Zinaida Samczuk
Data i miejsce urodzenia | 24 listopada 1926 |
---|---|
Data śmierci | 1996 |
Zawód, zajęcie | laborantka |
Narodowość | Ukrainka |
Rodzice | Musij Skakalski, Hanna Skakalska |
Małżeństwo | Wołodymyr Samczuk |
Dzieci | 2 |
Odznaczenia | |
![]() |
Zinaida Samczuk z domu Skakalska, ukr. Зінаїда Самчук (ur. 24 listopada 1926 w Krzemieńcu, zm. 1996) – Ukrainka, która pomagała Polakom podczas II wojny światowej.
Życiorys
Zinaida wraz z rodzicami, Musijem i Hanną oraz siostrą ojca, także Hanną, mieszkała przy ulicy Szerokiej w Krzemieńcu na Wołyniu. W momencie wybuchu II wojny światowej uczyła się w liceum[1].
Po wkroczeniu do miasta Sowietów, Skakalscy przyjęli do swojego domu Marię Pietroniec oraz jej siostrę Janinę Paulus z czteroletnią córką Alicją (po mężu Gienc). Hanna, siostra Musija, była już wcześniej nianią Alicji. Skakalscy zapewnili im schronienie i wyżywienie. Uchronili je w ten sposób deportacją na Syberię. Zinaida dostarczała obu rodzinom żywność od krewnych ze wsi. W 1943 roku, po nasileniu się działalności ukraińskich nacjonalistów, Musji został ostrzeżony przed reakcją OUN-UPA wobec osób pomagających Polakom. W konsekwencji ukrywające się musiały opuścić dom Skakalskich. Niemniej Musij pomógł im przeprowadzić ucieczkę pociągiem z Krzemieńca na Lubelszczyznę. Po wojnie rodziny utrzymywały kontakt, a w 1965 roku udało im się ponownie spotkać[1].
Zinaida po zakończeniu wojny pracowała jako laborantka w szpitalu. Z Wołodymyrem Samczukiem miała dwóch synów[1].
Za pomoc okazaną Polkom Zinaida oraz pozostali członkowie jej rodziny w 2022 roku została pośmiertnie odznaczona Medalem Virtus et Fraternitas[2]. Podczas uroczystej dekoracji rodzinę Skakalskich reprezentował syn Zinaidy Samczuk – Wołodymir Samczuk[3].
Przypisy
- ↑ a b c Skakalska, Zinaida Samczuk z d. Skakalska Musij Skakalski, Hanna Skakalska, Hanna Skakalska, Zinaida Samczuk z d. Skakalska - Instytut Pileckiego [online], instytutpileckiego.pl [dostęp 2023-04-18] (pol.).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 2022 r. nr rej. 538/2022 o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2023 r. poz. 286).
- ↑ Virtus et Fraternitas 2022 - oni spieszyli z pomocą [online], MuzeOn, 26 grudnia 2022 [dostęp 2023-04-17] (pol.).