The Blue Lagoon (film, 1980)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Flag_of_the_United_States.svg/22px-Flag_of_the_United_States.svg.png)
Prethodi: | Sl(ij)edi: |
Return to the Blue Lagoon |
The Blue Lagoon (naslov preveden kao Plava laguna) je američki igrani film snimljen 1980. u režiji Randal Kleisera. Scenario Douglasa Daya Stewarta se temelji na istoimenom romanu Henry De Vere Stacpoolea. Protagonisti su dječak i djevojčica koje su nakon brodoloma ostali sami na usamljenom tropskom otoku usred Pacifika, radnja prati njihove napore da prežive i, da lišeni roditeljskog odgoja i obrazovanja, suoče s fenomenima kao što su pubertet i ljubav. Film, za koji je muziku komponirao Basil Poledouris, a snimio ga Néstor Almendros, je uspješno koristio atraktivne pacifičke lokacije kao i glavne glumce - Christophera Atkinsa i Brooke Shields - koji su tumačili protagoniste u adolescentskim godinama. Plava laguna je zato doživjela veliki uspjeh.
S druge strane je nastup Shields, koja je u vrijeme snimanja imala 14 godina, izazvao kontroverze zbog navodne dječje pornografije u scenama u kojima se njen lik pojavljuje bez odjeće. Shields, koja je slične kontroverze bila izazvala s 12 godina u filmu Slatka mala, bila je prisiljena svjedočiti pred Predstavničkim domom američkog Kongresa kako ju je u svim "problematičnim" scenama zamjenjivala odrasla dublerka, odnosno da je njena kosa bila zaljepljena za grudi u toples scenama.
Uspjeh Plave lagune je potakao snimanje filma Paradise s Phoebe Cates koji je koristio sličan zaplet. Sama Plava laguna je godine 1991. dobila nastavak u obliku filma Povratak u Plavu lagunu.
Radnja
Film se bavi parom veoma mladih brodolomnika koji su dospeli na pusto ostrvo kad su imali po sedam godina, gde odrastaju i gde su upućeni isključivo jedno na drugo s obzirom da ostaju na ostrvu potpuno sami. Kao adolescenti, doživljavaju i ljubav. Sve to vreme moraju da uče kako da prežive u divljoj prirodi koja pruža mnogo mogućnosti (drva od kojih prave kolibu, izobilje hrane, riba, tropskih plodova), ali i mnoge opasnosti, kao što su otrovne životinje. Prepuštajući se uglavnom instinktima oni ne samo da opstaju, već uspevaju i da odgaje dete koje su dobili...
Datumi premijera
država | datum |
---|---|
SAD, Njujork | 5. jun 1980. |
Japan | 16. avgust 1980. |
Argentina | 25. septembar 1980. |
Norveška | 5. decembar 1980. |
Zapadna Nemačka | 19. decembar 1980. |
Finska | 25. decembar 1980. |
Francuska | 28. januar 1981. |
Švedska | 21. februar 1981. |
Turska | mart 1984. |
Kritike
U „Politikinom zabavniku“ ovaj film je okarakterisan kao veoma loš, zbog obilja nepotrebnih scena (kao što su prikazi „iznenađenih“ papagaja), ali i zbog nelogičnosti. Na primer, koliba koju su brodolomnici sagradili izgleda kao hotelska soba, što je kasnije parodirano u filmu „Strogo poverljivo“. Takođe, na drugom kraju ostrva stanuju urođenici, odnosno divlje pleme sa kojima se brodolomnici uopšte ne sreću do kraja filma, iako na ostrvu provode mnogo godina[1].
Kao loša ocenjena je i gluma Bruk Šilds, iako ju je upravo ovaj film i proslavio. Prve godine u kojoj je uspostavljena „nagrada“ Zlatna malina kao antipod čuvenoj nagradi Oskar, a to je upravo godina kada je nastao i film (1980), za najgoru glumicu je proglašena Bruk Šilds. Naime, Zlatnu malinu je osnovao Džon Vilson, a „nagrađuje“ se najgori film, najgori glumac i glumica, sporedne uloge, scenario, režija – zapravo, gotovo sve kategorije koje nudi i nagrada Oskar, ali u negativnom smislu.[2][3]
Izvori
Vanjske veze
- The Blue Lagoon na sajtu IMDb
- The Blue Lagoon na filmskoj bazi podataka TCM
- The Blue Lagoon na AllRovi-u
- The Blue Lagoon na Rotten Tomatoes-u (en)
- p
- r
- u
- The Blue Lagoon
- The Garden of God
- The Gates of Morning
- The Blue Lagoon (1923)
- The Blue Lagoon (1949)
- The Blue Lagoon (1980)
- Return to the Blue Lagoon