Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie
Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie | |
Data założenia | 1 stycznia 1952 |
---|---|
Państwo |
|
Województwo | |
Adres | Al. Mickiewicza 30, Kraków |
Dziekan | dr hab. inż Krzysztof Mendrok, prof. AGH |
Położenie na mapie Krakowa ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki (skrót: IMiR lub WIMiR) – jest jednym z 17 wydziałów wchodzących w skład Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W rankingu kategoryzacji z 2013 roku Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wydział ten został uznany za najlepszy w kraju[1].
Prowadzi kształcenie na kierunkach Mechanika i Budowa Maszyn, Automatyka Przemysłowa i Robotyka, Inżynieria Mechatroniczna, które od wielu lat są na jednym z trzech pierwszych miejsc w najbardziej opiniotwórczych rankingach, a także na unikalnych kierunkach jak Inżynieria Akustyczna oraz Inżynieria Mechaniczna i Materiałowa. Prowadzi także kształcenie w j. angielskim na kierunku Mechatronic Engineering posiadającym akredytację amerykańskiej instytucji ABET.
- Siedziba Wydziału znajduje się w Kampusie Głównym AGH w Pawilonie B-2.
Władze
- Dziekan: prof. Krzysztof Mendrok
- Prodziekan ds. Nauki: dr hab. inż. Grzegorz Cieplok, prof. AGH
- Prodziekan ds. Kształcenia: dr hab. inż. Waldemar Rączka, prof. AGH
- Prodziekan ds. Ogólnych: dr hab. inż. Krzysztof Kołodziejczyk, prof. AGH
- Prodziekan ds. Studenckich: dr inż. Krzysztof Zagórski
- Prodziekan ds. Współpracy i Projektów: dr hab. inż. Marcin Kot, prof. AGH
- Kolegium Wydziału
- Komisje KW
Kierunki i specjalizacje
Mechanika i Budowa Maszyn[2]
- Eksploatacja i Technologia Maszyn i Pojazdów[3]
- Informatyka w Inżynierii Mechanicznej[4]
- Inżynieria Systemów Wytwarzania[5]
- Inżynieria Zrównoważonych Systemów Energetycznych[6]
- Maszyny do Robót Ziemnych i Transportu Bliskiego[7]
- Maszyny Górnicze[8]
- Komputerowe Wspomaganie Projektowania[9]
- Transport Linowy[10]
- Inżynieria Materiałów Konstrukcyjnych[11]
Automatyka Przemysłowa i Robotyka[2]
- Automatyka i Metrologia[12]
- Automatyka w Górniczych Systemach Maszynowych[13]
- Automatyka w Systemach Transportowych[14]
- Robotyka[15]
Inżynieria Mechatroniczna[2]
Inżynieria Akustyczna[2]
Mechanical Engineering (z językiem angielskim jako wykładowym)
Mechatronic Engineering (z językiem angielskim jako wykładowym)
- Mechatronic Design
Struktura organizacyjna
W skład Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki wchodzi 9 katedr:
- Katedra Inżynierii Maszyn i Transportu[20]
- Katedra Systemów Wytwarzania[21]
- Katedra Automatyzacji Procesów[22]
- Katedra Systemów Energetycznych i Urządzeń Ochrony Środowiska[23]
- Katedra Mechaniki i Wibroakustyki[24]
- Katedra Robotyki i Mechatroniki[25]
- Katedra Projektowania i Eksploatacji Maszyn[26]
Historia wydziału
Dziekani wydziału
- prof. Kazimierz Szawłowski (1952–1953)
- prof. Wacław Lesiecki (1953–1956)
- prof. Stanisław Markowski (1956–1960)
- prof. Jan Anioła[27] (1960–1962)
- prof. Mieczysław Damasiewicz (1962–1964)
- prof. Stanisław Markowski (1964–1966)
- prof. Eugeniusz Podoba (1966–1969)
- prof. Adam Siemieniec (1969–1975)
- prof. Zygmunt Drzymała (1975–1978)
- prof. Józef Giergiel (1978–1987)
- prof. Artur Bęben (1987–1990)
- prof. Andrzej Skorupa (1990–1996)
- prof. Janusz Kowal (1996–1999)
- prof. Wojciech Batko (1999–2002)
- prof. Włodzimierz Kowalski (2002–2005)
- prof. Janusz Kowal (2005–2012)
- prof. Antoni Kalukiewicz (2012-2020)
- prof. Krzysztof Mendrok (2020-2024)
Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki jest jednym z najstarszych i największych Wydziałów Akademii Górniczo−Hutniczej w Krakowie. Prowadzi działalność naukową i dydaktyczną, kształcąc badaczy, inżynierów, nauczycieli akademickich i ludzi biznesu.
