Wyścig Pokoju 1949
| |||
Data | 1-9 maja 1949 | ||
---|---|---|---|
Etapów | 8 | ||
Dystans | 1259 km | ||
Czas zwycięzcy | 36h 26’36’’ (34,684 km/h) | ||
Zgłoszenia | 101 kolarzy | ||
Ukończyło wyścig | 71 kolarzy | ||
Podium | |||
Pierwsze miejsce |
| ||
Drugie miejsce |
| ||
Trzecie miejsce |
| ||
Pozostałe klasyfikacje | |||
Drużynowa |
|
II edycja Wyścigu Pokoju, która odbyła się w dniach 1-9 maja 1949 r. Tym razem organizatorzy (redakcje gazet polskiej „Trybuny Ludu” i czechosłowackiego Rudého práva oraz związki kolarskie z obu krajów) postanowili, że odbędzie się jeden wyścig na trasie Praga-Warszawa. W kolejnych latach wyścig miał na przemian rozpoczynać się w jednym z tych miast.
Ten amatorski wyścig kolarski liczył sobie 1259 km i podzielony był na 8 etapów. W klasyfikacji indywidualnej zwyciężył reprezentant Czechosłowacji Jan Veselý, a drużynowo zespół Francja II. Sędzią głównym wyścigu był Karel Tocl z Czechosłowacji.
Na starcie 2. Wyścigu Pokoju stanęło 18 ekip z 8 państw. Poza zespołami z państw tzw. demokracji ludowej pojawiły się drużyny wystawione przez robotnicze związki sportowe (FSGT z Francji i TUL z Finlandii). Regulamin głosił wprawdzie, że: „W wyścigu mogą brać udział zaproszeni kolarze krajów demokracji ludowej oraz robotniczych związków sportowych innych państwa posiadających licencję państwowych związków kolarskich należących do UCI, ważną na rok 1949”, ale zdecydowano się dopuścić zawodników FSGT, którzy takiej licencji nie posiadali. O ile rok wcześniej nie dopuszczono do startu Albańczyków[1], to tym razem zrobiono odstępstwo od wyżej wspomnianej zasady[2].
Lista startowa
Organizatorzy zadecydowali, że każdy kraj mogą reprezentować maksymalnie 3 drużyny w maksymalnie sześcioosobowych składach. W sumie wystartowało 101 kolarzy spośród których 71 dotarło do mety wyścigu. Drużyny uczestniczące w wyścigu to:
![]() | ![]() | ||
---|---|---|---|
Nido Kote | Ruzhdi Cerma | Elie Bathie | René Rigaut |
Michel Cico | Piro Anghelli | Georges Benedetto | Maurice Herbulot |
Sterjo Koco | Lacej Gani | Roger Ilitch | Michel Garcia |
![]() | ![]() | ||
Jordan Konstantinow | Ilija Wełczew | Raymond Bordel | Charles Darbois |
Miłko Rusew | Slavi Nikołow | René Labois | Edouard Gougeon |
Kelczo Dobrew | Stefan Iwanow | Jacques Nedellec | |
![]() | ![]() | ||
Nikoła Nenow | Grigor Dobrew | Józef Kapiak | Wacław Wójcik |
Todor Diszew | Cwetko Georgijew | Wacław Wrzesiński | Lucjan Pietraszewski |
Iwan Dinew | Georgi Geszew | Marian Rzeźnicki | Roman Siemiński |
![]() | ![]() | ||
Angeł Mitow | Panajet Rajczew | Ryszard Kudert | Teofil Sałyga |
Angeł Milew | Christo Christow | Robert Nowoczek | Wilhelm Weglenda |
Borys Michajłow | Stojko Wojewodow | Henryk Czyż | Stefan Mich |
![]() | ![]() | ||
Jan Veselý | Jiří Holubec | Władysław Wandor | Eugeniusz Targoński |
Emanuel Krejčů | Milan Perič | Tadeusz Olszewski | Jerzy Liszkiewicz |
Květoslav Bohdan | Vladimír Siegl | Władysław Motyka | Roman Bukowski |
![]() | ![]() | ||
Antonín Doležalík | Lubomír Puklický | Marin Niculescu | Ervant Norhadian |
Antonín Veverka | František Hanus | Gheorghe Negoescu | Luciano Horvatin |
Karel Vaverka | Miroslav Jeník | Constantin Șandru | Nicolae Chicomban |
![]() | ![]() | ||
Josef Pavlas | Ladislav Javořík | Traian Chicomban | Constantin Cihodaru |
Jurij Ejem | Zdeněk Šrámek | Iulian Gociman | Ștefan Petrescu |
Oldřich Mládek | Jaroslav Aubrecht | ||
![]() | ![]() | ||
Onni Niemi | Zoltan Tobias | László Papp | |
Tykö Pellinen | Károly Kovács | Mihály Mayer | |
Sulo Punkinen | János Ötvös | Gyula Sere | |
![]() | ![]() | ||
Antoine Tarrega | Eugène Garnier | Mihály Irhazi | Ferenc Gal |
Charles Riegert | Jacques Evesque | Ede Kaiser | Géza Kertész |
Fausty Donati | Henri Beaumont | Ferenc Jonas | László Vida |
W porównaniu do 1. edycji wyścigu zabrakło kolarzy z Jugosławii, której reprezentanci zwyciężyli w klasyfikacjach indywidualnych obu wyścigów zaliczanych do tejże edycji.
