Olyokma Irmağı
Olyokma nehri | |
---|---|
![]() Olyokma manzarası | |
Genel bilgiler | |
Kaynak | Muroy Sıra dağları, Olyokma-Stanovik Dağlıkları |
Ağız rakımı | 115 m (377 ft) |
Uzunluk | 1.436 km (892 mi) |
Olyokma (Rusça: Olyokma,[1] Yakutça: Ölüöxüme[1]), Doğu Sibirya'daki Lena'nın koludur.
Tarihçe
1631 yazında Rus kaşif Pyotr Beketov, Olyokma nehrine Lena Nehri üzerinden ilk yolculuğunda girdi ve 1636'da Lena'nın sol kıyısındaki nehir ağzındaki bugünkü Olyokminsk şehrini kurdu.[2] Yerofey Pavloviç Habarov veya Svyatitski; Amur Nehri bölgesini keşfi ve Rusya'nın bölgeyi kolonileştirme girişimleriyle bilinir. 1649'da Vassili Poyarkov (1643-1646) sonrasında Amur'u keşfeden ikinci Rus oldu. Poyarkov'un Aldan Nehri 'ne kadar olan yolu çok zordu. Habarov bir noktada Vitim Nehri aracılığıyla Amur'a ulaşmaya çalıştı.[3] 1647'de bir avcı Yakutsk'tan Olyokma Nehri üzerinden döndü ve bunun Amur'a çıkabileceğini bildirdi. 1649 ilkbaharında Habarov, Olyokma Nehri'ne, sonra da dalı, Tungur'a kadar kendi hesabına yola çıktı ve Shilka Nehri 'ne vardı. 1650 başlarında üst Amur'a (Dauria) ulaştığında ülkenin neredeyse terk edilmiş olduğunu gördü, Kazakların onlardan önce geldiklerini gördü. İyi bir rotaya öncülük ederek Mayıs 1650'de Yakutsk'a döndü ve raporunu verdi. Toprakları övdü, Çin müdahalesinin tehlikesi konusunda uyardı ve profesyonel askerlerle daha büyük bir keşif önerdi. Yerofey Khabarov 17. yüzyılın ortalarında yaptığı keşif gezilerinde bu nehrin rotasını Lena'dan Amur 'a gitmek için kullandı.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/Monument_to_Yerofey_Khabarov%2C_Siberia_and_Amur_pioneer.jpg/300px-Monument_to_Yerofey_Khabarov%2C_Siberia_and_Amur_pioneer.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Olekma.png/350px-Olekma.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d2/375_%D0%A3%D1%81%D1%82%D1%8C%D0%B5_%D0%9E%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D0%BC%D1%8B.jpg/400px-375_%D0%A3%D1%81%D1%82%D1%8C%D0%B5_%D0%9E%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D0%BC%D1%8B.jpg)
Rotası
Olyokma nehri 1.436 kilometre (892 mi) uzunluğunda ve 210.000 kilometrekare (81.000 sq mi) drenaj havzasına sahiptir.[4] Olyokma Muroy Sıra Dağları, Olyokma-Stanovik Yaylaları Mogocha 'nın batısından (Олёкминский Становик) yükselir. Olyokminsk şehri yakınındaki Lena nehrine karışmazdan önce uzaktaki arazilerden kuzeye doğru akar.[5]
Batısında Vitim, güneyinde Şilka Nehri ve Amur, doğusundaysa Aldan nehri bulunur. Sağ kolu olan, İllm nehri, Şilka'ya açılan taşımacılığa öncülük eder. İllm ve Çara Olyokma'nın diğer kollarıdır.[2]
![]() | ![]() |
Biyolojik Çeşitlilik
Olyokma Nehri'nin çevresi, zengin biyolojik çeşitliliğe sahip bir bölgedir. Nehir boyunca bulunan ormanlık alanlar, çeşitli bitki ve hayvan türlerine ev sahipliği yapmaktadır.[6]
Turizm ve Koruma
Nehrin bulunduğu bölge, doğal güzellikleri ve tarihi önemi nedeniyle turistler tarafından ziyaret edilmektedir. Aynı zamanda, bu bölgedeki ekosistemin korunması için çeşitli çevresel önlemler alınmaktadır.[6]
Hidrolojik Özellikler
Olyokma Nehri'nin uzunluğu 1.436 kilometredir ve 210.000 kilometrekarelik bir drenaj havzasına sahiptir. Nehir, Lena Nehri'ne karışmadan önce kuzeye doğru akar.[7]
![]() | Bu madde bir taslaktır. Bu maddeyi geliştirerek veya özelleştirilmiş taslak şablonlarından birini koyarak Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- ^ a b c "KNAB, the Place Names Database of EKI". Eki.ee. 17 Haziran 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2013.
- ^ a b Олёкма // Great Soviet Encyclopedia, in 30 vols. / Ch. ed. A.M. Prokhorov . - 3rd ed. - M., 1969-197
- ^ Basil Dymytryshyn, 'Russia's Conquest of Siberia', 1985, volume one, document 75
- ^ Şablon:GVR
- ^ "Russian State Water Register - Olyokma River". 27 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2020.
- ^ a b "Olyokma Nehri". 27 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz. Tarih değerini gözden geçirin:
|erişimtarihi=
(yardım) - ^ "Olyokma Nehri". 27 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2024.