Początek funkcjonowania Wydziału datuje się na rok 1952, jednak idea jego utworzenia pojawiła się w Akademii Górniczej wcześniej, bo w 1922 roku, kiedy to prof. Jan Krauze skierował do Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego postulat utworzenia osobnego wydziału mechanicznego z dwoma oddziałami: konstrukcyjnym i mechanicznym.
Następnie, w roku 1926, Ogólne Zebranie Profesorów Akademii Górniczej wypowiedziało się za utworzeniem na uczelni Wydziału Mechanicznego lub Elektromechanicznego.
Rozwój nauk mechanicznych nastąpił w Akademii Górniczo−Hutniczej po II Wojnie Światowej.
8 stycznia 1946 roku, na uczelni rozpoczęły działalność nowe wydziały, a wśród nich Wydział Elektromechaniczny, którego organizatorem i pierwszym dziekanem został prof. Jan Krauze.
W skład Wydziału weszły zakłady:
- Maszynoznawstwa;
- Mechaniki Teoretycznej;
- Obróbki Mechanicznej Materiałów,
- Silników Cieplnych oraz Pomp i Wentylatorów.
Wśród pracowników nie zabrakło uczonych reprezentujących dyscypliny mechaniczne:
- Jan Krauze,
- Wacław Olszak,
- Witold Biernawski,
- Stefan Ziemba,
- Kazimierz Szawłowski.
Dla prof. Maksymiliana Tytusa Hubera utworzono Zakład Wyższych Zagadnień Mechaniki.
Ówcześni absolwenci Wydziału, w zależności od wybranego profilu kształcenia, otrzymywali tytuł magistra inżyniera mechanika lub magistra inżyniera elektryka.
W 1952 roku doszło do podziału Wydziału Elektromechanicznego na Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa oraz Wydział Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa, od którego zaczyna się właściwa historia wydziału.
- Pierwszym dziekanem został prof. Maksymilian Szawłowski.
W skład nowego Wydziału weszły:
- Katedra i Zakład Maszyn Hutniczych (kierownik prof. Stanisław Zygmuntowicz),
- Katedra Maszyn i Urządzeń Górniczych z trzema zakładami (kierownik prof. Wacław Lesiecki),
- Katedra Maszynoznawstwa z dwoma zakładami (kierownik prof. Edmund Chromiński),
- Katedra i Zakład Mechaniki Technicznej (kierownik prof. Mieczysław Damasiewicz),
- Katedra i Zakład Technologii Mechanicznej (kierownik prof. Witold Biernawski),
- Katedra i Zakład Wytrzymałości Materiałów (kierownik prof. Aleksander Lisowski).
Główną bazą dydaktyczną i naukową Wydziału został, oddany do użytku w 1953 roku, pawilon B−2 wraz z halą maszyn, a także przedwojenny budynek Laboratorium Maszynowego tzw. PKS.
W pierwszym roku działalności na Wydziale Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa studiowały 403 osoby.
Rok akademicki 1957/1958 przyniósł szereg zmian organizacyjnych na uczelni.
Wydział otrzymał nową nazwę – Maszyn Górniczych i Hutniczych, utworzono także nowe jednostki:
- Katedrę i Zakład Historii Techniki i Nauk Technicznych
- Katedrę Maszyn Przeróbki Kopalin.
Powstały także dwa punkty konsultacyjne: w Olkuszu i w Kielcach.
Drugi z nich przemieniono potem w Wyższą Szkołę Inżynierską, a następnie w Politechnikę Świętokrzyską.
W tym czasie wzrosła również liczba studentów na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych.
W roku akademickim 1964/1965 było ich 1355 (w tym 471 na studiach zaocznych i wieczorowych). W 1965 roku Wydział uzyskał uprawnienia nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego w zakresie mechaniki i budowy maszyn.
Rok 1969 przyniósł kolejne zmiany organizacyjne na wszystkich uczelniach w Polsce.
Na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych w miejsce katedr powstały instytuty:
- Instytut Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Automatyki (dyrektor prof. T. Kubiczek),
- Instytut Maszyn Hutniczych i Automatyki (dyrektor prof. Jan Anioła),
- Instytut Podstaw Konstrukcji Maszyn (dyrektor doc. M. Warszyński).