Trasa wyścigu
Licząca 1259 km trasa została podzielona na 8. etapów. Pierwsze cztery etapy w całości przebiegały przez terytorium Czechosłowacji. Na V etapie z Ostrawy do Katowic kolarze przekroczyli granicę czechosłowacko-polską. Kolejne trzy etapy przebiegały przez terytorium Polski. Najdłuższym etapem był, liczący 212 km, etap VII z Wrocławia do Łodzi. Najkrótszy etap miał długość 111 km z Gottwaldova[3] do Ostrawy.
Przebieg wyścigu
Przed startem wyścigu za faworytów do zwycięstwa w klasyfikacji indywidualnej uważano kolarzy z Francji. Drużynowo faworytami byli Polacy, gdyż w pierwszym zespole zebrano najlepszych kolarzy z zespołów, które zwyciężyły w klasyfikacjach drużynowych w 1. edycji wyścigu.
Jak się później okazało przewidywania te były tylko częściowo zgodne z prawdą. Wyścig Pokoju w 1949 r. zdominował reprezentant Czehcosłowacji Jan Veselý, który odniósł pięć zwycięstw etapowych. Jego głównym rywalem był Francuz Eugene Garnier. Do VI etapu Francuz dotrzymywał kroku reprezentantowi Czechosłowacji, któremu dopiero na najdłuższym VII etapie z Wrocławia do Łodzi, udało się uzyskać przewagę piętnastu minut nad konkurentem. Ostatecznie na mecie wyścigu w Warszawie utrzymując przewagę blisko dwunastu minut nad innym Francuzem Maurice'em Herbulotem, a Eugene Garnier ukończył rywalizację na czwartym miejscu.
Klasyfikacja generalna wyścigu pokazuje, że silne zespoły wystawił francuski związek FSGT. W sumie czterech Francuzów z zespołów Francja I i Francja II zajęło miejsca od 2. do 5. W rywalizacji drużynowej od początku ton nadawały zespoły Czechosłowacji I i Francji II. Później do walki włączyły się zespoły Francji I i Polski I. Polacy dzięki doskonałej jeździe na ostatnim etapie wywalczyli drugie miejsce w klasyfikacji drużynowej wyścigu.
W 2. edycji Wyścigu Pokoju siła kolarzy w peletonie była bardzo różna. Różnica między 1. i 10. kolarzem wyścigu wynosiła niemal pół godziny. Ostatni sklasyfikowany kolarz Bułgar Borys Michajłow stracił do zwycięzcy ponad sześć i pół godziny. W rywalizacji drużynowej dwa najsłabsze zespoły Finlandii i Rumunii II straciły odpowiednio ponad dziewięć i ponad dziesięć godzin.
