Zofia Sztetyłło
![]() Zofia Sztetyłło (1978) | |
Państwo działania |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 9 stycznia 1932 |
Data i miejsce śmierci | 7 listopada 2020 |
Profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: archeologia nadczarnomorska, epigrafika ceramiczna | |
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
Doktorat | 1964 |
Habilitacja | 1971 |
Profesura | 1979 |
Nauczycielka akademicka | |
uczelnia | Uniwersytet Warszawski |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Zofia Anna Sztetyłło[1] z domu Szulc[2] (ur. 9 stycznia 1932 w Pułtusku[3][4], zm. 7 listopada 2020[2] w Pilaszkowie[5]) – polska archeolożka, prof. zw. dr hab., ekspertka w zakresie archeologii nadczarnomorskiej i epigrafiki ceramicznej[1].
Życiorys
W 1955 ukończyła studia archeologiczne na Uniwersytecie Warszawskim i podjęła pracę w Katedrze Archeologii Klasycznej na macierzystej uczelni. Od 1957 uczestniczyła w badaniach terenowych, w latach 1957–1958 w Myrmekjonie i Kalos Limen na Krymie, od 1959 w Palmyrze (Syria) oraz Tell Atrib i Aleksandrii (Egipt). W 1964 obroniła pracę doktorską Przedstawienia figuralne na stemplach amfor z polskich wykopalisk archeologicznych napisaną pod kierunkiem Kazimierza Michałowskiego. W 1971 uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Rola Mirmekionu w życiu gospodarczym państwa bosforskiego w IV–I w. p.n.e.[3]
W latach 1971–1997 była członkiem polskiej misji archeologicznej w Nea Pafos na Cyprze. Od 1976 do 1981 była wicedyrektorką Instytutu Archeologii UW. W 1979 otrzymała tytuł profesor nadzwyczajnej[3]. W latach 1982–1983 była p.o. kierownika Stacji Archeologii Śródziemnomorskiej w Kairze[6]. W 1987 otrzymała tytuł profesor zwyczajnej[3].
W swoich badaniach zajmowała się przede wszystkim ceramiką stemplowaną starożytnej Grecji, północnych wybrzeży Morza Czarnego i południowo-wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, w tym jej wyglądem, produkcją i dystrybucją[3].
Była członkinią Rad Naukowych Instytutu Archeologii Śródziemnomorskiej UW i Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN (1972–1993), Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN (1978–1985)[3], Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1981–2005)[6]. W latach 1973–1989 wchodziła w skład Prezydium Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk[3]. Była też członkiem Rady Wykonawczej Międzynarodowej Federacji Pracowników Nauki i wiceprzewodniczącą Zarządu Głównego ZNP ds. Nauki[3].
Należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[7]. W 1970 została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, w 1974 Medalem 30-lecia Polski Ludowej, w 1974 Medalem Komisji Edukacji Narodowej, w 1978 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1980 otrzymała tytuł Zasłużonego Nauczyciela Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[3].
Zmarła 7 listopada 2020. Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A38, rząd 4, grób 19)[2].
Przypisy
- ↑ a b Prof. zw. dr hab. Zofia Anna Sztetyłło, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-11-24] .
- ↑ a b c Zofia Sztetyłło. nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2020-11-24].
- ↑ a b c d e f g h i Zofia Sztetyłło (1932-2020)
- ↑ Zofia Sztetyłło (1932–2020). pcma.uw.edu.pl. [dostęp 2020-11-23].
- ↑ REJESTR SPADKOWY PL: wynik wyszukiwania [online], rejestry-notarialne.pl [dostęp 2022-01-22] .
- ↑ a b Zofia Sztetyłło. nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2020-11-23].
- ↑ Joanna Mantel-Niećko, Próba sił: źródła do dziejów Uniwersytetu Warszawskiego po 13 grudnia 1981, Warszawa 1991, s. 198.
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 29540