W 1974 roku na bazie Środowiskowego Laboratorium Drgań i Szumów (utworzonego w 1971 roku) oraz Zakładu Mechaniki Technicznej i Teorii Sterowania, powstał Instytut Mechaniki i Wibroakustyki.
W 1992 roku doszło do dalszego poszerzenia działalności naukowej i dydaktycznej Wydziału, który od tego czasu nosi, obowiązującą do dziś, nazwę – Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.
W kolejnym roku powrócono do struktury katedralnej.
W miejsce czterech instytutów utworzono więc dziewięć katedr i zakładów:
- Katedra Wytrzymałości i Technologii Maszyn (kierownik katedry: prof. dr hab. inż Andrzej Skorupa),
- Katedra Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Transportowych (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Antoni Kalukiewicz),
- Katedra Urządzeń Technologicznych i Ochrony Środowiska (kierownik katedry: prof. zw. dr hab. inż. Zygmunt Drzymała),
- Katedra Automatyzacji Procesów (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Janusz Kowal),
- Katedra Maszyn i Urządzeń Energetycznych (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Stanisław Gumuła),
- Katedra Transportu Linowego (kierownik katedry: dr hab. inż. Marian Wójcik, prof, AGH),
- Katedra Mechaniki i Wibroakustyki (kierownik katedry: dr hab. inż. Jerzy Wiciak, prof. AGH),
- Katedra Robotyki i Mechatroniki (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Tadeusz Uhl),
- Katedra Wytrzymałości Materiałów i Konstrukcji (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Stanisław Wolny),
- Pracownia Akustyki Strukturalnej i Materiałów Inteligentnych (kierownik pracowni: prof. dr hab. inż. Ryszard Panuszka),
- Zakład Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn (kierownik zakładu: dr hab. inż. Józef Salwiński, prof, AGH).
Przypisy
- ↑ Kategoryzacja 2013. www.imir.agh.edu.pl, 2013. [dostęp 2013-12-22].
- ↑ a b c d WIMiR AGH - Specjalności
- ↑ MiBM - Eksploatacja i Technologia Maszyn i Pojazdów
- ↑ MiBM - Informatyka w inżynierii mechanicznej
- ↑ MiBM - Inżynieria systemów wytwarzania
- ↑ MiBM - Inżynieria zrównoważonych systemów energetycznych
- ↑ MiBM - Maszyny do robót ziemnych i transportu bliskiego
- ↑ MiBM - Maszyny górnicze
- ↑ MiBM - Komputerowe wspomaganie projektowania
- ↑ MiBM - Transport linowy
- ↑ MiBM - Inżynieria materiałów konstrukcyjnych
- ↑ Specjalizacja: Automatyka i metrologia
- ↑ Specjalizacja: Automatyka w górniczych systemach maszynowych
- ↑ Specjalizacja: Automatyka w systemach transportowych
- ↑ Specjalizacja: Robotyka
- ↑ Specjalizacja: Projektowanie mechatroniczne
- ↑ Specjalizacja: Wytwarzanie mechatroniczne
- ↑ IA - Inżynieria dźwięku w mediach i kulturze
- ↑ IA - Drgania i hałas w technice i środowisku
- ↑ Katedra Inżynierii Maszyn i Transportu
- ↑ Katedra Systemów Wytwarzania
- ↑ Katedra Automatyzacji Procesów
- ↑ Katedra Systemów Energetycznych i Urządzeń Ochrony Środowiska
- ↑ Katedra Mechaniki i Wibroakustyki
- ↑ Katedra Robotyki i Mechatroniki
- ↑ Katedra Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn
- ↑ Jan Anioła
Bibliografia
- Ćwierć wieku Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych 1952-1977. Kraków: Wydawnictwo uczelniane AGH, 1977. (pol.).
- Julian Sulima-Samujłło: Kronika i spis absolwentów AGH 1919-1979 (3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne). Kraków: Wydawnictwo uczelniane AGH, 1979. (pol.).
- Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH. Kraków: Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, 1997. (pol.).
- Kto jest kim w Polsce. Edycja 3.. Warszawa: Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, 1993. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Historia Wydziału
- Biblioteka Główna AGH
- p
- d
- e
Wydziały |
|
---|---|
Wydziały już nieistniejące |
|
Inne jednostki |