Wyniki
Pierwszy etap ujawnił układ sił w peletonie. Z bardzo dobrej strony pokazali się kolarze francuscy, których pięciu znalazło się w czołowej dziesiątce na mecie etapu. Jednak jego zwycięzcą został reprezentant Czechosłowacji Jan Veselý. W klasyfikacji drużynowej na czele znalazł się zespół Francji II a Polacy, którzy nie trafili z formą na początek wyścigu i dodatkowo mieli pecha (pięć defektów) stracili do zwycięzców niemal 15 minut.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Czechosłowacja I | 4:05,40 |
2. | ![]() | Francja I | +0,00 |
3. | ![]() | Francja II | +0,00 |
4. | ![]() | Francja II | +0,08 |
5. | ![]() | Czechosłowacja I | +3,46 |
6. | ![]() | Czechosłowacja I | +4,11 |
7. | ![]() | Francja II | +4,11 |
8. | ![]() | Francja II | +4,11 |
9. | ![]() | Węgry I | +4,11 |
10. | ![]() | Czechosłowacja II | +5,50 |
II etap, (2 maja 1949), Pardubice – Brno (137 km)
Drugi etap był podobny do pierwszego. Na metę pierwsza dotarła dwójka kolarzy: Jan Veselý z Czechosłowacji i podążający za nim jak cień Francuz Eugene Garnier. Ponownie zwyciężył Veselý i ponownie w pierwszej dziesiątce było pięciu Francuzów. Tym razem w pierwszej dziesiątce znalazł się jeden Polak Wacław Wójcik. Nie poprawiło to jednak sytuacji zespołu Polska I, którego strata do liderującej Francji II urosła do nieco ponad 24 minut, mimo że awansował na czwarte miejsce w klasyfikacji drużynowej.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Czechosłowacja I | 4:00,56 |
2. | ![]() | Francja I | +0,00 |
3. | ![]() | Czechosłowacja I | +1,36 |
4. | ![]() | Francja II | +2,04 |
5. | ![]() | Francja III | +3,02 |
6. | ![]() | Rumunia I | +3,02 |
7. | ![]() | Polska I | +3,02 |
8. | ![]() | Francja II | +3,02 |
9. | ![]() | Francja I | +3,02 |
10. | ![]() | Czechosłowacja II | +3,02 |
III etap, (3 maja 1949), Brno – Gottwaldov (140 km)
Trzeci etap był radośniejszy dla kibiców kolarstwa w Polsce. Jego zwycięzcą został Marian Rzeźnicki, który finiszował dziesięć sekund przed Francuzem Charles'em Rigertem. Lider wyścigu Jan Veselý tym razem przyjechał w głównej grupie ze stratą minuty i czternastu sekund do zwycięzcy. Drużynowo etap wygrali Polacy, których pięciu znalazło się w pierwszej dziesiątce, jednak ich strata do prowadzącej w klasyfikacji drużynowej Francji II zmniejszyła się o zaledwie 20 sekund i w dalszym ciągu wynosiła około 24 minut.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Polska I | 4:25,22 |
2. | ![]() | Francja I | +0,10 |
3. | ![]() | Czechosłowacja II | +0,20 |
4. | ![]() | Francja II | +0,20 |
5. | ![]() | Węgry I | +1,14 |
6. | ![]() | Czechosłowacja I | +1,14 |
7. | ![]() | Polska I | +1,14 |
8. | ![]() | Polska I | +1,14 |
9. | ![]() | Polska II | +1,14 |
10. | ![]() | Polska I | +1,14 |
IV etap, (4 maja 1949), Gottwaldov – Ostrawa (111 km)
Na najkrótszym etapie 2. edycji Wyścigu Pokoju nie doszło do żadnych zmian w klasyfikacjach indywidualnej i drużynowej, gdyż na metę w Ostrawie przyjechała duża 28-osobowa grupa. Z niej najszybciej finiszował, potwierdzając swój prymat w klasyfikacji generalnej, reprezentant Czechosłowacji Jan Veselý, wyprzedzając Węgra Károly Kovácsa i zwycięzcę poprzedniego etapu Polaka Mariana Rzeźnickiego.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Czechosłowacja I | 3:35,26 |
2. | ![]() | Węgry I | +0,00 |
3. | ![]() | Polska I | +0,00 |
4. | ![]() | Francja II | +0,00 |
5. | ![]() | Rumunia I | +0,00 |
6. | ![]() | Polska I | +0,00 |
7. | ![]() | Polska II | +0,00 |
8. | ![]() | Francja I | +0,00 |
V etap, (6 maja 1949), Ostrawa – Katowice (147 km)
