Shun Hanedanı
大順 Shun Hanedanı | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1644-1646 | |||||||||||
![]() Shun Hanedanı | |||||||||||
Başkent | Şian (ilk) Pekin | ||||||||||
Yaygın dil(ler) | Çince | ||||||||||
Hükûmet | Monarşi | ||||||||||
İmparator | |||||||||||
| |||||||||||
Tarihî dönem | Ming-Çing geçişi | ||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
Günümüzdeki durumu | ![]() |
Shun Hanedanı (Çince: 顺朝; pinyin: Shùn cháo) veya resmî adıyla Büyük Shun (大顺 Dà Shùn), Çin'de Ming-Çing geçişi sırasında var olan kısa ömürlü bir imparatorluk hanedanıydı. Hanedan, büyük bir köylü isyanının lideri olan Li Zicheng tarafından, kameri yılın ilk günü olan 8 Şubat 1644'te Şian'da kurulmuştur.
Nisan 1644'te Shun güçleri tarafından Pekin'in ele geçirilmesi, Ming Hanedanı'nın sonunu işaret etti, ancak Li Zicheng siyasi ve askeri kontrolünü sağlamlaştıramadı ve Mayıs 1644'ün sonlarında Shanhai Geçidi Muharebesi'nde eski Ming generali Wu Sangui ile Mançu prensi Dorgon'un ortak güçleri tarafından yenildi. Haziran başında Pekin'e geri döndüğünde, Li sonunda kendisini İmparator Yongchang ilan etti ve ertesi gün sarayı ateşe verdikten ve devlet dairelerini yağmaladıktan sonra başkenti terk etti. İmparatorun ölümünden sonra, Shun kalıntıları Nankin'deki Güney Ming'e katıldı ve Li'yi ölen imparator olarak adlandırmaya devam etti. Shun hanedanı, Li Zicheng'in 1645'te ölümünden sonra önemli ölçüde zayıfladı. Halefleri, kardeşi Li Zijing ve yeğeni Li Guo, savaşamadı ve hanedan, Li Guo'nun Nanning'de öldüğü 1649'da sona erdi.
Shun oluşturulduktan sonra, Li Zicheng askerlere Pekin'de hala var olan Ming kalıntılarını öldürmelerini emretti ve bu da Güney Ming güçlerinin güçlü isyanlarına neden oldu. Shun bakanları sürekli iktidar için savaşırken, hanedan fiilen bir yıldan az sürdü.
Konuyla ilgili yayınlar
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
- Wakeman Frederic (1981). "The Shun Interregnum of 1644", in Jonathan Spence, et al. eds. From Ming to Ch’ing: Conquest, Region, and Continuity in Seventeenth-Century China. Yale University Press.
- Huang Weiping (黃衛平) (2010). "Draft history of Da Shun (大順史稿)"