Günaydın Bay Courbet
Fransızca: La rencontre | |
![]() | |
Sanatçı | Gustave Courbet |
---|---|
Yıl | 1854 |
Tür | Yağlıboya |
Boyutlar | 129 cm × 149 cm (51 in × 59 in) |
Konum | Fabre Müzesi, Montpellier |
Günaydın Bay Courbet (Fransızca: Bonjour Monsieur Courbet) veya orijinal ismiyle Karşılaşma (La rencontre), Fransız ressam Gustave Courbet'nin 1854 yılında bitirdiği, tuval üzerine yağlı boya tablosudur. İçerdiği çeşitli ögelerin kullanımı bakımından simgesellik açısından da önemli olan ve aynı zamanda çok sayıda reprodüksiyona konu olması nedeniyle de ressamın en bilinen eserlerinden biri olarak, günümüzde Montpellier'deki Fabre Müzesinin koleksiyonunun bir parçasıdır.[1]
Tarihi
Eser, bir sanat koleksiyoncusu ve aynı zamanda Courbet'in arkadaşı ve hamisi de olan Alfred Bruyas'ın isteği ile 1854 yılında yapılmıştır. Bir sene sonra Paris'te Uluslararası Sergi'de sergilenmiş ve bir takım eleştirilere maruz kalmıştır. Eser 1868 yılında Fabre Müzesi koleksiyonuna bağışlanıncaya kadar herhangi bir sergide sunulmamıştır.
İçerik
Courbet, sırtında resim malzemeleriyle doğada çalışmaya giderken, patronu Alfred Bruyas ile Montpellier yolunda karşılaştığı sıradan bir sahneyi tasvir ediyor. Olay kırsal bir alanda geçiyor. Bruyas'ın yanında uşağı ve köpeği de var. Sağ elindeki eldiveni muhtemelen ressamın elini sıkmak için çıkarmış fakat resimde karşılık aldığını gösteren bir detay yer almıyor. Takım elbise giymiş Bruyas nezaket gösterisi olarak şapkasını çıkararak ressamı selamlıyor. Bu selamlama detayı ile Courbet sınıflararası statüyü yok ederek, toplumun her kesiminin sanatçıya saygı göstermesi gerektiğine ve böylece sanatın özgür olabileceğine vurgu yapıyor. Resimde bir burjuvanın ressama verdiği selam, sadece kendisine değil tüm sanat ve sanatçı camiasına gösterilen saygı olarak yer alıyor.
İşçi ve zengin sınıf ilişkisinin yansıması bakımından anlatılan beden dili dönemin toplumsal değer yargıları hakkında fikir veriyor.[2] Bu anlamda ressamın kibirli tavrı, Bruyas'ın saygılı duruşu ve uşağının hürmeti dikkat çekicidir. Efendisinin arkasında başını öne eğerek, elinde şapkasıyla bekleyen uşak Calas son derece saygılı bir ifade takınmıştır. Ressamın statü olarak Calas ile aynı toplumsal sınıfta yer alsa da, soylu adamın karşısında kendinden emin ve dik bir duruş sergiler pozisyonda yaptığı kendi portresi, sâdık hizmetkârın tutumuna, dolayısıyla da yerleşik değerlere karşı bir başkaldırı niteliği taşır.