Piąty etap 2 edycji Wyścigu Pokoju, rozegrany po dniu przerwy, pokazał siłę kolarzy francuskich, którym tym razem udało się zgubić lidera wyścigu Jana Veselego z Czechosłowacji. Jednak niestety dla nich ich najwyżej sklasyfikowany kolarz (wicelider wyścigu) Eugene Garnier przyjechał tuż za Czechosłowakiem. Etapowe zwycięstwo odniósł Charles Riegert, który na metę dojechał razem ze swoim rodakiem Maurice'em Herbulotem. Kolejne dwa miejsca zajęli Polacy Henryk Czyż i Wacław Wójcik, którzy jako drużyna zaczęli odżywać po słabym początku wyścigu. Jednak w drużynowej klasyfikacji generalnej nadal przewodziła Francja II, a zespół Polski I zmniejszył straty do nieco ponad 20 minut.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Francja I | 4:02,13 |
2. | ![]() | Francja II | +0,00 |
3. | ![]() | Polska II | +0,15 |
4. | ![]() | Polska I | +0,21 |
5. | ![]() | Francja III | +0,54 |
6. | ![]() | Czechosłowacja I | +1,15 |
7. | ![]() | Francja I | +1,16 |
8. | ![]() | Czechosłowacja I | +1,19 |
9. | ![]() | Polska II | +1,21 |
10. | ![]() | Rumunia I | +1,23 |
VI etap, (7 maja 1949), Katowice – Wrocław (184 km)
Na 6 etapie powtarza się znowu schemat znany z kilku wcześniejszych etapów. Czwarte etapowe zwycięstwo odnosi Jan Veselý z Czechosłowacji a tuż za nim przyjeżdżają Francuzi, drugie miejsce zajmuje jego „cień” Eugene Garnier. Finiszują oni z minimalną przewagą nad kolejnymi kolarzami, którzy tworzą w sumie ponad 40-osobową grupę. W klasyfikacjach zarówno indywidualnej jak i drużynowej nie następują w związku z tym, żadne istotne zmiany.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Czechosłowacja I | 5:34,12 |
2. | ![]() | Francja I | +0,01 |
3. | ![]() | Francja III | +0,02 |
4. | ![]() | Węgry I | +0,02 |
5. | ![]() | Polska I | +0,02 |
6. | ![]() | Czechosłowacja I | +0,02 |
7. | ![]() | Rumunia I | +0,02 |
8. | ![]() | Polska II | +0,02 |
9. | ![]() | Polska I | +0,02 |
10. | ![]() | Polska I | +0,02 |
11. | ![]() | Polska I | +0,02 |
VII etap, (8 maja 1949), Wrocław – Łódź (212 km)
Najdłuższy etap 2. edycji Wyścigu Pokoju był, jak się okazało, rozstrzygający dla ostatecznych wyników w klasyfikacji indywidualnej. Swoje wielkie zdolności i siłę pokazał lider, reprezentujący Czechosłowację Jan Veselý, któremu udało się zgubić Francuzów (zwłaszcza dotychczasowego wicelidera Eugena Garniera – stracił ponad 15 minut). Veselý wygrał ten etap po samotnej ucieczce (było to jego piąte zwycięstwo na siedem rozegranych do tej pory etapów). Drugiego na mecie Charlesa Riegerta wyprzedził o ponad trzy i pół minuty. Dobrze na tym etapie pojechała drużyna Polska I, która awansowała na drugie miejsce i zniwelowała przewagę zespołu Francja I z ponad dwudziestu do dziewięciu minut.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Czechosłowacja I | 5:29,58 |
2. | ![]() | Francja I | +3,36 |
3. | ![]() | Rumunia I | +3,59 |
4. | ![]() | Polska I | +4,10 |
5. | ![]() | Polska I | +6,55 |
6. | ![]() | Rumunia I | +6,57 |
7. | ![]() | Francja II | +10,35 |
8. | ![]() | Francja II | +11,42 |
9. | ![]() | Czechosłowacja I | +14,32 |
10. | ![]() | Francja III | +14,40 |
VIII etap, (9 maja 1949), Łódź – Warszawa (185 km)
Zwycięstwo w indywidualnej klasyfikacji zostało już rozstrzygnięte, walka jednak wciąż toczyła się o zwycięstwo w klasyfikacji drużynowej. Polacy nie chcieli się poddać i w związku z tym ostatni etap 2. edycji Wyścigu Pokoju nie był etapem „przyjaźni”. Na ulicach Piotrkowa Trybunalskiego, przez który prowadziła trasa wyścigu dwójce Polaków Teofilowi Sałydze i Lucjanowi Pietraszewskiemu udało się uciec Francuzom. Razem z nimi uciekli również reprezentanci Czechosłowacji František Hanus i Kvetoslav Bohdan. W pewnym momencie ta czwórka miała nawet siedem minut przewagi nad peletonem. Niestety dla Polaków tylko Pietraszewski był członkiem mającej szanse na zwycięstwo Polski I a Sałyga jechał w barwach Polski II. Ostatecznie w Warszawie zwyciężył Pietraszewski wygrywając minimalnie z Hanusem. Lider i zwycięzca wyścigu Jan Veselý przyjechał piąty ze stratą ponad czterech minut do Polaka. Tuż za nim linię mety minął jego „cień” Eugene Garnier. Ostatecznie w klasyfikacji drużynowej wygrała Francja II a drugie miejsce zajęła Polska I ze stratą, którą udało się zmniejszyć do trzech minut i 26 sekund.
