dostęp 2019-04-08] (niem.).