Wincenty Harembski
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 15 kwietnia 1890 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | wiosna 1940 | ||
Poseł III kadencji Sejmu (II RP) | |||
Okres | od 1930 | ||
Przynależność polityczna | Stronnictwo Narodowe | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Pomnik_Katy%C5%84ski_na_cmentarzu_Farnym_we_Wrze%C5%9Bni.jpg/240px-Pomnik_Katy%C5%84ski_na_cmentarzu_Farnym_we_Wrze%C5%9Bni.jpg)
Wincenty Harembski (ur. 15 kwietnia 1890 w Pałczynie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski lekarz, polityk i działacz społeczny, poseł na Sejm III kadencji w II RP z ramienia Stronnictwa Narodowego. Uczestnik powstania wielkopolskiego, ofiara zbrodni katyńskiej[1].
Życiorys
Urodził się 15 kwietnia 1890 w Pałczynie, pow. wrzesińskim, w rodzinie Józefa i Franciszki z Dopierałów[2] jako najstarszy z dziewiętnaściorga dzieci. Uczył się w gimnazjach w Poznaniu, Trzemesznie i Wschowie. W 1907 został relegowany z gimnazjum za udział w strajku szkolnym i działalność w Towarzystwie Tomasza Zana. Maturę zdał w 1912 roku, w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Studiował medycynę na Uniwersytetach w Krakowie, Wiedniu, Heidelbergu, Fryburgu i w Monachium, gdzie uzyskał w 1921 roku doktorat.
W czasie I wojny światowej służył w armii niemieckiej, z której został zwolniony jako inwalida. W stopniu kaprala brał udział w powstaniu wielkopolskim, a następnie służył w Wojsku Polskim, z którego odszedł 1 lipca 1925 w stopniu podporucznika rezerwy. Najpóźniej w 1925 otrzymał dyplom lekarza. Praktykował jako lekarz ogólny i ginekolog w Odolanowie, a później w Poznaniu. Był członkiem Rady Miejskiej i Sejmiku Powiatowego w Odolanowie. Członek i oboźny powiatowy Obozu Wielkiej Polski oraz delegat do zarządu powiatowego w Poznaniu i do Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego. W listopadzie 1930 uzyskał mandat posła z listy nr 4, w okręgu wyborczym 37 (Ostrów Wielkopolski), w sejmie zasiadł w Klubie Narodowym. Pracował w komisjach: pracy i opieki społecznej oraz zdrowia.
W 1934, jako podporucznik rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Ostrów Wielkopolski. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu[3].
Zmobilizowany w maju 1939 jako porucznik rezerwy lekarz (7 Szpital Okręgowy Poznań), wziął udział w kampanii wrześniowej i w okolicach Brześcia nad Bugiem dostał się do niewoli radzieckiej. Więziony w obozie w Starobielsku. Został zamordowany wiosną 1940 w Charkowie[1].
Upamiętnienie
Nazwisko Wincentego Harembskiego zostało umieszczone na Pomniku Katyńskim we Wrześni oraz Pomniku Polskiego Państwa Podziemnego w Poznaniu[4].
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
- ↑ a b Parlamentarzyści - Pełny opis rekordu [online], bs.sejm.gov.pl [dostęp 2019-12-02] .
- ↑ Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 103. [dostęp 2021-07-26].
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 225, 780.
- ↑ Pracownicy wielkopolskiej służby zdrowia – ofiary zbrodni katyńskiej upamiętnieni na Pomniku Polskiego Państwa Podziemnego w Poznaniu. poznan.ipn.gov.pl. [dostęp 2021-04-18]. (pol.).
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Marian Torzewski: Harembski Wincenty. W: Roman Nowaczyk (red.): Wrzesiński słownik biograficzny. Wyd. II poprawione i rozszerzone. Września: Wydawnictwo Kropka Jolanta i Waldemar Śliwczyńscy, 2011, s. 85. ISBN 978-83-89494-40-5.