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|
1. | ![]() | Polska I | 5:05,55 |
2. | ![]() | Czechosłowacja II | +0,02 |
3. | ![]() | Polska II | +0,41 |
4. | ![]() | Czechosłowacja I | +1,06 |
5. | ![]() | Czechosłowacja I | +4,25 |
6. | ![]() | Francja I | +4,25 |
7. | ![]() | Polska I | +4,25 |
8. | ![]() | Węgry I | +4,26 |
9. | ![]() | Czechosłowacja II | +4,27 |
10. | ![]() | Bułgaria I | +4,28 |
Etapy podsumowanie
Etap | Data | Start – meta | Długość (km) | Zwycięzca etapu | Czas Średnia prędkość | Lider | Lider drużynowy wyścigu |
I etap | 1 maja | Praga – Pardubice | 143 km | ![]() | 4h 05'40" 34,9 km/h | ![]() | ![]() |
II etap | 2 maja | Pardubice-Brno | 137 km | ![]() | 4h 00'56" 34,1 km/h | ||
III etap | 3 maja | Brno-Gottwaldov | 140 km | ![]() | 4h 25'22" 31,7 km/h | ||
IV etap | 4 maja | Gottwaldov-Ostrawa | 111 km | ![]() | 3h 35'26" 30,9 km/h | ||
V etap | 6 maja | Ostrawa-Katowice | 147 km | ![]() | 4h 02'13" 36,4 km/h | ||
VI etap | 7 maja | Katowice-Wrocław | 184 km | ![]() | 5h 34'12" 33,0 km/h | ||
VII etap | 8 maja | Wrocław-Łódź | 212 km | ![]() | 5h 29'58" 38,6 km/h | ||
VIII etap | 9 maja | Łódź-Warszawa | 185 km | ![]() | 5h 05'55" 36,3 km/h |
Klasyfikacja indywidualna
Koszulka żółta
L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata | L.p. | Zawodnik | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | Czechosłowacja I | 36:26,36 | 37. | ![]() | Węgry I | +1:13,49 |
2. | ![]() | Francja II | +11,55 | 38. | ![]() | Polska III | +1:16,27 |
3. | ![]() | Francja I | +12,19 | 39. | ![]() | Czechosłowacja II | +1:16,44 |
4. | ![]() | Francja I | +15,29 | 40. | ![]() | Polska III | +1:20,45 |
5. | ![]() | Francja II | +15,59 | 41. | ![]() | Rumunia I | +1:23,46 |
6. | ![]() | Polska I | +16,12 | 42. | ![]() | Węgry II | +1:25,14 |
7. | ![]() | Polska I | +25,06 | 43. | ![]() | Czechosłowacja II | +1:28,31 |
8. | ![]() | Węgry I | +26,10 | 44. | ![]() | Francja III | +1:29,26 |
9. | ![]() | Polska II | +26,11 | 45. | ![]() | Bułgaria I | +1:30,19 |
10. | ![]() | Czechosłowacja II | +29,18 | 46. | ![]() | Czechosłowacja II | +1:41,04 |
11. | ![]() | Francja II | +30,41 | 47. | ![]() | Czechosłowacja III | +1:44,14 |
12. | ![]() | Czechosłowacja I | +32,26 | 48. | ![]() | Węgry II | +1:45,22 |
13. | ![]() | Polska III | +34,18 | 49. | ![]() | Bułgaria I | +1:45,48 |
14. | ![]() | Polska I | +41,15 | 50. | ![]() | Bułgaria II | +1:52,13 |
15. | ![]() | Rumunia I | +41,34 | 51. | ![]() | Polska III | +2:00,56 |
16. | ![]() | Polska I | +45,16 | 52. | ![]() | Polska III | +2:05,50 |
17. | ![]() | Węgry I | +47,18 | 53. | ![]() | Czechosłowacja I | +2:06,41 |
18. | ![]() | Albania | +50,38 | 54. | ![]() | Polska II | +2:11,59 |
19. | ![]() | Rumunia I | +50,54 | 55. | ![]() | Bułgaria II | +2:25,26 |
20. | ![]() | Polska I | +52,14 | 56. | ![]() | Albania | +2:28,28 |
21. | ![]() | Francja III | +53,38 | 57. | ![]() | Francja III | +2:51,51 |
22. | ![]() | Polska II | +54,22 | 58. | ![]() | Rumunia II | +2:52,17 |
23. | ![]() | Polska I | +54,50 | 59. | ![]() | Rumunia II | +2:57,33 |
24. | ![]() | Polska II | +54,56 | 60. | ![]() | Czechosłowacja III | +2:59,15 |
25. | ![]() | Polska II | +59,00 | 61. | ![]() | Węgry I | +3:09,51 |
26. | ![]() | Francja I | +59,06 | 62. | ![]() | Finlandia | +3:41,02 |
27. | ![]() | Bułgaria I | +1:00,53 | 63. | ![]() | Finlandia | +3:43,58 |
28. | ![]() | Polska II | +1:01,40 | 64. | ![]() | Bułgaria III | +3:48,09 |
29. | ![]() | Rumunia I | +1:02,01 | 65. | ![]() | Finlandia | +3:51,24 |
30. | ![]() | Francja III | +1:04,10 | 66. | ![]() | Bułgaria III | +3:53,49 |
31. | ![]() | Czechosłowacja III | +1:06,02 | 67. | ![]() | Bułgaria III | +3:56,28 |
32. | ![]() | Rumunia II | +1:06,41 | 68. | ![]() | Bułgaria II | +4:19,35 |
33. | ![]() | Czechosłowacja II | +1:07,21 | 69. | ![]() | Bułgaria | +4:57,20 |
34. | ![]() | Czechosłowacja II | +1:07,59 | 70. | ![]() | Rumunia II | +5:42,53 |
35. | ![]() | Rumunia I | +1:09,36 | 71. | ![]() | Bułgaria III | +6:42,03 |
36. | ![]() | Bułgaria | +1:13,22 |
Klasyfikacja drużynowa
Na wynik składa się rzeczywista suma czasów – bez bonifikat – trzech pierwszych zawodników drużyny na każdym etapie.
L.p. | Drużyna | Czas/strata | L.p. | Drużyna | Czas/strata |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 110:13,31 | 10. | ![]() | +1:56,46 |
2. | ![]() | +3,26 | 11. | ![]() | +2:00,51 |
3. | ![]() | +12,28 | 12. | ![]() | +2:11,49 |
4. | ![]() | +13,46 | 13. | ![]() | +3:16,46 |
5. | ![]() | +38,38 | 14. | ![]() | +5:35,28 |
6. | ![]() | +42,32 | 15. | ![]() | +6:33,42 |
7. | ![]() | +1:24,55 | 16. | ![]() | +9:22,41 |
8. | ![]() | +1:32,52 | 17. | ![]() | +10:39,06 |
9. | ![]() | +1:41,24 | ![]() | zdekompletowana |
Przypisy
- ↑ Bogdan Tuszyński: Wyścig Pokoju 1948-1988. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Sport i Turystyka", 1989, s. 27. ISBN 83-217-2662-3.
- ↑ Bogdan Tuszyński: Wyścig Pokoju 1948-1988. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Sport i Turystyka", 1989, s. 51. ISBN 83-217-2662-3.
- ↑ Od 1 stycznia 1949 r. do 31 grudnia 1989 r. miasto Zlin w Czechach nosiło nazwę Gottwaldov na cześć komunistycznego prezydenta Klementa Gottwalda.
- ↑ a b Kelczo lub Grigor
Bibliografia
- Tuszyński Bogdan, Wyścig Pokoju 1948-1988, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Wyd. I, Warszawa, 1989, s. 38-48, ISBN 83-217-2662-3
- 2. edycja. museociclismo.it. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-18)]. Wyścigu Pokoju w serwisie www.museociclismo.it
- 2. edycja Wyścigu Pokoju w serwisie cyclingarchives.com
- II Friedensfahrt 1949 Starterliste (Lista startowa 2. edycji Wyścigu Pokoju). [dostęp 2013-12-07]. (niem.).